• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
   Dit is een werkvertaling

Het is eveneens onontbeerlijk het kind en de adolescent gevoelig te maken, opdat zij zich er rekenschap van geven dat slechte daden consequenties hebben. Het is noodzakelijk het vermogen op te wekken zich in een ander te verplaatsen en spijt te hebben vanwege zijn leed, wanneer men hem kwaad heeft gedaan. Sommige sancties - voor agressieve antisociale gedragingen - kunnen gedeeltelijk dit doel bereiken. Het is belangrijk het kind vastberaden ertoe op te voeden vergeving te vragen en de anderen berokkende schade te herstellen. Wanneer het opvoedkundig traject zijn vruchten toont in een rijping van de persoonlijke vrijheid, zal het kind zelf op een zeker ogenblik dankbaar beginnen te erkennen dat het een weldaad voor hem is geweest op te groeien in een gezin en ook de eisen te verdragen die door heel het vormingsproces worden gesteld.

Corrigeren is een stimulans, wanneer men tegelijkertijd de krachtsinspanningen waardeert en erkent en wanneer het kind ontdekt dat zijn ouders een geduldig vertrouwen levend houden. Een kind dat met liefde is gecorrigeerd, voelt dat er met hem rekening wordt gehouden, wordt gewaar dat er iemand is, merkt dat zijn ouders zijn mogelijkheden erkennen. Dat vereist niet dat de ouders vlekkeloos zijn, maar wel dat zij hun eigen beperkingen nederig weten te erkennen en hun persoonlijke inspanning om beter te zijn laten zien. Een getuigenis dat de kinderen echter van de kant van de ouders nodig hebben, is dat zij zich niet door boosheid laten meeslepen. Het kind dat iets verkeerds doet, moet worden gecorrigeerd, maar nooit als een vijand of als iemand op wie men de eigen agressiviteit afreageert. Bovendien moet een volwassene erkennen dat sommige slechte daden samenhangen met de broosheid en de beperkingen die eigen zijn aan de leeftijd. Daarom zou een houding van voortdurend sanctioneren, die niet zou helpen de verschillende ernst van de daden te zien en moedeloosheid en irritatie zou opwekken, schadelijk zijn: “Vaders, verbittert uw kinderen niet” (Ef. 6, 4). Vgl. Kol. 3, 21

De fundamentele zaak is dat discipline niet verandert in een verminking van het verlangen, maar in een stimulans om steeds verder te gaan. Hoe discipline en innerlijke dynamiek te integreren? Hoe ervoor te zorgen dat discipline een constructieve limiet is van de weg die een kind moet ondernemen en niet een muur die het vernietigt, of een dimensie die het remt? Men moet altijd een evenwicht weten te vinden tussen twee even schadelijke extremen: het ene zou zijn een wereld te willen scheppen naar de mate van de verlangens van het kind dat opgroeit, terwijl het zich een subject voelt van rechten, maar niet van verantwoordelijkheden. Het andere extreem zou zijn het ertoe brengen te leven zonder bewustzijn van zijn waardigheid, zijn bijzondere identiteit en zijn rechten, gekweld door plichten en onderworpen aan de verwezenlijking van andermans wensen.

Document

Naam: AMORIS LAETITIA
Over vreugde van de liefde
Soort: Paus Franciscus - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Auteur: Paus Franciscus
Datum: 19 maart 2016
Copyrights: © 2016, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / summacatholica.blogspot.nl / SRKK
Werkvert.: Dr. Jörgen Vijgen;
© 2016 'Theologie van het Lichaam' en 'De kracht van het gezin': Betsaida, 's-Hertogenbosch 2016;
Trefwoordenlijst: redactie
Bewerkt: 22 oktober 2020

Referenties naar dit document

Opties

Internetadres
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam