• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Als bisschoppen, als dienaars van de waarheid, zijn wij ook geroepen dienaars van de eenheid in de gemeenschap van de Kerk te zijn. In de gemeenschap van heiligheid worden ook wij zelf, zoals ik hierboven reeds gezegd heb, tot bekering opgeroepen, zodat wij met overtuigende kracht de boodschap van Jezus kunnen prediken: “Ons komt een bijzonder opdracht toe het sacrament van verzoening te behoeden, zodat wij en onze gelovigen in trouw aan een goddelijk gebod in het diepste binnenset van ons bestaan mogen ervaren, dat de “genade de zonde overtroffen heeft” (Rom. 5, 20). Ook ik bevestig de profetische oproep van Paulus VI, de bisschoppen aandrong hun priesters te helpen, opdat zij “verstaan hoe nauw zij in het sacrament van de boete met de Verlosser bij het werk van de bekering meewerken” Paus Paulus VI, toespraak 20 april 1978. In dit verband bevestig ik hernieuwd de normen van het document “Sacramentum poenitentiae”, die met zo grote wijsheid de kerkelijke dimensie van het boetesacrament benadrukken en de precieze grenzen van en algemene absolute aangeven, juist zoals Paulus VI dit in zijn ,ad-limina’-toespraak tot de Amerikaanse bisschoppen heeft gedaan.

Bekering is de wezenlijke voorwaarde voor die eenheid met God, die haar diepst uitdrukkingsvorm vindt in de Eucharistie. De eenheid met Christus in de Eucharistie veronderstelt, van onze kant, dat ons hart zich bekeerd heeft, dat het zuiver is. Dit is een zeker een voornaam deel van onze prediking aan de mensen. In mijn encycliek heb ik getracht dit met de volgende woorden tot uitdrukking te brengen: “Christus, die tot de eucharistische maaltijd uitnodigt, is steeds dezelfde Christus, die tot boete aanspoort, die het ,bekeert u’ herhaalt. Zonder deze voortdurende en steeds weer nieuwe pogingen tot bekering zou de deelname aan de Eucharistie beroofd zijn van de volle verlossingskracht...” H. Paus Johannes Paulus II, Encycliek, De Verlosser van de mensen, Redemptor Hominis (4 mrt 1979), 20. Gezien een wijdverbreid verschijnsel van onze tijd, namelijk dat vele van onze gelovigen die tot het grote getal der commucanten behoren, slechts gering gebruik maken van de biecht, moeten wij ook met nadruk verklaren, dat de persoonlijke ontmoeting met de vergevende persoonlijke ontmoeting met de vergevende Jezus in het sacrament van verzoening een dor God geschonken middel is, dat in ons hart en in de gemeenten het bewustzijn van de zonde in haar voortdurende en tragische werkelijkheid levend houdt en door het handelen van Jezus en de kracht van de heilige Geest steeds weer opnieuw vruchten van bekering in gerechtigheid en heiligheid van leven voortbrengt. Door dit sacrament worden wij in vurigheid, gesterkt in onze plannen en opgericht door goddelijke bemoediging.

Document

Naam: TOT DE AMERIKAANSE BISSCHOPPEN TE CHICAGO
Soort: H. Paus Johannes Paulus II - Toespraak
Auteur: H. Paus Johannes Paulus II
Datum: 5 oktober 1979
Copyrights: © 1980, Stichting Verkondiging, Roermond
Vert. Past. Chr. van Buijtenen, pr.
Bewerkt: 29 november 2017

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam