• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Andere opvoeders kunnen bij deze opdracht behulpzaam zijn, maar zij kunnen de ouders niet vervangen, want daarvoor zijn ernstige belemmeringen van fysieke en morele aard. Over dit punt heeft het magisterium van de kerk zich, met betrekking tot het gehele opvoedingsproces van de kinderen, Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Over de taken van het christelijk gezin in de wereld van deze tijd, Familiaris Consortio (22 nov 1981), 36-37 duidelijk uitgesproken: “De opvoedingsplicht van de ouders is zo belangrijk, dat ze moeilijk kan worden vervangen, wanneer ze ontbreekt. De ouders moeten inderdaad een gezinsmilieu scheppen, bezield door de liefde en de eerbied tegenover God en de mensen, waardoor de volledige persoonlijke en sociale opvoeding van de kinderen wordt begunstigd. Het gezin is dan ook de eerste school van de sociale deugden die alle gemeenschappen nodig hebben.” 2e Vaticaans Concilie, Verklaring, Over de Christelijke opvoeding, Gravissimum Educationis (28 okt 1965), 3

Feitelijk is de opvoeding een zaak van de ouders in zoverre het opvoedingswerk een voortzetting is van het verwekken van het kind; het is bovendien een ‘schenken’ van het menszijn door beide ouders H. Paus Johannes Paulus II, Brief, Brief aan de Gezinnen - Bij gelegenheid van het Internationaal Jaar van het Gezin, Gratissimam sane (2 feb 1994), 16 aan hun kinderen tot wie zij zich plechtig bij de viering van hun huwelijk hebben verplicht. “De ouders zijn de eerste en belangrijkste opvoeders van hun kinderen en hebben ook op dit gebied een fundamentele bevoegdheid: zij zijn opvoeders, omdat zij ouders zijn. Zij delen hun opvoedende zending met andere personen en instellingen, zoals de kerk en de staat; dit moet echter altijd gebeuren volgens een juiste toepassing van het subsidiariteitsbeginsel. Dit impliceert de wettigheid en zelfs de plicht van hulpverlening aan ouders, maar vindt in hun primair recht en hun affectieve mogelijkheden een intrinsieke en niet te overschrijden grens. Het subsidiariteitsbeginsel stelt zich derhalve ten dienste van de ouderliefde door aan het welzijn van het gezin tegemoet te komen De ouders zijn immers niet in staat alleen aan ieder vereiste van het gehele opvoedingsproces te voldoen, vooral wat het onderwijs en het brede terrein van de socialisering betreft. Subsidiariteit vult zo de vader- en de moederliefde aan door het fundamentele karakter ervan te bevestigen, omdat iedere andere deelnemer aan het opvoedingsproces slechts kan handelen namens de ouders, met hun toestemming en in zekere zin zelfs in hun opdracht.” H. Paus Johannes Paulus II, Brief, Brief aan de Gezinnen - Bij gelegenheid van het Internationaal Jaar van het Gezin, Gratissimam sane (2 feb 1994), 16

Document

Naam: DE WARE BETEKENIS VAN DE MENSELIJKE SEKSUALITEIT
Richtlijnen voor de opvoeding in gezinsverband
Soort: Pauselijke Raad voor het Gezin
Auteur: Alfonso Kardinaal Lopéz Trujillo
Datum: 8 december 1995
Copyrights: © 1996, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / Nederlandse Bisschoppenconferentie / Kerkelijke Documentatie jrg 24, nr. 2
Vert.: F. van Voorst tot Voorst s.j.
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam