• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Op de eerste plaats wil ik erop wijzen dat het nodig is een ’grondhouding te cultiveren ten opzichte van roepingen’ die een echte kweekbodem voor roepingen kan worden. Elementen daarvan zijn: de gewetensvorming, het openstaan voor geestelijke en morele waarden, de verdediging en bevordering van de idealen van menselijke saamhorigheid, van het geheiligd karakter van het leven, van maatschappelijke solidariteit en van een juiste ordening van het staatsbestel. Het gaat om een cultuur die het de moderne mens mogelijk maakt zichzelf te vinden doordat hij zich weer de hogere waarden eigen maakt van liefde, vriendschap en beschouwing. Onze wereld, waarin zich allerlei, vaak uiterst droevige veranderingen voltrekken, heeft meer dan ooit het getuigenis nodig van mensen van goede wil en in het bijzonder het getuigenis van mensen die hun leven hebben gewijd aan de hoogste en heiligste waarden, opdat in onze tijd het licht zal blijven schijnen van de heerlijke verworvenheden van de geest. Tegenwoordig heerst er alom een levensklimaat dat jonge mensen tevreden doet zijn met bescheiden opgaven die ver achter blijven bij hun mogelijkheden. Maar men moet goed weten dat, ondanks oppervlakkige successen, hun hart feitelijk onrustig en onvoldaan is; in hen leeft het verlangen te groeien in waarheid, waarachtigheid en goedheid; zij wachten op een stem die hen roept bij hun naam. Overigens is deze onrust juist een teken van de absolute noodzaak om de geest te voeden.

Het uitgangspunt van de roepingenpastoraal is deze historisch en cultureel bepaalde situatie, waarin niet alleen de crisis duidelijk zichtbaar wordt, maar waarin men ook weer een opleven ziet van de roepingen.

Er moet dus een klimaat voor de roepingen worden geschapen waarin dit diepe verlangen van de mens herkenbaar is en aanvaard wordt, en dat doet beseffen dat alleen Christus hem de volle waarheid over het mensenleven kan zeggen. Hij die ”op een unieke en onherhaalbare wijze in het mysterie van de mens is doordrongen” H. Paus Johannes Paulus II, Encycliek, De Verlosser van de mensen, Redemptor Hominis (4 mrt 1979), 8 maakt aan de mens zichtbaar wat mens-zijn is en leert hem zijn verheven roeping kennen 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk in de wereld van deze tijd, Gaudium et Spes (7 dec 1965), 22: het leven is een gave die geheel om niet is geschonken, en buiten het perspectief van de zelfgave is er geen andere wijze van leven die de mens waardig is. Christus, de Goede Herder, wekt iedere mens op zich in die waarheid te herkennen.

Roeping wortelt in liefde en brengt tot liefhebben, omdat ”de mens niet kan leven zonder liefde” H. Paus Johannes Paulus II, Encycliek, De Verlosser van de mensen, Redemptor Hominis (4 mrt 1979), 10.

Voorwaarde voor een degelijk roepingenklimaat is de toeleg op een nieuw leven, een dankbaar en onzelfzuchtig leven dat zijn verantwoordelijkheid kent; in diepste wezen betekent het de koestering van het verlangen naar God, die de genade schenkt de mens te achten ’om zich’, en om voortdurend op te komen voor de waarheid van de mens, overal waar hij naar ziel of lichaam wordt belaagd.

Document

Naam: WERELDGEBEDSDAG VOOR DE ROEPINGEN 2 MEI 1993
Soort: H. Paus Johannes Paulus II - Boodschap
Auteur: H. Paus Johannes Paulus II
Datum: 8 september 1992
Copyrights: © 1993, SRKK, Utrecht
Bewerkt: 7 november 2019

Referenties naar dit document

 
Geen documenten gevonden!
 
Geen berichten gevonden!

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam