• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
   Dit is een werkvertaling

De morele opvoeding houdt in van een kind of een jongere alleen die dingen te vragen die voor hem geen ongeproportioneerd offer zijn, alleen die dosis krachtsinspanning die geen wrok of louter geforceerde daden veroorzaken. Het gewone traject is om kleine stappen voor te stellen die kunnen worden begrepen, aanvaard en gewaardeerd en een geproportioneerde onthechting met zich meebrengen. Anders bereikt men door te veel te vragen niets. Zodra de persoon zich van de autoriteit kan bevrijden, zal hij waarschijnlijk ophouden goed te handelen.

De ethische vorming leidt soms tot minachting als gevolg van ervaringen van verlatenheid, teleurstelling, affectief gebrek of een slecht ouderbeeld. Een verdraaid beeld van de vader- en moederfiguur of de zwakheden van de volwassenen worden geprojecteerd op ethische waarden. Daarom moet men adolescenten helpen de analogie in praktijk te brengen: waarden worden vooral door enkele zeer voorbeeldige personen verwezenlijkt, maar ook op onvolmaakte wijze en in verschillende gradaties gerealiseerd. Tegelijkertijd moet men, omdat de weerstanden van jongeren in sterke mate verband houden met negatieve ervaringen, hen helpen een weg van genezing van deze gewonde innerlijke wereld te gaan, zodat zij tot begrip van en verzoening met de personen en de maatschappij kunnen komen.

Wanneer men waarden voorhoudt, moet men stapje voor stapje ter werk gaan, op verschillende wijzen verder gaan al naar gelang de leeftijd en de concrete mogelijkheden van de persoon, zonder rigide en onveranderlijke methodologieën toe te willen passen. De kostbare bijdragen van de psychologie en de opvoedingswetenschappen laten zien dat er een geleidelijk proces noodzakelijk is om gedragsveranderingen te bereiken, maar ook dat vrijheid in goede banen moet worden geleid en gestimuleerd, omdat zij, aan zichzelf overgelaten, de eigen rijping niet kan garanderen. Een concrete, reële vrijheid is beperkt en aan voorwaarden gebonden. Het is geen puur vermogen om geheel spontaan voor het goede te kiezen. Niet altijd wordt er op de juiste wijze een onderscheid gemaakt tussen een “gewilde” en een “vrije” daad. Iemand kan iets kwaads willen met een grote wilskracht, maar op grond van een onweerstaanbare hartstocht of een slechte opvoeding. In dit geval is zijn beslissing in sterke mate gewild, zij is niet in tegenstelling met de neiging van zijn wil, maar zij is niet vrij, omdat het als het ware onmogelijk blijkt niet voor dat kwade te kiezen. Dat is wat gebeurt met een dwangmatige drugsverslaafde. Wanneer hij de drugs wil, doet hij dit met al zijn krachten, maar hij is zodanig geconditioneerd dat hij voor het ogenblik niet in staat is een andere beslissing te nemen. Daarom is zijn beslissing gewild, maar niet vrij. Het heeft geen zin “vrij te laten kiezen”, omdat hij feitelijk niet kan kiezen, en hem blootstellen aan de drugs doet niets anders dan de verslaving vergroten. Hij heeft de hulp van anderen en een opvoedkundig traject nodig.

Document

Naam: AMORIS LAETITIA
Over vreugde van de liefde
Soort: Paus Franciscus - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Auteur: Paus Franciscus
Datum: 19 maart 2016
Copyrights: © 2016, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / summacatholica.blogspot.nl / SRKK
Werkvert.: Dr. Jörgen Vijgen;
© 2016 'Theologie van het Lichaam' en 'De kracht van het gezin': Betsaida, 's-Hertogenbosch 2016;
Trefwoordenlijst: redactie
Bewerkt: 22 oktober 2020

Referenties naar dit document

Opties

Internetadres
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam