• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Vergeef mij dat ik misbruik maak van jullie geduld, maar als jullie een vraag hebben, wil ik daar graag op antwoorden.

Vraag 1:

Vraag: Eminentie, ik dank u hartelijk voor wat u ons bijbrengt. Het is waar dat wij het geloof naar Afrika gebracht hebben, en dat u het hier terugbrengt. Daarvoor dank uit de grond van mijn hart. Er is een vraag die mij al lang kwelt. De mens is jammer genoeg in zonde gevallen doordat hij geloofde dat hij als God zou zijn. En wij hebben aan de boom geraakt van de kennis van goed en kwaad, die ons toegang geeft tot die kennis. God heeft de mens dan uit het paradijs verjaagd, omdat hij daar niet meer mocht zijn, wij zijn inderdaad gevallen. Maar Hij heeft ook gezegd – het staat in dat zinnetje in Genesis – Nu de mens geraakt heeft aan de boom van kennis van goed en kwaad, mag hij niet meer raken aan de boom van het leven. Ik heb me altijd afgevraagd, of, op dit ogenblik waar wij zo opstandig zijn tegen God wat betreft abortus, op het gebied van moraal enz., of wij niet bezig zijn met aan die boom te raken. Ik dank u.

Kardinal Sarah:Maar... wij zijn bezig met aan àlles te raken. Ik zei daarnet dat Nietzsche gezegd heeft dat wij God gedood hebben. Wij willen Hem uitschakelen. Wij hebben hem niet nodig. Dat is de realiteit. Vele mensen hebben God niet nodig. Of sommigen zeggen: ik wil God wel, maar de Kerk moet ik niet. Of: ik wil Christus wel, maar de Kerk niet. Maar er is geen Kerk zonder Christus, en er is geen Christus zonder de Kerk. Er is een onafscheidbare band tussen de Kerk en Christus, de Kerk is het lichaam van Christus. En de Kerk eerbiedigen en haar Leer, is eer brengen aan Christus. Wij raken ook aan het leven. Het leven behoort ons niet toe. Het is een gave die wij van God ontvangen hebben. Het is de meest kostbare gave, de grootste schat, het leven. En wij op de dag van vandaag wij beslissen wie moet sterven... Maar met welk recht? Wie heeft ons de macht gegeven om te beslissen dat iemand moet sterven? Een kind dat nog moet geboren worden en niet gewenst is, dat moet sterven, of een bejaarde die niet meer nuttig is, die moe is, dat hij moet vertrekken. Er is veel waaraan wij geraakt hebben. We kunnen ook beslissen om te veranderen wat God geschapen heeft vanaf het begin, toen Hij Adam en Eva geschapen heeft. Vandaag de dag denken wij dat, niet alleen wat God gemaakt heeft, maar ook de complementariteit die God gewild heeft tussen man en vrouw, niet meer nodig is. Wij Afrikanen, wij zeggen dat de man de helft is van een wezen en de vrouw is de andere helft. Samen zijn zij de mens. De man is niets zonder de vrouw en de vrouw is niets zonder de man. En zij zijn samen niets zonder een derde element dat het kind is. Er bestaat een grote complementariteit tussen hen: de man is de ene helft, de vrouw de andere helft van een wezen. Zij vullen mekaar aan, en samen vormen zij een wonder, hun eenheid is echt harmonieus. Benedictus XVI heeft gezegd: de crisis die het Westen doormaakt is zonder voorgaande in de geschiedenis van de mensheid. Geen enkele samenleving heeft ooit wetten tegen het leven uitgevaardigd, zoals nu gebeurt in het Westen. Geen enkele... Wij raken dus aan alles. Alsof wij de god zijn die alles wil herscheppen op zijn eigen manier.

Vraag 2

Vraag: Ik zou een andere vraag willen stellen. U zegt ons dat wij hier in Europa een situatie beleven die niet ideaal is. Als jongere ben ik het eens met wat u zegt, maar wat kunnen wij doen om dat allemaal beter te begrijpen... wij zijn vaak wat geschokt bij alles wat er rondom ons gebeurt en we weten niet goed hoe we daarmee moeten omgaan. Wat kunnen wij concreet doen om het leven te verdedigen? Wat raadt u ons aan?

Kardinaal Sarah:Als ik het goed begrijp: wat jullie kunnen doen om het leven te verdedigen?

(Vraagsteller): Ik bedoelde: in deze wereld, waarin het niet vanzelfsprekend is, wat kunnen wij daarin doen om dit mysterie echt te begrijpen en te kunnen verdedigen?

Kardinaal Sarah:Wel, jullie moeten je verenigen. Je kent het boekje, een roman met de titel De oude man en de zee, dat geschreven is door Ernest Hemingway? Hij vertelt het verhaal van een man die gaat vissen aan zee en hij vindt niets. Hij gaat in het diepe en vangt daar een grote vis. Maar hij is alleen en slaagt er niet in de vis op te halen. Hij denkt dan: ik zal hem aan de hengel slepen tot in de haven, en daar zal ik wel mensen vinden die mij kunnen helpen om hem op te halen. Maar hij was zover van de haven, dat het lang duurde voor hij daar kwam en ondertussen hadden andere vissen de zijne opgegeten. En toen ze hem ophaalden, bleef nog alleen de graat over. Anders gezegd: vandaag moeten wij niet meer alleen op avontuur gaan, wij moeten niet alleen gaan vechten. Je moet dat samen met anderen doen. Je moet niet alleen de volle zee kiezen, er zijn teveel roofdieren. En voor de christenen, - het is Christus zelf die het zo gewild heeft, God heeft het zo gewild, vanaf het begin heeft Hij een familie geschapen, Abraham... Hij heeft een volk geschapen Mozes, Jezus heeft de twaalf apostelen geschapen, Hij wou hen niet alleen laten gaan... wij moeten ons dus verenigen om het leven te verdedigen en ons geloof te beleven. Als wij los van elkaar werken, dan zullen de roofdieren onze waarden opeten, ons geloof, onze overtuigingen. Wij moeten ons verenigen rond Jezus: Hij is onze Kracht. Wees dus niet bevreesd! Jullie staan misschien voor een reus: de technologie, jullie staan voor een reus: de media. Jullie kunnen niets doen alleen met uw geloof, maar als jullie samenspannen, zijn jullie ook samen sterk om duidelijk te maken dat het leven kostbaar is, dat het een groot geschenk is. Dat een kind onschuldig is, dat het moet bemind worden, dat het een grote schat is. Het is misschien een genie die wordt uit de weg geruimd. Wees dus niet bevreesd. In de Bijbel is dikwijls aangetoond dat zwakke mensen... Jezus Zelf heeft gezegd – het is trouwens mijn bisschopsleuze “Mijn genade is u genoeg. In zwakheid wordt mijn Kracht volkomen.” Vandaag zijn christenen zwak. De christenen die vandaag het meest vervolgd worden, dat is niet in het oosten, dat is niet in Afrika, dat is hier! Jullie worden het meest vervolgd, want men wil jullie geloof verdoven, men wil jullie geloof doden, men wil jullie christelijke waarden doden. Men zegt: wees zoals iedereen, wees toch modern... De christenen die vandaag het vervolgd worden, dat is hier in het Westen. Het is niet in Afrika. Het is waar dat ze ons in Afrika de keel oversnijden. Als je in Nigeria naar de mis gaat, weet je niet of je nog terug thuis zal komen. Er kan een bom ontploffen in de kerk. Maar het is niet de lichamelijke dood die het ergst is, het is de geestelijke dood, de morele dood. Hier wordt de de Kerk geanesthesieerd, haar moraal. Men wil dat jullie allemaal akkoord gaan met abortus, euthanasie... met àlles! Jullie worden het meest vervolgd... En hoe weerstand bieden aan die vervolging? Door het gebed. Christus heeft gezegd: “Zonder Mij kunt ge niets”. Wees dus vrouwen en mannen van gebed. Blijf niet weg uit de mis. Bid thuis. Vraag om Gods kracht. Verenig jullie. Wees standvastig in jullie geloof. Het Evangelie leert ons iets wat ons leven geeft: Jezus heeft gezegd: Ik bid dat zij leven hebben, en wel in overvloed! God heeft de dood niet gewild. Hij wil het leven. Ik weet niet of ik geantwoord heb, maar... verenig jullie en verdedig jullie geloof.

Vraag 3

Vraag: Eminentie, ik dank u voor uw conferentie. U hebt goed geantwoord op een vraag waar ik mee zat over die tegenstelling tussen “God of niets” dat is het relativisme, en ik ben dus heel blij dat ik u gehoord heb. Maar ik stel iets vast: in het Westen is er nu een generatie die open staat voor het geestelijke, en dat zijn de jongeren van vijftien jaar. De jongeren van vijftien jaar willen niet zoals hun voorgangers meedoen met de competitiegeest en met consumptiedrang. Zij zijn voorstanders van de ecologie, een groene economie, spiritualiteit, een aanzet tot spiritualiteit en solidariteit. Maar mijn vraag is de volgende: met deze opkomst van spiritualiteit, raad ik u aan om een nieuw boek te schrijven, met de nieuwe titel “God en het niet-zijn (le néant)”, want als men in de geestelijke wereld binnentreedt is het duidelijk dat dit “niet-zijn” de afwezigheid is van God, en ik ben ervan overtuigd, zoals in de theorie van de tsimtsum en de kabbalisten dat God ons universum niet in het niets kon scheppen, maar Hij kon het scheppen in het niet-zijn, op voorwaarde dat het in Hem opgaat, aangezien God alles is. Ik dank u Monseigneur.

Kardinaal Sarah:Ik heb de titel van het boek niet begrepen. God hoe?... God of het niet-zijn?... Ah dank u. Akkoord. Ziezo.

Vraag 4

Vraag: Wij moeten allemaal bidden. Vooral omdat u ons gezegd hebt, Mijnheer de Kardinaal, dat het het gebed is dat belangrijk is. En wij moeten het Onze Vader bidden. Jezus heeft altijd tot zijn Vader gebeden, God, maar hij noemde Hem zijn Vader. Maar in de wereld, beleven wij nu een interreligiositeit, en ik ken persoonlijk vele mensen, die moslim zijn en die op een formidabele wijze bidden tot de enige God die bestaat. Daar laat ik het bij. Dat is wat ik denk.

Kardinaal Sarah:Ja, persoonlijk kan ik u zeggen dat, toen ik mijn studies van de Bijbel pas beëindigd had, dat ik dan naar huis ben teruggekeerd als pastoor, en wat mij toen getroffen heeft bij de moslims, toen de muezzin om 4 uur ’s morgens Allah Akbar galmde, dan dacht ik in mijn bed “Slaap jij nog, jij? Jij die in de ware God gelooft, ligt nog altijd in je bed? Sta op!” De moslims moedigden mij aan tot trouw aan het gebed, tot volhardendheid in het gebed, en als ze op reis zijn, als de tijd daar is, stoppen zij om te bidden. Er zijn heel goede moslims die ons eraan herinneren dat God op de eerste plaats komt. En ook vandaag. Kijk naar paus Benedictus. Hij heeft afstand gedaan van zijn pausschap. Dat was pijnlijk voor velen onder ons, omdat we dat nog nooit gezien hadden. Maar hij is nu een encycliek aan het schrijven. En hij leert ons door zijn leven dat het gebed en God voor ons op de eerste plaats moeten komen. Wij geloven misschien dat wij veel actieve zaken moeten ondernemen. Dat is natuurlijk nodig. Maar hij heeft gezegd: “ik ga de laatste momenten van mijn leven doorbrengen door te bidden, door met God te spreken”. En hij was niet de eerste die mij dat over het gebed geleerd heeft. Dat was een andere Afrikaanse bisschop die gepensioneerd was, uit Kenya. Hij vroeg om binnen te treden bij de Trappisten in Tre Fontane in Rome. Men zei hem: “Monseigneur, het canoniek recht staat u niet toe om monnik te worden nu.” Maar hij zei: “Maar ik wil met de monniken zijn om mijn leven te beëindigen.” Men zei dan: “Goed, u kunt bij hen verblijven als permanente gast, u doet zoals de monniken, u staat op met hen, maar u bent geen monnik.” En hij zei mij het volgende: “ Monseigneur, gedurende jaren heb ik als priester en als bisschop over God gesproken, nu ga ik met God spreken.” Wij priesters, lopen het grote gevaar over God te spreken, maar wij hebben dikwijls niet de tijd om mét God te spreken. En wat u zegt is belangrijk: geef de eerste plaats aan God en aan het gebed.”

In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.  Amen.

We gaan de Heer nu danken voor deze avond, voor deze ontmoeting.  En we gaan ook Onze Lieve Vrouw met het Gouden Hart (van Beauraing) danken, die dit land beschermt.  We gaan de Heer danken voor alles wat Hij vandaag voor ons gedaan heeft en we gaan Hem deze nacht toevertrouwen… 

Onze Vader die in de hemel zijt, uw Naam worde geheiligd, Uw Rijk kome, Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel, geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren.  Laat ons niet ingaan op de bekoring en verlos ons van het kwade. Amen

Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met u.  Gezegend zijt gij boven alle vrouwen en gezegend is de vrucht van uw lichaam Jezus.  Heilige Maria, Moeder Gods, bid voor ons arme zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen.

De vrede zij met u.

           En met uw geest.

Dat de Almachtige God u zegene, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. + Amen.

Goede nacht.

Vraag 5

Vraag:Is uw uitdrukking “God of Niets” niet te radicaal? Het leven is toch niet zo zwart of wit? Wat doen we dan met de kwetsbaarheid, de tragedies en het lijden waardoor ons leven toch niet zo volmaakt en ideaal verloopt? Zijn er alleen maar volmaakten en verdoemden in het christendom? (of alleen maar gestrengheid en relativisme)

Kardinaal Sarah:Ik vraag u nederig vergiffenis, maar de kwetsbaarheid, de tragedies en het lijden nemen niet weg dat er wit bestaat en zwart; er zijn rode bloemen en blauwe bloemen; er is de nacht en de dag; er is kwaad en er is goed en er zijn mannen en vrouwen. Er zijn vleermuizen en olifanten. Er is een hemel en een aarde. Er zijn zieken en gezonden. Het is dus belangrijk om niet alles af te zwakken of alle scherpe hoeken af te ronden omdat er kwetsbaarheid en lijden is. God heeft oneindig grote ambities voor ons. God wil ons niet in het slijk van onze kwetsbaarheden laten vastzitten. Wat is Gods wil voor ons? “ In de eerste plaats wil God dat gij u heiligt door u te onthouden van ontucht. Dat ieder van u met zijn lichaam omgaat in heiligheid en met respect, zonder zich te laten meeslepen met zijn hartstochten zoals de heidenen doen die God niet kennen.” (1 Tess. 4, 3). “Wees heilig, want Ik de Heer uw God ben heilig.” (Lev. 19, 2). De Bergrede eindigt met volgende woorden “Wees dus volmaakt zoals uw Vader in de hemel volmaakt is.” (Mt. 5, 48). Al meer dan tweeduizend jaar getroosten christenen zich enorme offers om volmaakt te zijn. De radicaliteit van het Evangelie is geen gestrengheid of starheid. Het is onze roeping: de universele roeping tot heiligheid. “Laat niemand in deze materie zijn broeder onderkruipen of bedriegen, want de Heer straft dit alles zoals wij u vroeger al met nadruk verklaard hebben. God heeft ons immers niet geroepen tot onkuisheid, maar tot heiliging. Wie dus deze vermaningen in de wind slaat, veracht niet een mens, maar God zelf, Hij die u zijn Heilige Geest geschonken heeft.” (1 Tess. 4, 3-8)

Ik ontken zeker niet dat de titel van dit werk “God of Niets” duidelijk stelt dat de mens altijd geconfronteerd is geweest met dit alternatief waarvan zijn eeuwige bestemming afhangt, en dat des te meer in onze tijd, omdat het niet alleen meer gaat over elke mens afzonderlijk, maar over de toekomst van heel de mensheid zelf, die sedert de laatste wereldoorlog, met de explosie van twee atoombommen in Japan, weet dat zijzelf dodelijk is, wat wil zeggen dat zij zichzelf nucleair kan vernietigen, wat, - merk op – samenhangt met die andere uitdaging waarmee de mensheid zich geconfronteerd weet: de verachting van de natuur, zowel zijn eigen onmiddellijke omgeving als het milieu, wat door, met name het transhumanisme, de anarchistische ontwikkeling van de artificiële intelligentie en de uitputting van de natuurlijke energiebronnen, tot hetzelfde resultaat kan leiden: verloedering, perversie en zelfvernietiging. Ja dus, dit alternatief “God” of “niets”, ik geef het toe, is, om uw eigen woord te gebruiken “radicaal”. Maar het is in werkelijkheid de kreet van een zielenherder, die geconfronteerd wordt met de verharding van het hart van de hedendaagse mens.

Het is niet meer dan de nederige echo van de pijnlijke klacht van het Hart van onze God in de Bijbel, die crescendo als een onophoudelijk leitmotiv terugkomt, tot het Gelaat van de Redder, Jezus, het Lam van God zal verschijnen, die op Goede Vrijdag al die kwetsbaarheid, die tragedies en dat lijden, dat gij in uw vraag aanhaalde, op Zich genomen heeft. Luister naar de volgende klacht van God, uitgedrukt door Hosea: “Bekeer u Israël, tot Jahweh uw God, want over uw schuld zijt gij gestruikeld.” (Hos. 14, 1). Deze klacht horen we ook in het boek Joël: “Scheurt uw hart en niet uw kleren, keert terug tot Jahweh uw God, want genadig is Hij en barmhartig, lankmoedig en vol liefde en Hij ziet af van het onheil.” (Jl 2, 13) Ja, wij staan voor een enorme keuze: ofwel God, ofwel onze zelfvernietiging, onze eigen ondergang, zoals Georges Bernanos het ooit prachtig verwoord heeft:

Ik zeg dat de wereld zal gered worden door de armen, zij die door de moderne samenleving worden geëlimineerd, omdat zij niet meer in staat zijn zich daaraan te passen, en omdat zij niet in staat is hen op te nemen, totdat hun vernuftig geduld, vroeg of laat terecht onstuimig wordt. Ik zeg dat de armen de wereld zullen redden: zij zullen deze reusachtige klus klaren”…met Jezus Christus. cfr. Georges Bernanos, Les enfants humiliés, in Essais et écrits de combat, tome 1, Gallimard, La Pléiade, 1971, p. 898

Document

Naam: CONFERENTIE OVER GOD OF NIETS
Parochie Notre Dame de Stockel (België)
Soort: Robertus Kard. Sarah - Toespraak
Auteur: Robertus Kard. Sarah
Datum: 7 februari 2018
Copyrights: © 2018,
Vert.: Jeanine Gilis; Alineaverdeling en -nummering: redactie
Bewerkt: 6 augustus 2020

Referenties naar dit document

 
Geen documenten gevonden!
 
Geen dossiers gevonden!
 
Geen berichten gevonden!

Opties

Internetadres
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam