• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

In het huwelijk beleeft men ook wat het betekent één persoon geheel toe te behoren. De echtgenoten nemen de uitdaging en het streven op zich samen oud te worden en af te takelen en zo weerspiegelen zij de trouw van God. Dit vast besluit, dat een levensstijl kenmerkt, is een

“innerlijk vereiste van het huwelijksverbond”, H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Over de taken van het christelijk gezin in de wereld van deze tijd, Familiaris Consortio (22 nov 1981), 11 

omdat

“hij die niet besluit voor altijd lief te hebben, moeilijk één dag oprecht kan liefhebben”. H. Paus Johannes Paulus II, Homilie, Tijdens de Heilige Mis, gevierd voor de gezinnen in Córdoba - Argentinië (8 apr 1987), 4

Dit zou echter geen spirituele betekenis hebben, als het alleen maar een wet zou betreffen die met berusting wordt beleefd. Het is een toebehoren van het hart, waar God alleen ziet. Vgl. Mt. 5, 28 Iedere morgen, wanneer men opstaat, wordt dit besluit van trouw vernieuwd, wat er ook moge gebeuren gedurende de dag. En ieder verwacht, dat hij, wanneer hij gaat slapen, opstaat om dit avontuur voort te zetten, vertrouwend op de hulp van de Heer. Zo is iedere partner voor de ander teken en instrument van de nabijheid van de Heer, die ons niet alleen laat: “Ik ben met u alle dagen tot aan de voleinding der wereld” (Mt. 28, 20).

Er is een punt waarop de liefde van het paar de grootste bevrijding bereikt en een ruimte wordt van gezonde autonomie: wanneer ieder ontdekt dat de ander niet van hem is, maar een veel belangrijkere eigenaar heeft, zijn enige Heer. Niemand mag pretenderen de meest persoonlijke en geheime intimiteit van de geliefde persoon te bezitten en alleen Hij kan het middelpunt van zijn leven innemen. Tegelijkertijd zorgt het principe van spiritueel realisme ervoor dat de partner niet pretendeert dat de ander volledig voldoet aan zijn wensen. Het is noodzakelijk dat de spirituele weg van ieder - zoals Dietrich Bonhoeffer goed aangaf - hem helpt een bepaalde “desillusie te ervaren” Vgl. Dietrich Bonhoeffer, Gemeinsames Leben. Munich, 1973, p. 18 betreffende de ander, op te houden met van de ander te verwachten wat alleen maar eigen is aan de liefde van God. Dit vraagt een innerlijke onthechting. De exclusieve ruimte die ieder van de echtgenoten reserveert voor zijn persoonlijke relatie met God, maakt het niet alleen mogelijk de wonden van het samenleven te genezen, maar ook in de liefde van God de zin van het eigen bestaan te vinden. Wij hebben er behoefte aan iedere dag de werking van de Geest in te roepen, opdat deze innerlijke vrijheid mogelijk is.

Document

Naam: AMORIS LAETITIA
Over vreugde van de liefde
Soort: Paus Franciscus - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Auteur: Paus Franciscus
Datum: 19 maart 2016
Copyrights: © 2016, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / Nederlandse Bisschoppenconferentie
Vert.: drs. H.G.M. Kretzers; Redactie: dr. L.J.M. Hendriks, drs. W. van den Dool Eindredactie: SRKK, Utrecht
Trefwoordenlijst: redactie
Bewerkt: 7 april 2021

Referenties naar dit document

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam