• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Niet alleen uit de canonieke normen maar ook uit een zorgvuldige bestudering van de documenten en richtlijnen over de migratie die de Kerk tot dusver heeft uitgebracht, kunnen enkele belangrijke theologische en pastorale verworvenheden worden afgeleid, zoals: de centrale positie van de mens; de verdediging van de rechten van de mannelijke en vrouwelijke emigranten en hun kinderen; het kerkelijk en missionair aspect van de migraties; de betekenis die aan het lekenapostolaat wordt toegekend; de betekenis van de diverse culturen bij het evangeliseringswerk; de bescherming en het tot hun recht doen komen van minderheidsgroepen in de Kerk; het belang van de dialoog binnen en buiten de Kerk; de heel eigen bijdrage van de emigratie aan de wereldvrede. Deze documenten onderstrepen ook de pastorale dimensie van het werk ten behoeve van de migranten. Allen moeten "in de Kerk hun vaderland kunnen vinden"; H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Over de taken van het christelijk gezin in de wereld van deze tijd, Familiaris Consortio (22 nov 1981), 77 deze is het mysterie van God onder de mensen, mysterie van liefde, met name in zijn dood en verrijzenis zichtbaar gemaakt door de eniggeboren Zoon, opdat alle mensen "leven mogen bezitten, en wel in overvloed" (Joh. 10, 10), opdat allen de kracht mogen vinden om alle verdeeldheden te overwinnen, en opdat hun verschillen niet ertoe mogen leiden dat ze met elkaar breken, maar hen brengen tot verbondenheid door de ander aanvaarden in zijn legitieme verscheidenheid.

Daarnaast is er in de Kerk waardering voor de rol van de Instituten van het Gewijde Leven en de Sociëteiten van het Apostolisch Leven voor hun specifieke bijdragen aan het migrantenpastoraat. Vgl. Congregatie v d Inst v h Gewijde Leven en de SociĆ«ten Apost Leve, Opnieuw van Christus uit vertrekken: een vernieuwde taak van het Godgewijde leven in het derde millennium, Ripartire da Cristo (19 mei 2002), 9.35.36.37.44

Wat dit betreft wordt opnieuw de verantwoordelijkheid van de diocesane en eparchiaalbisschoppen op ondubbelzinnige wijze bevestigd, zowel wat de Kerk betreft waaruit de migranten afkomstig zijn als die welke hen ontvangt. De Bisschoppenconferenties van de verschillende landen en de daaraan beantwoordende structuren van de Oosterse Kerken dragen medeverantwoordelijkheid voor hen. Pastoraat voor de migranten bestaat in gastvrij onthaal, respect, bescherming, bevordering van hun levensomstandigheden, en waarachtige liefde jegens iedere mens in zijn of haar godsdienstige en culturele uitdrukkingsvormen.

Ook recente pauselijke verklaringen hebben in de lijn van de mens als de weg van de Kerk H. Paus Johannes Paulus II, Encycliek, De Verlosser van de mensen, Redemptor Hominis (4 mrt 1979), 14 de pastorale horizonten en perspectieven met betrekking tot het migratieverschijnsel bevestigd en verbreed. Sinds het pontificaat van Paulus VI en later dat van Johannes Paulus II worden, met name in de Boodschappen voor de Werelddagen voor migranten en vluchtelingen Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Boodschap, Wereldmigrantendag 1996, Migranten zonder documenten (25 juli 1995), 5 Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Boodschap, Werelddag voor migranten en vluchtelingen 1997, Toon betrokkenheid met het lot van migranten - Geloof werkt door barmhartigheid (21 aug 1996), 3-6 Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Boodschap, Voor de Wereldmigratiedag 1998 (9 nov 1997) herhaaldelijk de fundamentele mensenrechten benadrukt, met name het recht om te emigreren, zodat het individu zijn talenten, aspiraties en plannen beter ten uitvoer kan brengen Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Boodschap, Voor de Wereldmigratiedag 1992 (31 juli 1992), 2 (dit echter in samenhang met het recht van ieder land om een immigratiepolitiek te voeren die beantwoordt aan het algemeen belang) evengoed als het recht om niet te emigreren en daarom in staat te zijn, zijn rechten en legitieme verlangens te doen gelden in zijn eigen land. Vgl. Pauselijke Raad voor Migratie en Toerisme, Toespraak van de Heilige Vader, 2, in: Acta van het IVde wereldcongres over de pastoraal van migranten en vluchtelingen (5-10 oktober 1998) (Vaticaanstad 1999), 9

Het Magisterium heeft altijd gewezen op de sociale en economische onevenwichtigheden die in de meeste gevallen oorzaak zijn van de migratie, op de gevaren van een ongeordende globalisering waarbij de migranten veel meer slachtoffer zijn dan zij die voorstander zijn van hun migratie, en op het ernstige vraagstuk van illegale immigratie, vooral wanneer de emigrant als een handelsvoorwerp door misdadigerbendes wordt uitgebuit. Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Boodschap, Wereldmigrantendag 1996, Migranten zonder documenten (25 juli 1995)

Het Magisterium heeft ook met nadruk gewezen op de behoefte aan een politiek die het recht van alle migranten waarborgt, en waarbij iedere eventuele discriminatie zorgvuldig wordt vermeden. Paus Johannes Paulus II, Boodschap 1988, 3b, in: OR 4 september 1987, 5. Het benadrukt een hele reeks van waarden en vormen van gedrag (gastvrijheid, solidariteit, met elkaar delen) en van de kant van de gastgemeenschappen de noodzaak alle gevoelens en uitingen van racisme, en vreemdelingenhaat te verwerpen. Vgl. Paus Johannes Paulus II Boodschap 1990, 5, in: OR 22 september 1989, 5 en de Boodschappen van 1992, 3, 5-6, en van 2003 In het kader van de wetgeving en de bestuurlijke praktijken van verschillende landen schenkt het veel aandacht aan de eenheid van het gezin en de bescherming van de minderjarigen, die vaak bij migratie gevaar lopen vgl. Paus Johannes Paulus II, Boodschap 1987, in: OR 21 september 1986, 5, en de Boodschap van 1994, in: KD 22/2 (maart 1994), 115-118. en daarnaast ook aan de vorming van multiculturele samenlevingen als gevolg van migratie.

Het samengaan van verschillende culturen betekent voor de moderne mens een uitnodiging tot dialoog, en confronteert hem met grote levensvragen zoals de zin van leven en geschiedenis, lijden en armoede, honger, ziekte en dood. Openstaan voor verschillende soorten cultuur betekent echter niet dat men ze steeds allemaal zonder meer moet aanvaarden, maar dat men ze dient te respecteren – omdat ze bij de mens horen – en zo mogelijk in hun verscheidenheid moet waarderen. Het ‘relatief karakter’ van de culturen werd ook benadrukt door het Tweede Vaticaans Concilie Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk in de wereld van deze tijd, Gaudium et Spes (7 dec 1965), 54-56.58. Veelheid van culturen is een kostbare schat, en de dialoog, hoe onvolmaakt en in voortdurende ontwikkeling ook, vormt een stap naar die uiteindelijke eenheid, waarnaar de mensheid verlangt en waartoe ze geroepen is.

Document

Naam: ERGA MIGRANTES CARITAS CHRISTI
De liefde van Christus jegens de migranten
Soort: Pauselijke Raad v Pastorale Zorg v Migranten&Reizigers
Auteur: Stephen Fumio Kardinaal Hamao
Datum: 1 mei 2004
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam