• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

De migraties zijn dus een gebeuren dat ook de religieuze kant van de mens raakt, en dat aan katholieke migranten een bijzondere, maar vaak ook pijnlijke gelegenheid biedt om duidelijker te gaan beseffen dat zij tot de universele, alle plaatselijke bijzonderheden achter zich latende Kerk behoren.

Daartoe is het nodig dat de gemeenschap niet denkt jegens de migranten enkel maar verplicht te zijn tot het stellen van daden van broederlijke hulp of tot het steun verlenen aan een wetgeving die hun inburgering in de samenleving bevordert met eerbiediging van hun identiteit als vreemdeling. De christenen moeten werken aan een echte cultuur van opname en gastvrijheid Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Jezus Christus, levend in Zijn Kerk, bron van hoop voor Europa, Ecclesia in Europa (28 juni 2003), 101.103 die oog heeft voor de authentieke menselijke waarden van de migranten ondanks de talrijke moeilijkheden die kleven aan het leven met mensen die van ons verschillen Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Jezus Christus, levend in Zijn Kerk, bron van hoop voor Europa, Ecclesia in Europa (28 juni 2003), 85.112 Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Over de Bisschoppen, Pastores Gregis (16 okt 2003), 65.

De Christenen zullen dit alles tot stand brengen door middel van een echt broederlijk onthaal, in de zin van Paulus’ aansporing: "Aanvaard elkaar, zoals ook Christus u aanvaard heeft, tot eer van God" (Rom. 15, 7). De Brief aan de Romeinen schetst in het vijftiende hoofdstuk de basistrekken van de plicht om anderen welkom te heten. De ontvangst moet ‘van een christen’ zijn en uit het hart komen ("God verlene u de eensgezindheid die u in Christus past": (Rom. 15, 5); ze moet edelmoedig en om niet gegeven worden, belangeloos zijn en niet bazig ("Christus heeft zichzelf niet gezocht ... Hij is dienaar geweest": (Rom. 15, 3.8) weldadig en stichtend ("laat ieder van ons bedacht zijn op het welzijn en de stichting van zijn naaste": (Rom. 15, 2), aandacht hebben voor de zwaksten ("wij die bij de sterken horen hebben de plicht de gevoeligheid van de zwakken te verdragen, zonder onszelf te zoeken": (Rom. 15, 1).

Deze oproep moge dan wel heel dringend en van harte gemeend zijn, toch geeft ze natuurlijk geen automatisch en concreet antwoord op wat ons iedere dag weer met zorg vervult. Een vage angst en een onveilig gevoel bij veel mensen wordt er bijvoorbeeld niet door weggenomen; ze is ook geen garantie dat de wet gerespecteerd en de integriteit van de gastgemeenschap behouden zal blijven. Maar een echt christelijke mentaliteit zal weten hoe om te gaan met deze problemen, zal mensen de moed geven om ze het hoofd te bieden, en zal de concrete middelen vinden waarmee we ze in het leven van onze christelijke gemeenschappen iedere dag weer moeten oplossen Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Jezus Christus, levend in Zijn Kerk, bron van hoop voor Europa, Ecclesia in Europa (28 juni 2003), 85.111.

Daarom moet de gehele Kerk van het gastland zich bij het vraagstuk van de migranten betrokken en bewogen voelen. De particuliere Kerken dienen daarom een vorm van pastoraat te bedenken en te plannen die de gelovigen helpt om in de nieuwe multiculturele en plurireligieuze situatie waarin zij nu verkeren hun geloof op authentieke wijze te beleven. vgl. Paus Johannes Paulus II, Boodschap voor migranten en vluchtelingen 1992, nrs. 3-4 Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Over de Bisschoppen, Pastores Gregis (16 okt 2003), 65 Met behulp van maatschappelijke en pastorale werkers moet de plaatselijke bevolking bewust gemaakt worden van de ingewikkelde problemen van migratie, en leren beseffen dat men zich dient te verzetten tegen op niets berustende achterdocht en beledigende vooroordelen jegens vreemdelingen.

Bij het godsdienstonderricht en de catechese moet een goede manier gevonden worden om in het geweten van de christen gevoelens van gastvrijheid te wekken, met name jegens de armsten en de paria’s, zoals migranten vaak zijn. Een gastvrijheid die geheel berust op de liefde voor Christus, in de wetenschap dat het goed dat uit liefde tot God aan de naaste, vooral aan de meest noodlijdende, wordt gedaan, aan God zelf wordt gedaan. Maar bij deze catechese zal men ook moeten spreken over de ernstige problemen die tot migratie leiden of ermee gepaard gaan, met name de demografische kwestie, het vraagstuk van werk en werkomstandigheden (illegaal werk), bejaardenzorg, misdadigheid, de uitbuiting van migranten, mensensmokkel en mensenhandel.

Bij het opvangen van migranten is het nuttig onderscheid te maken tussen bijstand in het algemeen (een eerste opvang, eerder van korte duur), gastvrij onthaal in volle betekenis (met langduriger projecten), en integratie (een doelstelling op zeer lange termijn en in de eigenlijke zin van het woord).

Pastorale werkers die op het gebied van culturele bemiddeling deskundig zijn – en onze katholieke gemeenschappen moeten ervoor zorgen van hun diensten gebruik te maken – zijn geroepen een brug te helpen slaan tussen enerzijds de legitieme noodzaak van orde, legaliteit en maatschappelijke veiligheid, en anderzijds de concrete roeping van de christen tot gastvrijheid en naastenliefde. Er dient ook voor gezorgd worden dat allen beseffen welke voordelen – en niet alleen economische voordelen – de geïndustrialiseerde landen te danken hebben aan de in goede banen geleide stromen migranten; tegelijk moet men zich ervan bewust zijn dat de werkkrachten die men nodig heeft, mensen zijn, dat wil zeggen mannen, vrouwen, hele families met kinderen en bejaarden.

Niettemin blijven maatregelen voor ‘eerste opvang’ zeer belangrijk (men denke bijvoorbeeld aan ‘migrantentehuizen’, met name in de doorgangslanden) om tegemoet te komen aan met migratie samenhangende behoeften: voeding, huisvesting, medische voorzieningen, geldelijke bijstand, inlichtingencentra. Maar even belangrijk is gastvrij onthaal in volle zin. Dit is gericht op geleidelijke integratie en zelfredzaamheid van de immigrant. Denken we in het bijzonder aan wat er gedaan wordt voor gezinshereniging, opvoeding van de kinderen, onderdak, werk, verenigingsleven, bevordering van de burgerrechten en van de deelname van de migranten op verschillende manieren aan het maatschappelijk leven in het gastland. Christelijk geïnspireerde verenigingen van godsdienstige, sociale, caritatieve en culturele aard moeten daarnaast trachten de immigranten in hun organisaties op te nemen.

Document

Naam: ERGA MIGRANTES CARITAS CHRISTI
De liefde van Christus jegens de migranten
Soort: Pauselijke Raad v Pastorale Zorg v Migranten&Reizigers
Auteur: Stephen Fumio Kardinaal Hamao
Datum: 1 mei 2004
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam