• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

De bisschoppen worden lid van het college van bisschoppen krachtens hun sacramentele wijding en door de hiërarchische gemeenschap met het Hoofd en de leden van het College. Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 22 "De orde der bisschoppen, die het apostelcollege opvolgt in het leerambt en in het herderlijke bestuur, en die zelfs de voortdurende voortzetting is van het apostelcollege, samen met haar hoofd de Paus, en nooit zonder dit hoofd, is eveneens subject van de hoogste en volledige macht over de universele Kerk, al kan deze macht slechts met instemming van de paus worden uitgeoefend". Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 22 Deze macht nu, "wordt op plechtige wijze uitgeoefend in een oecumenisch Concilie." Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 22 Daarom bepaalt de heilige Synode, dat alle bisschoppen, die lid zijn van het bisschoppencollege, het recht hebben, een oecumenisch Concilie bij te wonen.

"Deze collegiale macht kunnen de bisschoppen, over heel de wereld verspreid, tezamen met de paus uitoefenen, mits het hoofd van het college hen uitnodigt tot een collegiaal handelen of minstens het gezamenlijk handelen van de overal verspreide bisschoppen goedkeurt of vrij aanvaardt, zodat er een echte collegiale akt ontstaat". Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 22

Vanaf de eerste eeuwen van de Kerk hebben de bisschoppen, hoewel belast met de leiding van particuliere Kerken, krachtens hun onderlinge verbondenheid in broederlijke liefde en uit ijver voor de universele zending, die aan de apostelen was toevertrouwd, hun moeiten en streven gebundeld om zowel het gemeenschappelijk welzijn als dat van de particuliere kerken te bevorderen. Met dit doel kwam men tot het houden van Synoden of provinciale Concilies of plenaire Concilies, waarin de bisschoppen besloten tot het volgen van eenzelfde gedragslijn in de verschillende kerken, zowel voor het onderricht in de geloofswaarheden als voor de regeling van het kerkelijk leven. Deze heilige oecumenische Synode spreekt de wens uit, dat het eerbiedwaardige instituut van de Synoden en Concilies in ere hersteld wordt om zo beter en doeltreffender te kunnen zorgen voor de bloei van het geloof en de instandhouding van het kerkelijke leven in de verschillende kerken, overeenkomstig en eisen van de tijd.
Vooral tegenwoordig is het de bisschoppen vaak niet mogelijk, hun ambt naar behoren en met vrucht uit te oefenen zonder een eendrachtige en steeds nauwere samenwerking met de andere bisschoppen. Omdat nu de bisschoppenconferenties, zoals die reeds in vele landen bestaan, voortreffelijke bewijzen hebben geleverd van meer succes in het apostolaat, acht deze heilige Synode het van het hoogste belang, dat over heel de wereld de bisschoppen van eenzelfde land of eenzelfde gebied zich aaneensluiten tot een werkgemeenschap en op geregelde tijden samenkomen, om door uitwisseling van ideeën en ervaringen en door gemeenschappelijk overleg te komen tot een goede samenwerking, ter verhoging van het gemeenschappelijk welzijn van betreffende kerken.

Daarom stelt zij het volgende vast omtrent de bisschoppenconferenties.

Document

Naam: CHRISTUS DOMINUS
Over het herderlijk ambt van de bisschoppen in de Kerk
Soort: 2e Vaticaans Concilie - Decreet
Datum: 28 oktober 1965
Copyrights: © 1968, Ecclesia Docens 0750, uitg. Gooi & Sticht, Hilversum
Vert.: Dr. M. Mulders C.ss.R. en Dr. J. Kahmann C.ss.R.
Bewerkt: 29 augustus 2016

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam