• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
   Dit is een werkvertaling

Het Tweede Vaticaans Concilie sprak over de noodzaak

“Met het toenemen van de jaren moeten zij [de kinderen en adolescenten] een positieve en verstandige seksuele voorlichting ontvangen” en “hierbij houde men rekening met de vooruitgang van de psychologie, de pedagogie en de didactiek”. 2e Vaticaans Concilie, Verklaring, Over de Christelijke opvoeding, Gravissimum Educationis (28 okt 1965), 1

We ons moeten afvragen of onze onderwijsinstellingen hebben deze uitdaging opgenomen. Het is moeilijk om seksuele voorlichting te bedenken in een tijd waarin de seksualiteit neigt te worden gebagatelliseerd en verarmd,. Ze kan alleen worden begrepen in het kader van een onderwijs van de liefde, van de wederzijdse zelfgave. Op deze manier, wordt de taal van de seksualiteit niet triestig verarmd, maar verrijkt. De seksuele drang kan worden opgevoed door een weg van zelfkennis en door de ontwikkeling van een vermogen voor zelfbeheersing, die kunnen bijdragen tot het bevorderen van de waardevolle vaardigheden van de vreugde en van de liefdevolle ontmoeting.

{{ph}}

De seksuele voorlichting biedt informatie aan; maar men mag niet vergeten dat de kinderen en jonge mensen de volledige rijpheid niet hebben bereikt. De informatie moet op het geschikte moment komen en op een wijze die is aangepast aan hun levensfase. Het dient tot niets hen te verzadigen met gegevens zonder de bevordering van de ontwikkeling van een kritische zin tegenover de invasie van voorstellen, tegenover de ongecontroleerde pornografie en de overbelasting van opwinding, die de seksualiteit kunnen verminken. Jonge mensen moeten zich bewust kunnen worden dat zij worden bestookt met boodschappen die zich niet richten op hun welzijn en hun rijping. We moeten hen helpen om de positieve invloeden te herkennen en te zoeken, en om tegelijk afstand te nemen van alles wat hun vermogen om lief te hebben vervormt. Evenzo moeten we aanvaarden dat de

“behoefte aan een nieuwe en eerlijkere taal zich vooral doet gevoelen op het ogenblik dat het thema van de seksualiteit bij kinderen en adolescenten wordt aangebracht”. Bisschoppensynodes, Relatio Finalis - Synode 2015 (24 okt 2015), 56

{{ph}}

Een seksuele voorlichting, die een gezond gevoel van schroom behoudt, is van een onschatbare waarde, ook al denken sommige mensen vandaag dat dit een kwestie van vervlogen tijden is. Het is een natuurlijke verdediging van de mens die zijn innerlijkheid beschermt en vermijdt dat ze een louter object wordt. Zonder schroom kunnen we de genegenheid en seksualiteit verlagen tot vormen van obsessie, die zich alleen concentreren op de genitaliteit, op morbiditeit die ons vermogen om lief te hebben vervalsen, en tot verschillende vormen van seksueel geweld, die ons ertoe brengen om ons onmenselijk te laten behandelen of om anderen te schaden.

{{ph}}

Vaak richt de seksuele voorlichting zich op de uitnodiging om zich te ‘beschermen’, en om ‘safe sex’ op te zoeken. Deze uitdrukkingen geven een negatieve houding ten opzichte van het natuurlijke doel van de voortplanting van seksualiteit alsof een mogelijk kind een vijand zou zijn waartegen je je moet beschermen. Aldus moedigt men de narcistische agressie aan in plaats van de ontvankelijkheid. Het is onverantwoord, de jongeren uit te nodigen om met hun lichaam en hun gevoelens te spelen, alsof zij de rijpheid zouden bezitten, de waarden, het wederzijdse engagement en de doeleinden, inherent aan het huwelijk. Op deze manier moedigt men hen roekeloos aan om gebruik te maken van andere mensen als object om bevrediging te zoeken voor de eigen tekortkomingen of grote beperkingen. Het is echter belangrijk om hen veeleer een weg te tonen van de verschillende uitingen van liefde, wederzijdse aandacht, van respectvolle tederheid, een communicatie met rijke zin. Inderdaad, dit alles bereidt voor op een totale en genereuze zelfgave, die zich na een publieke verbintenis zal uitdrukken in de wederzijdse gave van de lichamen. Zo zal de seksuele eenwording in het huwelijk zicht aanbieden als een teken van volledig engagement, verrijkt door de eraan voorafgegane weg.

{{ph}}

Men mag de jongeren niet bedriegen door het ertoe te brengen de niveaus ter verwarren: de aantrekking:

“voor een tijdje geschapen, de illusie van de ‘eenwording’, maar zonder liefde laat een dergelijke eenwording de vreemden even gescheiden van elkaar als voorheen”. Erich Fromm, Liefhebben, een kunst, een kunde, The Art of Loving (1 jan 1956). New York 1956, p. 54.

De taal van het lichaam vereist een geduldige leerschool, die het mogelijk maakt de eigen verlangens te interpreteren en op te voeden, om zichzelf echt weg te schenken. Als men alles tegelijk wil geven, is het waarschijnlijk dat men niets geeft. Het is één zaak de zwakheid van de leeftijd of de verwarring van adolescenten te begrijpen, iets anders is het hen aan te moedigen om de onrijpheid van hun liefde te verlengen. Maar wie spreekt vandaag over deze dingen? Wie is in staat om de jongeren ernstig te nemen? Wie helpt hen om zich ernstig voor te bereiden op een grote en genereuze liefde? Men neemt seksuele voorlichting veel te licht op.

{{ph}}

De seksuele voorlichting zou eveneens, het respect en de waardering voor het verschil moeten opnemen, die aan iedereen de mogelijkheid toont om de opsluiting in de eigen grenzen te overwinnen om zich te openen voor de aanvaarding van de andere. Buiten de begrijpelijk moeilijkheden, die iedereen kan ervaren, moet men helpen om het eigen lichaam te aanvaarden zoals het geschapen is, want

{{ph}}

"Denkend dat we absolute macht hebben over onze lichamen verandert (...) in de opvatting dat we absolute macht hebben over de schepping. (...) Ook het waarderen van de vrouwelijkheid of de mannelijkheid van het eigen lichaam is noodzakelijk om mijzelf te kunnen herkennen in een ontmoeting met een ander die van mij verschilt. Op deze wijze kunnen we met vreugde de verscheidene gaven van een andere man of vrouw – het werk van God de Schepper – aanvaarden om daardoor wederzijds verrijkt te raken." Paus Franciscus, Encycliek, 'Wees geprezen' - over de zorg voor het gemeenschappelijke huis, Laudato Si' (24 mei 2015), 155

Slechts door zich te ontdoen van de angst van het verschil kan men uiteindelijk bevrijden uit de immanentie van het eigen bestaan en de eigenliefde. Seksuele opvoeding moet helpen om het eigen lichaam te aanvaarden, zodat de persoon niet voorwendt

"het seksueel onderscheid op te heffen omdat men zich daar niet meer mee kan confronteren." Paus Franciscus, Audiëntie, Sint Pietersplein, Het gezin - 10. Mannen en vrouwen (I) (15 apr 2015), 4

Nor can we ignore the fact that the configuration of our own mode of being, whether as male or female, is not simply the result of biological or genetic factors, but of multiple elements having to do with temperament, family history, culture, experience, education, the influence of friends, family members and respected persons, as well as other formative situations. It is true that we cannot separate the masculine and the feminine from God’s work of creation, which is prior to all our decisions and experiences, and where biological elements exist which are impossible to ignore. But it is also true that masculinity and femininity are not rigid categories. It is possible, for example, that a husband’s way of being masculine can be flexibly adapted to the wife’s work schedule. Taking on domestic chores or some aspects of raising children does not make him any less masculine or imply failure, irresponsibility or cause for shame. Children have to be helped to accept as normal such healthy “exchanges” which do not diminish the dignity of the father figure. A rigid approach turns into an overaccentuation of the masculine or feminine, and does not help children and young people to appreciate the genuine reciprocity incarnate in the real conditions of matrimony. Such rigidity, in turn, can hinder the development of an individual’s abilities, to the point of leading him or her to think, for example, that it is not really masculine to cultivate art or dance, or not very feminine to exercise leadership. This, thank God, has changed, but in some places deficient notions still condition the legitimate freedom and hamper the authentic development of children’s specific identity and potential.

Document

Naam: AMORIS LAETITIA
Over vreugde van de liefde
Soort: Paus Franciscus - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Auteur: Paus Franciscus
Datum: 19 maart 2016
Copyrights: © 2016, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / summacatholica.blogspot.nl / SRKK
Werkvert.: Dr. Jörgen Vijgen;
© 2016 'Theologie van het Lichaam' en 'De kracht van het gezin': Betsaida, 's-Hertogenbosch 2016;
Trefwoordenlijst: redactie
Bewerkt: 1 mei 2017

Opties

Internetadres
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2017, Stg. InterKerk, Schiedam