• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

De geestelijke vorming vraagt ook om het zoeken van Christus in de mensen. Het geestelijk leven is innerlijk leven, leven van vertrouwelijkheid met God, leven van gebed en contemplatie. Maar juist de ontmoeting met God en met zijn liefde als Vader van allen stelt de onafwendbare eis van de ontmoeting met de naaste, van de gave van zichzelf aan de anderen, in de nederige en onbaatzuchtige dienst die Jezus aan allen als levensprogram heeft voorgehouden door de voeten van de apostelen te wassen: "Ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat gij zoudt doen zoals Ik u gedaan heb" (Joh. 13, 15).

De vorming tot de edelmoedige en belangeloze zelfgave, welke ook bevorderd wordt door de gemeenschapsvorm die de voorbereiding op het priesterschap normaal heeft, is een onmisbare voorwaarde voor wie geroepen is om openbaring en spiegel te worden van de goede Herder die zijn leven geeft Vgl. Joh. 10, 11-15 . In dit opzicht heeft de geestelijke vorming haar intrinsieke pastorale of caritatieve dimensie, moet zij deze ontwikkelen en kan zij zich ook met nut bedienen van een juiste ofwel sterke en tedere devotie tot het Hart van Christus, zoals de Synodevaders benadrukt hebben: "De vorming van de toekomstige priesters in de spiritualiteit van het Hart van de Heer impliceert het leiden van een leven dat beantwoordt aan de liefde en de genegenheid van Christus, Priester en goede Herder, aan zijn liefde voor de Vader in de heilige Geest, aan zijn liefde voor de mensen tot aan het offer van zijn leven". Bisschoppensynodes, Propositiones t.b.v. de 8e Bisschoppensynode over de vorming van priesters, 23

De priester is dus de man van de liefde en hij is geroepen om de anderen op te voeden tot navolging van Christus en tot zijn nieuw gebod van de broederlijke liefde Vgl. Joh. 15, 12 . Dit vraagt echter dat hij zichzelf voortdurend door de Geest laat opvoeden tot de liefde van Christus. De voorbereiding op het priesterschap moet daarom een serieuze vorming tot de liefde insluiten, in het bijzonder tot de voorkeursliefde voor de "armen", in wie het geloof de tegenwoordigheid van Jezus Vgl. Mt. 25, 40 ontdekt, en tot de barmhartige liefde voor de zondaars.

In het perspectief van de liefde die bestaat in de zelfgave uit liefde, heeft in de geestelijke vorming van de toekomstige priester ook de opvoeding tot de gehoorzaamheid, het celibaat en de armoede haar plaats. Vgl. Bisschoppensynodes, Propositiones t.b.v. de 8e Bisschoppensynode over de vorming van priesters, 23 In verband daarmee staat de aansporing van het Concilie: "Zeer duidelijk dienen de studenten in te zien, dat zij niet bestemd zijn voor een heersersplaats of voor ere-ambten, maar dat de dienst van God en het pastorale dienstwerk geheel beslag op hen leggen. Met bijzondere zorg moeten zij zo worden opgevoed in de priesterlijke gehoorzaamheid, in de leefwijze van een arme en in de geest van zelfverloochening dat zij zich eraan wennen spontaan ook van datgene afstand te doen wat wel geoorloofd is, maar niet ter zake dienend en zich aan de gekruisigde Christus te conformeren". 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de priesteropleiding, Optatam Totius Ecclesiae (28 okt 1965), 9

Document

Naam: PASTORES DABO VOBIS
N.a.v. de Bisschoppensynode over de priesteropleidingen
Soort: H. Paus Johannes Paulus II - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Auteur: H. Paus Johannes Paulus II
Datum: 25 maart 1992
Copyrights: © 1992, Stg. R.K. Voorlichting, Oegstgeest
Colomba
Tekst wordt nog verder gecontroleerd
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam