• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
“Als de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen: maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort” (Joh. 12, 24).

Het leidmotief van deze Kruisweg verschijnt in het begin, in het voorbereidingsgebed, en dan opnieuw in de 14de statie. Het is het woord van Jezus van Palmzondag, waarmee Hij - onmiddellijk na de intocht in Jeruzalem - antwoordt op de vraag van enige Grieken, die Jezus willen zien: “Als de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen: maar als hij sterft, brengt hij veel vrucht voort” (Joh. 12, 24). De Heer interpreteert daarmee heel zijn aardse weg als de weg van de graankorrel, die enkel door de dood heen tot vruchtbaarheid leidt. Hij interpreteert zijn aardse leven, zijn sterven en verrijzen in de richting van de Eucharistie, waarin heel zijn mysterie samengevat blijkt te zijn. Omdat Hij zijn sterven heeft voltrokken als een daad van overgave, van liefde, daarom is zijn lichaam omgevormd en opgenomen in het nieuwe leven van de verrijzenis. Daarom is Hij, het vleesgeworden Woord, nu ons voedsel voor het werkelijke, het eeuwige leven. Het eeuwige Woord - de scheppende kracht van het Leven - is uit de hemel neergedaald en zo werkelijk “manna” geworden, brood, dat zich meedeelt aan de mens in geloof en Sacrament. Zo wordt de Kruisweg een weg die in het eucharistisch mysterie binnen leidt: de volksvroomheid en de sacramentele vroomheid van de Kerk verbinden zich en doordringen elkaar. Het bidden van de Kruisweg wordt zo begrepen als een weg naar de innerlijke, geestelijke communie, zonder welke de sacramentele communie leeg zou blijven. De Kruisweg blijkt een “mystagogische” weg.

Deze zienswijze staat tegenover een louter sentimenteel verstaan van de Kruisweg: in de 8ste statie houdt Jezus de wenende vrouwen daarvan het gevaar voor. Het gevoel alleen is niet voldoende. De Kruisweg moet een school zijn van geloof - van dat geloof dat naar zijn wezen “zich uit in de liefde” (Gal. 5, 6). Maar dat betekent niet dat de gevoelens worden uitgeschakeld. De Vaders hielden de gevoelloosheid van de heidenen voor een van hun fundamentele ondeugden. Daarmee werkten zij het visioen van Ezechiël verder uit die aan het Volk Israël de belofte van God doorgeeft dat Hij het hart van steen uit hun borst zou wegnemen en hun een hart van vlees zou geven Vgl. Ez. 11, 19 . De Kruisweg laat ons een God zien die zelf met de mensen mee-lijdt, wiens liefde niet onbewogen blijft in verheven verte, maar naar ons afdaalt, tot in de dood aan het kruis Vgl. Fil. 2, 8 . De mede-lijdende God, die mens werd om ons kruis te dragen, wil ons stenen hart omvormen en ons tot mede-lijden roepen, ons dat “hart van vlees” geven dat niet voorbij kan gaan aan de nood van de ander, maar zich laat verwonden en naar de helende en helpende liefde leidt.

Daarmee keren we weer terug naar Jezus’ woord over de graankorrel, dat Hij zelf vertaalt in de grondformule van het christelijk bestaan, die zo luidt: “Wie zijn leven bemint, verliest het; maar wie zijn leven in deze wereld gering acht, zal het ten eeuwige leven bewaren” (Joh. 12, 25) Vgl. Mt. 16, 25 Vgl. Mc. 8, 35 Vgl. Lc. 9, 24 Vgl. Lc. 17, 33. “Wie zijn leven tracht te redden zal het verliezen en wie het verliest, zal het behouden . Daarmee zegt Hij ons tegelijkertijd wat de zin betekent die in de synoptische evangelies voorafgaat aan dit kernwoord van zijn boodschap: “Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen” (Mt. 16, 24). In al deze woorden bij elkaar interpreteert Hij voor ons zelf wat “Kruisweg” betekent - hoe we hem te bidden en te gaan hebben: de Kruisweg is de weg van het zichzelf verliezen, dat wil zeggen de weg van de liefde. Deze weg is Hij ons voorgegaan, deze weg wil de Kruisweg ons leren te gaan. Daarmee zijn we weer beland bij de gestorven graankorrel - bij de heilige Eucharistie, waarin voor altijd de vrucht van Jezus’ sterven en verrijzen onder ons tegenwoordig komt. In haar gaat Hij met ons mee zoals eens met de leerlingen van Emmaüs, en wordt Hij steeds weer opnieuw onze tijdgenoot.

Voorbereidingsgebed

V/. In de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest
A/. Amen

Heer Jezus Christus, U hebt voor ons het lot van de graankorrel op U genomen, die in de aarde valt en sterft om zo rijke vrucht te dragen (Joh. 12, 24). U nodigt ons uit U op deze weg na te volgen, wanneer U zegt: Wie aan zijn leven hangt, verliest het; maar wie zijn leven in deze wereld gering acht , zal het ten eeuwige leven bewaren Vgl. Joh. 12, 25 . Maar wij hangen aan ons leven. Wij willen het niet weggeven maar helemaal voor ons zelf hebben. Wij willen het bezitten, niet geven. Maar U gaat voor ons uit en laat ons zien dat wij het leven alleen dan winnen wanneer wij het geven. In het meegaan op de Kruisweg wilt U ons meenemen op de weg van de graankorrel, die de weg is naar een vruchtbaarheid die reikt tot in de eeuwigheid. Het kruis - het geven van ons zelf - drukt zwaar op ons. Maar U hebt op uw Kruisweg ook mijn kruis gedragen - nee, U hebt het niet ooit in het verleden gedragen, want uw liefde is gelijktijdig aan mijn leven. U draagt het vandaag met mij en voor mij, en op wonderlijke manier wilt U, dat ik, zoals eens Simon van Cyrene, nu op mijn beurt uw kruis meedraag, en in het meegaan met U in dienst treedt van de verlossing van de wereld.

Help mij dat mijn Kruisweg niet enkel het vrome gevoel van een ogenblik zal zijn. Help ons niet enkel in verheven gedachten met U mee te gaan, maar uw weg te gaan met ons hart, ja in de heel concrete stappen van ons dagelijkse leven. Help ons dat wij bij de Kruisweg met heel ons wezen op weg gaan en zo altijd op uw weg blijven. Neem de angst voor het kruis van ons weg, de angst voor de spot van de anderen, de angst dat wij ons eigen leven mis zouden lopen wanneer we niet alles naar ons toe trekken wat leven belooft. Help ons, de verleidingen te doorzien die ons wel leven beloven, maar waarvan de geschenken ons uiteindelijk leeg en teleurgesteld achterlaten. Help ons geen leven te nemen maar leven te geven. Help ons dat wij door mee te gaan op de weg van de graankorrel in het “verliezen van het leven” de weg van de liefde vinden - de weg die ons waarachtig leven schenkt, leven in overvloed (Joh. 10, 10).

Document

Naam: ALS DE GRAANKORREL NIET IN DE AARDE VALT...
Kruisweg meditaties
Soort: Paus Benedictus XVI - Gebed en Kruisweg
Auteur: Joseph Kardinaal Ratzinger
Datum: 25 maart 2005
Copyrights: © 2005, Libreria Editrice Vaticana
Vert.: Pastoor Chr. van Buijtenen, pr.
Bewerkt: 26 maart 2015

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2017, Stg. InterKerk, Schiedam