• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

In dit proces van vernieuwing en herstructurering moet de parochie het risico vermijden om te vervallen in een buitensporige bureaucratische organisatie van evenementen en het aanbieden van diensten die niet de dynamiek van de evangelisatie uitstralen, maar vertrekken van het criterium van zelfbehoud. Vgl. Paus Franciscus, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Over de verkondiging van het Evangelie in de wereld van vandaag - Naar aanleiding van de Bisschoppensynode 2012 over de nieuwe evangelisatie, Evangelii Gaudium (24 nov 2013), 27. "Een verandering van structuren die niet leidt tot nieuwe overtuigingen en houdingen maakt dat diezelfde structuren vroeg of laat corrupt, onderdrukkend en inefficiënt worden."

Verwijzend naar de Heilige Paulus VI, merkte paus Franciscus in zijn vrijmoedige stijl op

"dat de Kerk zich dient te verdiepen en na te denken over het mysterie dat ze in zich draagt. (...) Er zijn kerkelijke structuren die de dynamiek van de evangelisatie kunnen bevorderen. Zo zijn goede structuren nuttig als ze het leven bezielen, dragen en richting geven. Zonder nieuw leven en een echte evangelische geest, zonder ‘de trouw van de Kerk aan haar eigen roeping’ zal iedere nieuwe structuur snel ontaarden. Paus Franciscus, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Over de verkondiging van het Evangelie in de wereld van vandaag - Naar aanleiding van de Bisschoppensynode 2012 over de nieuwe evangelisatie, Evangelii Gaudium (24 nov 2013), 26

De hervorming van de structuren die de parochie moet nastreven, vereist in de eerste plaats een mentaliteitsverandering en een innerlijke vernieuwing, vooral bij degenen aan wie de verantwoordelijkheid van het pastorale leiderschap is toevertrouwd. Om trouw te blijven aan het mandaat van Christus moeten herders, en vooral pastoors "die op een heel bijzondere wijze medewerkers van de bisschop zijn" 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over het herderlijk ambt van de bisschoppen in de Kerk, Christus Dominus (28 okt 1965), 30, dringend de noodzaak van een missionaire hervorming van de pastoraal inzien.

Rekening houdend met de diepe emotionele en nostalgische banden binnen een christelijke gemeenschap, moeten herders rekening ermee houden dat het geloof van het volk van God sterk verweven is met familie- en gemeenschapsherinneringen. Heilige plaatsen verwijzen vaak naar mijlpalen in het leven van vorige generaties, naar mensen en gebeurtenissen die de persoonlijke en familiale levensgeschiedenis bepaald hebben. Om trauma’s en kwetsuren te voorkomen, is het belangrijk om het hervormingsproces van parochiale en soms ook diocesane gemeenschappen flexibel en stapsgewijs uit te voeren.

Paus Franciscus heeft met betrekking tot de hervorming van de Romeinse Curie onderstreept dat "de geleidelijke aanpak de vrucht is van een onmisbaar onderscheidingsproces. Dit omvat een historisch proces, het doorlopen van opeenvolgende fases, evaluaties, correcties, experimenten en goedkeuringen ‘ad experimentum’. In deze gevallen is het dus geen kwestie van besluiteloosheid, maar van flexibiliteit om tot een echte hervorming te komen." Paus Franciscus, Toespraak, Tot leden van de Romeinse Curie bij gelegenheid van het uitwisselen van de Kerstwensen 2016, Principes van de Curiehervorming (22 dec 2016), 12 Het is een kwestie van de zaak niet te ‘overhaasten’ door in allerijl hervormingen door te voeren volgens algemene en logische criteria die ‘binnenskamers’ uitgewerkt zijn, maar waarbij de concrete bewoners van de regio vergeten worden. Elk project moet binnen het echte leven van de gemeenschap uitgedacht en zonder schade te veroorzaken uitgevoerd worden, met een essentiële fase van voorafgaand overleg, gevolgd door een fase van stapsgewijze uitvoering en evaluatie.

Deze vernieuwing heeft natuurlijk niet alleen betrekking op de pastoor, en ze kan ook niet van bovenaf opgelegd worden en het volk van God uitsluiten. De pastorale hervorming van de structuren impliceert het besef dat

"het heilige, trouwe volk van God gezalfd is met de genade van de Heilige Geest. Daarom moeten we in de fase van reflectie, afweging, evaluatie en onderscheiding recht doen aan deze zalving. Telkens als we als Kerk, als herders, als Godgewijden deze evidentie vergeten, zijn we de verkeerde weg ingeslagen. Telkens als we het volk van God in zijn totaliteit en in zijn verschillen willen onderdrukken, het zwijgen opleggen, vernietigen, negeren of beperken tot een kleine elite, maken we gemeenschappen, pastorale projecten, theologische verhandelingen, spiritualiteitsvormen en structuren zonder wortels, zonder geschiedenis, zonder gezicht, zonder herinnering, zonder lichaam, zelfs zonder leven. Als we ons distantiëren van het leven van het volk van God, versnellen we de vernietiging en de perversie van de eigenheid van de Kerk." Paus Franciscus, Brief, N.a.v. seksueel misbruik affaires, Aan het pelgrimerende volk van God in Chili (31 mei 2018) .

Het komt daarom niet alleen de clerus toe om de door de Heilige Geest geïnspireerde hervorming tot stand te brengen, want daarbij is het hele godsvolk betrokken. Vgl. Paus Franciscus, Brief, N.a.v. seksueel misbruik affaires, Aan het pelgrimerende volk van God in Chili (31 mei 2018) Daarom is het noodzakelijk om

"bewust en helder van geest te zoeken naar mogelijkheden van gemeenschap en participatie zodat de zalving van het hele volk van God concrete wegen vindt om zich uit te drukken." Paus Franciscus, Brief, N.a.v. seksueel misbruik affaires, Aan het pelgrimerende volk van God in Chili (31 mei 2018)

De noodzaak om een naar zichzelf verwijzende opvatting van de parochie of de ‘klerikalisering van de pastorale activiteit’ achter zich te laten, wordt bijgevolg erg duidelijk. Het feit dat het volk van God begiftigd is met

"de waardigheid en de vrijheid van de kinderen van God, bij wie in het hart de Heilige Geest als in een tempel woont" 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 9,

impliceert dat men praktijken en modellen promoot waarbij elke gedoopte, op grond van de gave van de Heilige Geest en de ontvangen charisma’s, actief deelneemt aan de evangelisatie volgens de stijl en de modaliteiten van een organische gemeenschap, rekening houdend met de andere parochiegemeenschappen en de algemene pastorale zorg van het bisdom. Het is inderdaad de hele gemeenschap die verantwoordelijk is voor de zending, aangezien de Kerk niet herleidbaar is tot haar hiërarchie alleen, maar bestaat als volk van God.

Het is de opdracht van de herders om deze dynamiek levend te houden, zodat alle gedoopten zich realiseren dat zij een belangrijke rol spelen in de evangelisatie. Het presbyterium, zorg dragend voor de eigen permanente vorming Congregatie voor de Clerus, Ratio fundamentalis institutionis sacerdotalis - Tertia editur, De gave van de roeping tot priester (8 dec 2016), 80-88, zal zich wijselijk op de kunst van de onderscheiding toeleggen, zodat het parochiale leven, met respect voor de verscheidenheid van roepingen en bedieningen, kan groeien en bloeien. De priester kan dus, als lid en dienaar van het volk van God dat aan zijn zorg is toevertrouwd, deze onderscheiding niet vervangen. De parochiegemeenschap is bevoegd om vormen van dienstbaarheid voor te stellen, het geloof te verkondigen en te getuigen van naastenliefde.

De centrale rol van de Heilige Geest – de belangeloze gave van de Vader en de Zoon aan de Kerk – impliceert volgens de leer van Jezus een verregaande belangeloosheid: voor niets hebben jullie gekregen, voor niets moet je geven (Mt. 10, 8). Hij leerde zijn volgelingen om in een edelmoedige geest van dienstbaarheid te leven en om een geschenk voor de ander te zijn Vgl. Joh. 13, 14-15 , met speciale aandacht voor de armen. Daaruit volgt onder meer de verplichting om het sacramentele leven niet te ‘commercialiseren’ en niet de indruk te wekken dat de viering van de sacramenten, vooral de eucharistieviering, samen met andere bedieningen aan tarieven onderworpen zijn. De herder die zijn kudde belangeloos en genereus dient, is tegelijkertijd verplicht om de gelovigen te onderrichten. Alle leden van de gemeenschap dienen zich bewust te zijn van hun verantwoordelijkheid om de noden van de Kerk te lenigen door verschillende vormen van hulp en solidariteit, die de Kerk nodig heeft om haar pastorale dienstverlening vrij en daadwerkelijk uit te oefenen.

De zending die de parochie als drijvende kracht achter de evangelisatie heeft, betreft dus het volk van God in zijn geheel: priesters, diakens, Godgewijden en leken, ieder volgens zijn charisma’s en verantwoordelijkheden.

Document

Naam: DE PASTORALE BEKERING VAN DE PAROCHIEGEMEENSCHAP TEN DIENSTE VAN DE MISSIE VAN DE KERK TOT EVANGELISATIE VAN DE KERK
Instructie
Soort: Congregatie voor de Clerus
Auteur: Beniamino Kard. Stella
Datum: 29 juni 2020
Copyrights: © 2020, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / Belgische Bisschoppenconferentie
Vert.: Persdienst van de Bisschoppenconferentie van België –IPID
Bewerkt: 26 februari 2021

Referenties naar dit document

 
Geen documenten gevonden!
 
Geen dossiers gevonden!

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam