• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Geest van armoede als bron van vrede
In de geïndustrialiseerde landen is de bevolking beheerst door de dwaze race om het bezit van materiële goederen. De consumptiemaatschappij benadrukt nog meer de afgrond die de rijken en de armen van elkaar scheidt, en het krampachtig zoeken naar welstand loopt het gevaar om iemand blind te maken voor de noden van de ander. Om het sociale, culturele, geestelijke en ook economische welzijn te verbeteren is het dus noodzakelijk om de ongecontroleerde consumptie in te dammen en de drang naar kunstmatige behoefte te beheersen. Matigheid en eenvoud dienen de criteria van ons dagelijks leven te zijn. De hoeveelheid van goederen welke worden verbruikt door een zeer klein deel van de wereldbevolking, veroorzaakt een overdreven aanslag op de beschikbare hulpbronnen. Het verkleinen van de vraag vormt een eerste stap in de leniging van de armoede, mits dit gepaard gaat met daadwerkelijke inspanningen om een rechtvaardige verdeling van de rijkdommen van de wereld te verzekeren.

Het evangelie nodigt de gelovigen uit om geen rijkdommen op te stapelen in deze vergankelijke wereld. “Verzamelt u geen schatten op aarde, waar ze door mot en worm vergaan en waar dieven inbreken om te stelen; maar verzamelt u schatten in de hemel” (Mt. 6, 19-20). Dit is een plicht, eigen aan de christelijke roeping, en die niet verschilt van die om te werken aan de opheffing van de armoede; het is zelfs een efficiënt middel om te slagen in deze onderneming.

De evangelische armoede is zeker anders dan de economische en sociale. Deze laatste heeft meelijwekkende en dramatische karakteristieken, omdat het wordt ervaren als met geweld opgelegd, terwijl de evangelische armoede een vrije keuze van de persoon is die zo wil beantwoorden aan de vermaning van Christus: “Zo kan niemand van u mijn leerling zijn, als hij zich niet losmaakt van al wat hij bezit” (Lc. 14, 33).

Deze armoede wordt tot een bron van vrede, want daardoor kan de persoon een juiste verhouding aangaan met God, met de anderen en met het geschapenen. Wie zijn leven plaatst in dit perspectief wordt getuige van de absolute afhankelijkheid van de mensheid van God die alle schepselen bemint, en zo worden de materiële goederen gezien als wat ze werkelijk zijn: een gave van God voor het welzijn van anderen.

De evangelische armoede is een werkelijkheid die degenen die haar aanvaarden verandert. Zij kunnen niet onverschillig blijven ten aanzien van het lijden van de armen; integendeel, zij voelen zich gedreven te delen in de voorkeursliefde die God voor hen heeft Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Encycliek, De ontwikkeling van de mens en de samenleving
Twintig jaar na Populorum Progressio van Paus Paulus VI, Sollicitudo Rei Socialis (30 dec 1987), 42
. Deze armen naar het evangelie zijn bereid hun goederen en zichzelf weg te schenken opdat anderen kunnen leven. Hun enig verlangen is om in vrede te leven met allen door de gave van de vrede van Jezus aan de anderen aan te bieden Vgl. Joh. 14, 27 .

De goddelijke Meester heeft met zijn leven en met zijn woorden de vereiste karakteristieken van deze armoede die leidt tot ware vrijheid, onderwezen. “Hij die bestond in goddelijke majesteit heeft zich niet willen vastklampen aan de gelijkheid met God: Hij heeft zich van zichzelf ontdaan en het bestaan van een slaaf aangenomen” (Fil. 2, 6-7). Hij werd in armoede geboren; als kind was hij gedwongen in ballingschap te gaan met zijn familie om aan de wreedheid van Herodes te ontsnappen Vgl. Mt. 2, 13-15 . Hij leefde als iemand die niets heeft “waar Hij zijn hoofd op kan laten rusten” (Mt. 8, 20). Hij werd bespot als “gulzigaard en wijndrinker, die vriend van tollenaars en zondaars” (Mt. 11, 19) en Hij onderging het vonnis dat was bestemd voor criminelen. Hij noemde de armen zalig en Hij verzekerde dat voor hen het Rijk der hemelen is weggelegd Vgl. Lc. 6, 20 . Hij herinnerde de rijken eraan, dat het bedrog van de rijkdom het Woord verstikt Vgl. Mt. 13, 22 en dat het voor hen moeilijk is het Koninkrijk Gods binnen te gaan Vgl. Mc. 10, 25 .

Het voorbeeld van Christus is, niet minder dan zijn woorden, norm voor de christenen. Allen zonder onderscheid weten wij, dat op de dag van het eindoordeel wij zullen worden geoordeeld naar onze concrete liefde voor de naasten. Zelfs zullen velen op die dag ontdekken, dat zij in de beoefening van de concrete liefde Christus zelf hebben ontmoet, ook al herkenden zij Hem eerst niet expliciet Vgl. Mt. 25, 35-37 .

“Wie de vrede zoekt, komt tegemoet aan de armen!”. Mogen de rijken en de armen elkaar zien als broers en zusters, dat zij hun rijkdommen met elkaar delen, als kinderen van de ene God die allen bemint, die het welzijn van allen verlangt en die aan allen het geschenk van de vrede aanbiedt!

Vaticaanstad, 8 december 1992

Paus Johannes Paulus II

Document

Naam: WIE DE VREDE ZOEKT, KOMT DE ARMEN TEGEMOET
Internationale Dag voor de Vrede 1 januari 1993
Soort: H. Paus Johannes Paulus II - Boodschap
Auteur: H. Paus Johannes Paulus II
Datum: 8 december 1992
Copyrights: © 1993, SRKK, Utrecht
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam