• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
   Dit is een werkvertaling

"Veel mensen die leven zonder te huwen, zijn niet alleen toegewijd aan de familie waaruit zij voortkomen, maar bewijzen vaak grote diensten in hun vriendenkring, de kerkgemeenschap en het beroepsleven. (...) Velen stellen vervolgens hun talenten ten dienste van de christelijke gemeenschap in het teken van de naastenliefde en het vrijwilligerswerk. Dan zijn er degenen die niet huwen, omdat zij hun leven wijden uit liefde voor Christus en hun broeders en zusters. Door hun toewijding wordt het gezin in Kerk en maatschappij zeer verrijkt." Bisschoppensynodes, Relatio Finalis - Synode 2015 (24 okt 2015), 22 

De maagdelijkheid is een vorm van liefde. Als teken herinnert zij ons aan de zorg voor het Rijk, de noodzaak zich onvoorwaardelijk te wijden aan de dienst van de evangelisatie Vgl. 1 Kor. 7, 32 en zij is een weerspiegeling van de volheid van de hemel, waar “er geen sprake meer is van huwen of ten huwelijk gegeven worden” (Mt. 22, 30). De heilige Paulus beval haar aan, omdat hij wachtte op een op handen zijnde terugkeer van Jezus en wilde dat allen zich alleen maar concentreerden op de evangelisatie: “De tijd is kort geworden” (1 Kor. 7, 29). Toch bleef het duidelijk dat het een persoonlijke mening en een wens van hem was Vgl. 1 Kor. 7, 6-8 en niet een vraag van Christus: “Ik heb geen gebod van de Heer” (1 Kor. 7, 25). Tegelijkertijd erkende hij de waarde van de verschillende roepingen: “Ieder heeft nu eenmaal van God zijn eigen gave ontvangen, de een deze, de ander die” (1 Kor. 7, 7). In deze zin heeft de heilige Johannes Paulus II gezegd dat de Bijbelteksten. Zich bezinnend hierop zegt de H. Johannes Paulus II dat de Bijbelse tekst

"geen reden (is) om de ‘minderwaardigheid’ van het huwelijk te steunen, noch de ‘superioriteit’ van de maagdelijkheid of het celibaat" H. Paus Johannes Paulus II, Audiëntie, 78e catechese in de reeks: Theologie van het Lichaam, Over het Rijk der hemelen (14 apr 1982), 2,

gebaseerd op de seksuele onthouding. In plaats van in elk opzichte te spreken over de superioriteit van de maagdelijkheid is het passender te laten zien dat de verschillende levensstaten complementair zijn, zodat de een volmaakter kan vanwege een bepaald aspect en de ander dit kan zijn vanuit een ander standpunt gezien. Alexander van Hales stelde bijvoorbeeld dat het huwelijk in zekere zin beschouwd kan worden als superieur aan de andere sacramenten: het symboliseert iets zo groots als “de eenheid van Christus met de Kerk of de eenheid van de goddelijke natuur met de menselijke”. Alexander van Hales, Glossa in quattuor libros sententaiarum Petri Lombardi. IV, XXVI, 2 (Quaracchi 1957, 446).

Bijgevolg

"gaat het hier niet om de waarde van het huwelijk te verminderen in het voordeel van de onthouding." H. Paus Johannes Paulus II, Audiëntie, 77e catechese in de serie "Theologie van het Lichaam", De roeping van de "historische" mens (7 apr 1982), 2

"Er is daarentegen geen enkele grond voor een vermoedelijke tegenstelling... Als men volgens een bepaalde theologische traditie spreekt van een staat van volmaaktheid (status perfectionis), doet men dit niet wegens de onthouding zelf, maar doet men dit met betrekking tot het geheel van een levensstijl die gebaseerd is op de evangelische raadgevingen." H. Paus Johannes Paulus II, Audiëntie, 78e catechese in de reeks: Theologie van het Lichaam, Over het Rijk der hemelen (14 apr 1982), 3 

Een getrouwd persoon kan de hoogste graad van liefde ervaren en dus

"komt degene die zo’n liefde bereikt, ... tot de volmaaktheid die uit de liefde voortvloeit door de trouw aan de geest van die raadgevingen. Een dergelijke volmaaktheid is mogelijk en toegankelijk voor elke persoon." H. Paus Johannes Paulus II, Audiëntie, 78e catechese in de reeks: Theologie van het Lichaam, Over het Rijk der hemelen (14 apr 1982), 2

De maagdelijkheid heeft de symbolische waarde van de liefde die niet de noodzaak kent de ander te bezitten en weerspiegelt zo de vrijheid van het Rijk der hemelen. Het is een uitnodiging aan de echtgenoten hun huwelijksliefde te beleven in het perspectief van de definitieve liefde voor Christus als een gemeenschappelijke weg naar de volheid van het Rijk. Op haar beurt laat de liefde van de echtgenoten andere symbolische waarden zien: enerzijds is het een bijzondere weerspiegeling van de Drie-eenheid. De Drie-eenheid is immers een volle eenheid, waarin echter ook onderscheid bestaat. Bovendien is het gezin een christologisch teken, omdat het de nabijheid van God laat zien, die het leven van het menselijk wezen deelt door zich hiermee te verenigen in de menswording, in het kruis en in de verrijzenis: iedere partner wordt “één vlees” met de ander en biedt zichzelf aan om het tot aan het einde toe samen geheel te delen met de ander. Terwijl de maagdelijkheid een “eschatologisch” teken is van de verrezen Christus, is het huwelijk een “historisch” teken voor hen die op aarde op weg zijn, een teken van de aardse Christus, die het aanvaardde zich met ons te verenigen en zich gaf tot aan het geven van zijn bloed toe. Maagdelijkheid en huwelijk zijn, en moeten zijn, verschillende wijzen van liefhebben. Want

"De mens kan niet leven zonder liefde. Hij krijgt nooit inzicht in zichzelf, en zijn leven is zinloos als hem de liefde niet geopenbaard wordt, als hij de liefde niet ontmoet." H. Paus Johannes Paulus II, Encycliek, De Verlosser van de mensen, Redemptor Hominis (4 mrt 1979), 10

Celibacy can risk becoming a comfortable single life that provides the freedom to be independent, to move from one residence, work or option to another, to spend money as one sees fit and to spend time with others as one wants. In such cases, the witness of married people becomes especially eloquent. Those called to virginity can encounter in some marriages a clear sign of God’s generous and steadfast fidelity to his covenant, and this can move them to a more concrete and generous availability to others. Many married couples remain faithful when one of them has become physically unattractive, or fails to satisfy the other’s needs, despite the voices in our society that might encourage them to be unfaithful or to leave the other. A wife can care for her sick husband and thus, in drawing near to the Cross, renew her commitment to love unto death. In such love, the dignity of the true lover shines forth, inasmuch as it is more proper to charity to love than to be loved. Vgl. H. Thomas van Aquino, Summa Theologiae. II-II, q. 27, art. 1 We could also point to the presence in many families of a capacity for selfless and loving service when children prove troublesome and even ungrateful. This makes those parents a sign of the free and selfless love of Jesus. Cases like these encourage celibate persons to live their commitment to the Kingdom with greater generosity and openness. Today, secularization has obscured the value of a life-long union and the beauty of the vocation to marriage. Vandaar dat

"het nodig is de positieve aspecten van de echtelijke liefde te verdiepen." Pauselijke Raad voor het Gezin, Gezin, familie en "De facto verbintenissen" (26 juli 2000), 40

Document

Naam: AMORIS LAETITIA
Over vreugde van de liefde
Soort: Paus Franciscus - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Auteur: Paus Franciscus
Datum: 19 maart 2016
Copyrights: © 2016, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / summacatholica.blogspot.nl / SRKK
Werkvert.: Dr. Jörgen Vijgen;
© 2016 'Theologie van het Lichaam' en 'De kracht van het gezin': Betsaida, 's-Hertogenbosch 2016;
Trefwoordenlijst: redactie
Bewerkt: 7 juli 2020

Referenties naar dit document

Opties

Internetadres
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam