• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Geest van zelfverloochening en van gehoorzaamheid aan Gods wil

De mannen, die ernstig trachten door te dringen in de zin en de betekenis van het Misoffer, zullen noodzakelijk in zich de geest van zelfverloochening versterken, de geest van versterving, van achterstelling van het aardse bij het hemelse, van volkomen gehoorzaamheid aan de wil en de wet van God, vooral als gij u beijvert, hun deze geest in te prenten. Dit is tegenwoordig even noodzakelijk als de vernieuwing van de gebedsijver, omdat thans velen - onder hen zien wij jammer genoeg ook niet weinige katholieken leven, alsof hun enig doel was, zich een paradijs op aarde te scheppen, zonder ook maar te denken aan de uitersten, aan het hiernamaals, aan de eeuwigheid.

Het leven zonder God
De natuurlijke geneigdheid van de gevallen mens tot het aardse, zijn onmacht de dingen van Gods Geest te begrijpen Vgl. 1 Kor. 2, 14 , wordt in onze tijd maar al te zeer in de hand gewerkt door de ongunstige invloed van al wat hem omringt. Vaak wordt God niet eens meer geloochend, beledigd of gelasterd; Hij bestaat als het ware niet meer. Er wordt openlijke, verleidelijke en voortdurende propaganda gevoerd voor een aards leven zonder God. Terecht heeft men geconstateerd, dat in het algemeen, ook in films die als zedelijk onberispelijk worden aangegeven, de mensen leven en sterven, alsof er noch een God, noch een Verlosser, noch een Kerk bestond. Wij willen hier de goede bedoelingen niet in twijfel trekken; doch het blijft waar, dat deze neutrale films reeds vérstrekkende en diepgaande gevolgen hebben gehad. Daarbij komt nog de verderfelijke, doelbewuste propaganda voor de vorming van een gezin, een maatschappij, een staat zonder God. Het is een stroom, waarvan het troebele water ook in het katholieke leven tracht door te dringen. Hoevelen zijn er al niet door besmet! Met de mond noemen zij zich nog katholiek, maar zij bemerken niet, dat hun feitelijk gedrag met deze belijdenis in tegenspraak is.
De prediking van de eerste geloofswaarheden en van de uitersten
Er is dus geen tijd meer te verliezen om uit alle macht dit afglijden van onze eigen mensen naar de ongodsdienstigheid tegen te gaan en de geest van gebed en boete te doen herleven. De prediking van de eerste geloofswaarheden en van de uitersten heeft tegenwoordig niet alleen niets van haar opportuniteit verloren, zij is veeleer meer dan ooit noodzakelijk en urgent geworden. Ook de preek over de hel. Men moet natuurlijk dit onderwerp met waardigheid en met verstand behandelen. Maar wat de inhoud zelf van deze waarheid betreft, heeft de Kerk voor God en de mensen de heilige plicht, haar onverbloemd te verkondigen en te onderwijzen, zoals Christus haar heeft geleerd, en geen enkele tijdsomstandigheid kan de gestrengheid van deze plicht verminderen. Hij bindt het geweten van iedere priester, die in de gewone of buitengewone zielzorg er mee belast is, de gelovigen te onderwijzen, te vermanen en te leiden. Weliswaar is het verlangen naar de hemel in zich een volmaaktere beweegreden dan de vrees voor de eeuwige straffen; maar daaruit volgt niet, dat deze beweegreden ook voor alle mensen de krachtdadigste is om hen van de zonde af te schrikken en hen tot God te bekeren.
Alleen door gebed en offergeest staat men sterk

Overweegt, beminde zonen, de woorden, die de Heer op de vooravond van zijn lijden tot de apostel Petrus richtte: "Zie de satan tracht u te ziften als tarwe" (Lc. 22, 31); woorden van een indrukwekkende betekenis voor de tijd, waarin wij leven. Zij gelden niet alleen voor de herders, maar ook voor de gehele kudde. Bij de verschrikkelijke godsdienstige tegenstellingen, waarvan wij getuige zijn, kan men alleen maar vast rekenen op gelovigen, die bidden en er zich op toe leggen, zelfs ten koste van grote offers hun leven gelijkvormig te maken aan Gods wet. Alle anderen stellen zich in de geestelijke orde - en hierover gaat het - bloot aan de slagen van de vijand.

Document

Naam: IL SANTO TEMPO
Tijdens de ontmoeting met de Vastenpredikers van de stad Rome
Soort: Paus Pius XII - Toespraak
Auteur: Paus Pius XII
Datum: 23 maart 1949
Copyrights: © 1956, Ecclesia Docens, uitg. Gooi & Sticht 0758
Vert.: Chr. Oomen, M. Mulders C.ss.R. en J. Kahmann C.ss.R.; in samenw. met J. Mulders C.ss.R.
Bewerkt: 7 november 2019

Referenties naar dit document

 
Geen documenten gevonden!
 
Geen berichten gevonden!

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam