• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
   Dit is een werkvertaling

Continuïteit van de zorg omvat de constante plicht om de behoeften van de patiënt te begrijpen: zorgbehoeften, pijnbestrijding, emotionele, affectieve en spirituele behoeften. Zoals blijkt uit de meest uitgebreide klinische ervaring, is palliatieve geneeskunde een kostbaar en onmisbaar instrument om de patiënt te begeleiden in de meest pijnlijke, lijdende, chronische en terminale fase van de ziekte. Zogenaamde palliatieve zorg is de meest authentieke uitdrukking van de menselijke en christelijke actie van zorgzaamheid, het tastbare symbool van medelevend "zijn" dicht bij degenen die lijden. Hun doel is "het lijden in de finale fase van de ziekte te verlichten en tegelijkertijd de zieke te verzekeren van een werkelijk menselijke begeleiding" Paus Franciscus, Toespraak, Tot de deelnemers van de 21ste Plenaire Vergadering van de Pauselijke Academie voor het Leven, "Hulp voor de ouderen en palliatieve zorg", Eenzaamheid is meest zorgwekkende aandoening van ouderen (5 mrt 2015), 5 Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Encycliek, Over de waarde en de onaantastbaarheid van het menselijk leven, Evangelium Vitae (25 mrt 1995), 65 Vgl. Catechismus-Compendium, Catechismus van de Katholieke Kerk (15 aug 1997), 2279 voor de patiënt, waarbij - voor zover mogelijk - zijn of haar levenskwaliteit en algemene welzijn wordt verbeterd. De ervaring leert dat de toepassing van palliatieve zorg het aantal mensen dat euthanasie nodig heeft drastisch vermindert. Daartoe lijkt het nuttig om, afhankelijk van de economische mogelijkheden, een vastberaden inspanning te leveren om deze zorg te verspreiden onder degenen die deze nodig hebben, niet alleen in de terminale stadia van het leven, maar ook als een geïntegreerde benadering van de zorg met betrekking tot elke chronische en/of degeneratieve pathologie, die een complexe, pijnlijke en onheilspellende prognose voor de patiënt en zijn familie kan hebben. Vgl. Paus Franciscus, Toespraak, Tot de deelnemers van de 21ste Plenaire Vergadering van de Pauselijke Academie voor het Leven, "Hulp voor de ouderen en palliatieve zorg", Eenzaamheid is meest zorgwekkende aandoening van ouderen (5 mrt 2015), 5

Palliatieve zorg omvat geestelijke zorg voor de zieke en zijn familie. Het geeft vertrouwen en hoop in God aan de stervende en zijn familieleden en helpt hen de dood van hun geliefde te accepteren. Het is een essentiële bijdrage die pastoraal werkers en de hele christelijke gemeenschap toekomt, naar het voorbeeld van de barmhartige Samaritaan, zodat acceptatie de plaats inneemt van afwijzing en hoop overgaat op angst, Vgl. Dicasterie ter Bevordering van de Gehele Menselijke Ontwikkeling, Nieuw Handvest voor de werkers in de gezondheidszorg (6 feb 2017), 147 vooral wanneer het lijden wordt verlengd door de degeneratie van de pathologie als het einde nadert. In dit stadium stelt de bepaling van een effectieve pijnverlichtende therapie de patiënt in staat om ziekte en dood onder ogen te zien zonder de angst voor ondraaglijke pijn. Deze remedie zal noodzakelijkerwijs gepaard moeten gaan met een broederlijke steun die het gevoel van eenzaamheid van de patiënt kan overwinnen, vaak veroorzaakt door zich niet voldoende begeleid en begrepen te voelen in zijn moeilijke situatie.

De techniek geeft geen radicaal antwoord op het lijden en er kan niet van worden uitgegaan dat zij het uit het menselijk leven kan verwijderen. H. Paus Johannes Paulus II, Apostolische Brief, Over de christelijke zin van het menselijke lijden, Salvifici doloris (11 feb 1984), 2. ”Het lijden schijnt onderdeel uit te maken van krachten waardoor de mens boven de dingen uit stijgt, krachten waardoor de mens op een of andere wijze ertoe "bestemd” is om boven zichzelf uit te stijgen en daartoe op geheimzinnige en verborgen wijze wordt opgeroepen.” Een dergelijke bewering wekt een valse hoop op, die de oorzaak is van een nog grotere wanhoop in de lijdende persoon. De medische wetenschap is in staat om lichamelijke pijn steeds beter te kennen en moet de beste technische middelen inzetten om deze te behandelen; maar de vitale horizon van een terminale ziekte genereert een diepgaand lijden bij de zieke, wat niet alleen technische aandacht vereist. Spe salvi facti sumus, in de hoop, de theologische, gericht op God, zijn we gered, zegt de heilige Paulus (Rom. 8, 24).

"De Wijn van de Hoop" is de specifieke bijdrage van het christelijk geloof in de zorg voor de zieken en verwijst naar de manier waarop God het kwaad in de wereld overwint. In het lijden moet de mens in staat zijn om een solidariteit en liefde te ervaren die het lijden aanneemt en een betekenis aan het leven geeft die verder gaat dan de dood. Dit alles heeft een grote maatschappelijke betekenis: "Een samenleving, die de lijdenden niet kan aanvaarden en die niet in mee-lijden kan helpen om het lijden ook van binnenuit te delen en te dragen, is een wrede en onmenselijke samenleving." Paus Benedictus XVI, Encycliek, Liefde in Waarheid - Over de Christelijke hoop, Spe Salvi (30 nov 2007), 38

Er moet echter op worden gewezen dat de definitie van palliatieve zorg de laatste jaren een connotatie heeft gekregen die dubbelzinnig kan zijn. In sommige landen over de hele wereld voorziet de nationale regelgeving inzake palliatieve zorg (Wet op de Palliatieve Zorg) en de Wet op het Einde van het Leven in zogenaamde Medische Bijstand bij de Dood (MAiD), naast palliatieve zorg, die de mogelijkheid kan inhouden om euthanasie en hulp bij zelfdoding te eisen. Deze wettelijke bepaling is een bron van ernstige culturele verwarring, aangezien zij leidt tot de overtuiging dat palliatieve zorg een integraal onderdeel is van vrijwillige medische sterfgevallenzorg en dat het daarom moreel toelaatbaar is om euthanasie of geassisteerde zelfmoord te eisen.

Bovendien kunnen in deze zelfde regelgevende contexten palliatieve interventies om het lijden van ernstige of stervende patiënten te verminderen, bestaan uit het toedienen van geneesmiddelen om te anticiperen op de dood of het opschorten/beëindigen van hydratatie en voeding, zelfs als er een prognose is van weken of maanden. Dergelijke praktijken staan echter gelijk aan een handeling of een nalatigheid die bedoeld is om de dood te veroorzaken en zijn daarom illegaal. De geleidelijke verspreiding van deze regelgeving, ook via de richtlijnen van nationale en internationale wetenschappelijke verenigingen, vormt, naast het feit dat ze een toenemend aantal kwetsbare mensen ertoe aanzet te kiezen voor euthanasie of zelfmoord, een sociale derverantwoordelijkheid ten opzichte van veel mensen, die alleen maar beter verzorgd en getroost zouden moeten worden.

Document

Naam: SAMARITANUS BONUS
De barmhartige Samaritaan - over de zorg voor mensen in kritieke en terminale levensfasen
Soort: Congregatie voor de Geloofsleer
Auteur: Luis F. Kard. Ladaria S.J.
Datum: 14 juli 2020
Copyrights: © 2020, Liberia Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / Nederlandse Bisschoppenconferentie
Voorlopige werkvert., alineaverdeling en nummering: redactie
Bewerkt: 8 maart 2021

Opties

Internetadres
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam