• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
   Dit is een werkvertaling

Huwelijk is allereerst een 

"diepe levens- en liefdesgemeenschap" 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk in de wereld van deze tijd, Gaudium et Spes (7 dec 1965), 48

dat goed is voor de gehuwden zelf Vgl. Wetboek, Codex van het Canonieke recht, Codex Iuris Canonici (25 jan 1983), 1055.  § 1: “ad bonum coniugum atque ad prolis generationem et educationem ordinatum”., terwijl de seksualiteit

"op de huwelijksliefde tussen man en vrouw" Catechismus-Compendium, Catechismus van de Katholieke Kerk (15 aug 1997), 2360

Hieruit volgt dat

"de echtgenoten aan wie God niet gegeven heeft kinderen te hebben, menselijk en christelijk gesproken toch een zinvol huwelijksleven (kunnen) leiden." Catechismus-Compendium, Catechismus van de Katholieke Kerk (15 aug 1997), 1654

Toch is de echtelijke eenwording gericht op het voortbrengen van kinderen (procreatie) 

"door hun natuurlijke aard". 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk in de wereld van deze tijd, Gaudium et Spes (7 dec 1965), 48

Het kind dat geboren wordt 

"komt niet van buitenaf als een toevoegsel aan de wederzijdse liefde van de echtgenoten; het ontstaat in het hart zelf van deze wederzijdse gave, waarvan het een vrucht en voltooiing is." Catechismus-Compendium, Catechismus van de Katholieke Kerk (15 aug 1997), 2366

Het komt niet als aan het einde van een proces, maar is daarentegen aanwezig vanaf het begin van hun liefde als een wezenlijke eigenschap, die niet kan worden genegeerd zonder de liefde zelf te verminken. Vanaf het begin wijst de liefde elke impuls zich in zichzelf op te sluiten af en opent zich voor een vruchtbaarheid die verder gaat dan haar eigen bestaan. Dus kan geen enkele geslachtsdaad van de echtgenoten deze betekenis ontkennen, Vgl. H. Paus Paulus VI, Encycliek, Het menselijk leven en geboorteregelingen, Humanae Vitae (25 juli 1968), 11-12 hoewel zij om verschillende redenen niet altijd de facto een nieuw leven kan voortbrengen.

Een kind verdient het geboren te worden uit liefde en niet door andere middelen want het is

"niet tot de categorie van het "moeten", maar tot die van het"krijgen". Catechismus-Compendium, Catechismus van de Katholieke Kerk (15 aug 1997), 2378

welke de 

"de vrucht te zijn van de specifieke echtelijke liefdesdaad van zijn ouders". Congregatie voor de Geloofsleer, Over het beginnend menselijk leven en waardigheid van de voortplanting, Donum Vitae (22 feb 1987), 21

Dit is het geval omdat

"Volgens de scheppingsorde zijn de huwelijksliefde tussen man en vrouw en het doorgeven van het leven op elkaar gericht. Vgl. Gen. 1, 27-28 Zo heeft de Schepper man en vrouw deelgenoot gemaakt aan het werk van zijn schepping en heeft Hij hen tegelijkertijd instrument van zijn liefde gemaakt door aan hun verantwoordelijkheid de toekomst van de mensheid door middel van het doorgeven van het leven toe te vertrouwen." Bisschoppensynodes, Relatio Finalis - Synode 2015 (24 okt 2015), 63

De Synodevaders stelden

"de verspreiding vast ... van een mentaliteit die het voortbrengen van het leven reduceert tot een variabele van een individuele programmering of die van een paar." Bisschoppensynodes, 3e Buitengewone Algemene Bisschoppensynode, Relatio Synodi - Familiesynode 2014 (18 okt 2014), 57

De kerkelijke leer is bedoeld om

"op een harmonieuze en bewuste wijze (te helpen) de eenheid tussen de echtgenoten te beleven in al haar dimensies samen met de verantwoordelijkheid voor de voortplanting. Men dient opnieuw de boodschap te ontdekken van de encycliek H. Paus Paulus VI - Encycliek
Humanae Vitae
Het menselijk leven en geboorteregelingen
(25 juli 1968)
van Paulus VI, die de noodzaak onderstreept de waardigheid van de persoon te respecteren in de morele beoordeling van de methoden van geboorteregeling. ... De keuze voor adoptie en het toevertrouwen brengt een bijzondere vruchtbaarheid van de huwelijkservaring tot uitdrukking." Bisschoppensynodes, 3e Buitengewone Algemene Bisschoppensynode, Relatio Synodi - Familiesynode 2014 (18 okt 2014), 58

Met speciale dankbaarheid ondersteunt de Kerk

"de gezinnen die gehandicapte kinderen opnemen, opvoeden en omgeven met hun genegenheid." Bisschoppensynodes, 3e Buitengewone Algemene Bisschoppensynode, Relatio Synodi - Familiesynode 2014 (18 okt 2014), 57

In deze context kan ik alleen maar bevestigen dat, als het gezin het heiligdom van het leven is, de plaats waar het leven wordt voortgebracht en met zorg wordt omgeven, het feit dat het een plaats wordt waar het leven wordt genegeerd en verwoest, hiermee een schrijnende tegenstelling vormt. De waarde van een menselijk leven is zo groot en het recht op leven van een onschuldig kind dat groeit in de schoot van zijn moeder, zo onvervreemdbaar dat op geen enkele wijze de mogelijkheid om beslissingen te nemen ten opzichte van dit leven gepresenteerd kan worden als een recht op een eigen lichaam: dit leven is een doel op zich en mag nooit object zijn van overheersing door een ander menselijk wezen. Het gezin beschermt het leven in iedere fase, ook bij de neergang ervan. Daarom

“wijst men voor hen die werken in de gezondheidszorg, op de morele plicht van het gewetensbezwaar. De Kerk voelt eveneens niet alleen de noodzaak het recht te bevestigen op een natuurlijke dood, terwijl doorbehandelen en euthanasie wordt vermeden”,

maar

“wijst de doodstraf ten stelligste af”. Bisschoppensynodes, Relatio Finalis - Synode 2015 (24 okt 2015), 64

De synodevaders hebben ook willen onderstrepen dat

“een van de fundamentele uitdagingen waarvoor de gezinnen zich geplaatst zien, vandaag zeker die van de opvoeding is, die nog veeleisender en complexer wordt gemaakt door de huidige culturele werkelijkheid en de grote invloed van de media”. Bisschoppensynodes, 3e Buitengewone Algemene Bisschoppensynode, Relatio Synodi - Familiesynode 2014 (18 okt 2014), 60

"De Kerk heeft vertrekkend van de christelijke initiatie en gastvrije gemeenschappen, een belangrijke rol bij de ondersteuning van gezinnen." Bisschoppensynodes, 3e Buitengewone Algemene Bisschoppensynode, Relatio Synodi - Familiesynode 2014 (18 okt 2014), 61

Het lijkt mij echter zeer belangrijk eraan te herinneren dat een integrale opvoeding van de kinderen

"een belangrijke plicht"

en tegelijk

"een recht van de hoogste orde"

is voor ouders. Wetboek, Codex van het Canonieke recht, Codex Iuris Canonici (25 jan 1983), 1136 Vgl. Wetboek, Codex van Canoniek Recht van de Oosterse Kerken, Codex Canonum Ecclesiarum Orientalium (1 okt 1991), 627

Het is niet alleen een last of een zorg, maar ook een wezenlijk en onvervangbaar recht dat zij zijn geroepen te verdedigen en dat niemand hun zou moeten willen afnemen. De staat biedt op subsidiaire wijze een opvoedkundige dienst door de niet te delegeren functie van de ouders te begeleiden: zij hebben het recht in vrijheid het type te kunnen kiezen van een - betaalbare en kwalitatief goede - opvoeding die zij hun kinderen overeenkomstig hun eigen overtuigingen willen geven. De school vervangt de ouders niet, maar is complementair. Dit is een fundamenteel principe:

“Iedere andere medewerker in het opvoedkundig proces moet namens de ouders met hun goedkeuring en in zekere mate ook in opdracht van hen handelen”. Pauselijke Raad voor het Gezin, Richtlijnen voor de opvoeding in gezinsverband, De ware betekenis van de menselijke seksualiteit (8 dec 1995), 23

Maar

“er is een breuk ontstaan tussen gezin en maatschappij, tussen gezin en school, de opvoedkundige overeenkomst is verbroken, en zo is het opvoedkundig verbond van de maatschappij met het gezin in een crisis geraakt”. Paus Franciscus, Audiëntie, Sint Pietersplein, Het gezin - 15. De opvoeding (20 mei 2015), 4

De Kerk is geroepen door een adequaat pastoraal handelen er aan mee te werken, dat de ouders zelf hun opvoedkundige zending kunnen vervullen. Zij moet dit doen door hen te helpen steeds hun specifieke rol op haar waarde te schatten en te erkennen dat zij die het sacrament van het huwelijk hebben ontvangen, ware bedienaars van de opvoeding worden, omdat zij wanneer ze hun kinderen opvoeden, de Kerk opbouwen, Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Over de taken van het christelijk gezin in de wereld van deze tijd, Familiaris Consortio (22 nov 1981), 38 en hierbij een roeping aanvaarden die God hun voorhoudt. Vgl. Paus Benedictus XVI, Toespraak, Sint Pietersplein, Tot de deelnemers aan de kerkelijke conferentie van het Bisdom Rome (14 juni 2015)

Document

Naam: AMORIS LAETITIA
Over vreugde van de liefde
Soort: Paus Franciscus - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Auteur: Paus Franciscus
Datum: 19 maart 2016
Copyrights: © 2016, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk / summacatholica.blogspot.nl / SRKK
Werkvert.: Dr. Jörgen Vijgen;
© 2016 'Theologie van het Lichaam' en 'De kracht van het gezin': Betsaida, 's-Hertogenbosch 2016;
Trefwoordenlijst: redactie
Bewerkt: 22 oktober 2020

Referenties naar dit document

Opties

Internetadres
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam