• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
   Dit is een werkvertaling

De synodevaders hebben op verschillende wijzen gezegd dat men de jongeren moet helpen de waarde en de rijkdom van het huwelijk te ontdekken. Vgl. Bisschoppensynodes, 3e Buitengewone Algemene Bisschoppensynode, Relatio Synodi - Familiesynode 2014 (18 okt 2014), 26 Zij moeten de aantrekkingskracht kunnen begrijpen van een volledige verbintenis die de maatschappelijke dimensie van het bestaan verheft en vervolmaakt, de seksualiteit zijn grootste betekenis geeft en tegelijkertijd het welzijn van de kinderen bevordert en hun de beste context biedt voor hun rijping en opvoeding.

"De complexe maatschappelijke werkelijkheid en de uitdagingen die het gezin vandaag geroepen is onder ogen te zien, vragen om een grotere inzet van heel de christelijke gemeenschap voor de voorbereiding van de huwenden op het huwelijk. Het is noodzakelijk het belang van de deugden in herinnering te roepen. Hieronder blijkt de kuisheid een kostbare voorwaarde te zijn voor een echte groei van de liefde tussen de personen. Wat deze noodzaak betreft, hebben de synodevaders eensgezind de behoefte onderstreept aan een grotere betrokkenheid van heel de gemeenschap. Daarbij hebben zij, naast de verworteling van de voorbereiding op het huwelijk in de weg van de christelijke initiatie door de band met het doopsel en de andere sacramenten te benadrukken, ook een bijzondere plaats gegeven aan het getuigenis van de gezinnen zelf. Men heeft eveneens de noodzaak naar voren gebracht van specifieke programma’s voor de onmiddellijke voorbereiding op het huwelijk die een ware ervaring van deelname aan het kerkelijke leven zijn en de verschillende aspecten van het gezinsleven verdiepen." Bisschoppensynodes, 3e Buitengewone Algemene Bisschoppensynode, Relatio Synodi - Familiesynode 2014 (18 okt 2014), 39

Ik nodig de christelijke gemeenschappen ertoe uit te erkennen dat de begeleiding van de weg van liefde van verloofden een goed is voor henzelf. Zoals de bisschoppen van Italië hebben gezegd, zijn degenen die huwen, voor de christelijke gemeenschap

““een kostbare bron, omdat zij door zich oprecht ervoor in te zetten te groeien in de liefde en de wederzijdse gave, eraan kunnen bijdragen de structuur zelf van heel het lichaam van de Kerk te vernieuwen: de bijzondere vorm van vriendschap die zij beleven, kan aanstekelijk worden en de christelijke gemeenschap waarvan zij deel uitmaken, in vriendschap en broederschap doen groeien”. Italië, Bisschopopelijke Commissie voor huwelijk en gezin, Orientamenti pastorali sulla preparazione al matrimonio e alla famiglia (22 okt 2012), 1

Er zijn verschillende legitieme manieren om de onmiddellijke voorbereiding op het huwelijk te organiseren en iedere lokale Kerk zal onderscheiden welke de beste is en in een adequate vorming voorzien die tegelijkertijd de jongeren niet van het sacrament vervreemdt. Het gaat er niet om hun de hele catechismus te geven, noch hen te overvoeren met teveel onderwerpen. Ook in dit geval geldt immers dat

“niet het veel weten de ziel verzadigt en bevredigt, maar het innerlijk de dingen voelen en proeven”. H. Ignatius van Loyola, Geestelijke Oefeningen. Annotatie 2

Kwaliteit is belangrijker dan kwantiteit en men moet - samen met een vernieuwde verkondiging van het kerygma - de voorkeur geven aan een inhoud die, op een aantrekkelijke en hartelijke wijze overgebracht, hen helpt zich in een traject van een heel leven

“met grootmoedigheid en vrijgevigheid”. H. Ignatius van Loyola, Geestelijke Oefeningen. Annotatie 5

in te zetten. Het betreft een soort “initiatie” in het Sacrament van het huwelijk die hun de elementen biedt die noodzakelijk zijn om het in de beste gesteldheid te kunnen ontvangen en met een zekere gedegenheid het gezinsleven te beginnen. 

Bovendien is het opportuun door middel van missionaire gezinnen, de gezinnen van de verloofden zelf en door verschillende pastorale middelen manieren te vinden om in een vroeg stadium een voorbereiding te bieden die hun liefde doet rijpen met een begeleiding, rijk aan nabijheid en getuigenis. Vaak zijn de groepen van verloofden en de voorstellen van facultatieve lezingen over een verscheidenheid aan thema’s die de jongeren werkelijk interesseren, zeer nuttig. In ieder geval zijn enkele op de persoon gerichte ogenblikken onontbeerlijk, daar de belangrijkste doelstelling is ieder te helpen deze concrete persoon met wie hij of zij het hele leven wil delen, te leren liefhebben. Iemand leren liefhebben is niets iets dat men improviseert, noch kan het de doelstelling zijn van een korte cursus, voorafgaande aan de viering van het huwelijk. In werkelijkheid bereidt iedereen zich vanaf de geboorte op het huwelijk voor. Alles wat het gezin hem heeft gegeven, zou het hem mogelijk moeten maken te leren van de eigen geschiedenis en hem in staat moeten stellen tot een volledig en definitief engagement. Waarschijnlijk zijn zij die het best voorbereid huwen, degenen die van hun ouders hebben geleerd wat een christelijk huwelijk is, waarin beiden onvoorwaardelijk voor elkaar hebben gekozen en die beslissing blijven hernieuwen. In deze zin zijn alle pastorale activiteiten die erop zijn gericht de echtgenoten te helpen groeien in de liefde en het evangelie in het gezin te beleven, een onschatbare hulp, opdat hun kinderen zich voorbereiden op hun toekomstig huwelijksleven. Men mag evenmin de waardevolle bijdragen vergeten van de volkspastoraal. Om een eenvoudig voorbeeld te geven: ik herinner aan Valentijnsdag, die in sommige landen beter wordt uitgebuit door de handelaren dan door de creativiteit van de herders.

De voorbereiding van degenen die een verloving al hebben geformaliseerd, moet, wanneer de parochiegemeenschap erin slaagt hen ruim op tijd te volgen, ook hun de mogelijkheid geven onverenigbare eigenschappen en risico’s te herkennen. Zo kan men uiteindelijk merken dat het níet verstandig is in te zetten op die relatie, om zich niet bloot te stellen aan een voorspelbare mislukking die zeer pijnlijke gevolgen zal hebben. Het probleem is dat de aanvankelijke verblinding ertoe leidt veel dingen proberen te verbergen of te relativeren, dat men meningsverschillen vermijdt en zo de moeilijkheden voor zich uit schuift. Verloofden zouden moeten worden gestimuleerd en geholpen om tot uitdrukking te brengen wat ieder van een eventueel huwelijk verwacht, wat men zelf verstaat onder wat liefde en verplichting is, wat hij of zij van de ander verlangt, het type leven in gemeenschap dat men zou willen plannen. Deze gesprekken kunnen helpen om te zien dat de raakpunten gering zijn en dat alleen wederzijdse aantrekkingskracht niet voldoende zal zijn om de verbintenis te ondersteunen. Niets is veranderlijker, onzekerder en onvoorspelbaarder dan het verlangen en men moet nooit een beslissing aanmoedigen een huwelijk te sluiten, als andere motivaties die dat verbond reële mogelijkheden van stabiliteit bieden, niet zijn verdiept.

In ieder geval is het noodzakelijk, als men duidelijk de zwakke punten van de ander herkent, een realistisch vertrouwen te hebben in de mogelijkheid hem te helpen het beste van zijn persoonlijkheid te ontwikkelen om een tegenwicht te bieden aan de last van zijn zwakheden, met het vastberaden doel hem als menselijke persoon vooruit te helpen. Dit houdt in dat men vastberaden de mogelijkheid accepteert dat men zich soms iets moet ontzeggen, dat men moeilijke ogenblikken en conflictsituaties onder ogen moet zien, en een sterke vastberadenheid zich hierop voor te bereiden. Men moet de signalen van gevaar die de relatie kan hebben, kunnen herkennen om alvorens te huwen de middelen te vinden die het mogelijk maken deze met succes het hoofd te bieden. Helaas komen velen tot een huwelijk zonder elkaar te kennen. Zij hebben zich samen geamuseerd, hebben samen ervaringen gehad, maar hebben nooit de uitdaging onder ogen gezien om zichzelf te tonen en te leren wie de ander werkelijk is.

Zowel de onmiddellijke voorbereiding als de begeleiding gedurende langere tijd moeten ervoor zorgen dat de verloofden het huwen niet zien als het eindpunt van de weg, maar dat zij het huwelijk opvatten als een roeping die hen voorwaarts drijft, met de resolute en realistische vastberadenheid samen alle beproevingen en moeilijke ogenblikken te doorstaan. De pastoraal ter voorbereiding op het huwelijk en de huwelijkspastoraal moeten vóór alles een pastoraal van de huwelijksband zijn, waar elementen worden ingebracht die helpen zowel de liefde te doen rijpen als de moeilijke ogenblikken te overwinnen. Deze inbreng bestaat niet alleen uit leerstellige overtuigingen en mag evenmin worden gereduceerd tot de kostbare geestelijke middelen die de Kerk altijd biedt, maar moet ook bestaan uit praktische trajecten, stevig onderbouwde adviezen, aan de ervaring ontleende strategieën, psychologische richtlijnen. Dit alles geeft vorm aan een pedagogie van de liefde, die het huidige gevoel van de jongeren niet mag negeren om hen innerlijk te kunnen mobiliseren. Tegelijkertijd moet men bij de voorbereiding van de verloofden hen kunnen wijzen op plaatsen en personen, adviseurs of beschikbare gezinnen tot wie zij zich kunnen wenden om hulp te zoeken, wanneer zich moeilijkheden mochten voordoen. Men mag echter nooit vergeten hun de sacramentele verzoening voor te stellen, die het mogelijk maakt zonden en fouten van het voorbije leven en van de relatie zelf af te leggen, onder invloed van de barmhartige vergeving van God en haar helende kracht.

Document

Naam: AMORIS LAETITIA
Over vreugde van de liefde
Soort: Paus Franciscus - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Auteur: Paus Franciscus
Datum: 19 maart 2016
Copyrights: © 2016, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / summacatholica.blogspot.nl / SRKK
Werkvert.: Dr. Jörgen Vijgen;
© 2016 'Theologie van het Lichaam' en 'De kracht van het gezin': Betsaida, 's-Hertogenbosch 2016;
Trefwoordenlijst: redactie
Bewerkt: 22 oktober 2020

Referenties naar dit document

Opties

Internetadres
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam