• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Wanneer een geleerde theoloog en jezuïet zoiets zegt, moet men de oren spitsen. Want dat betekent dat een voorstelling van God en mens, die sedert de verlichting steeds bredere kringen heeft aangetast, nu in het hart van de Kerk is doorgedrongen. Wat voor­ dien als een rationalistisch overblijfsel van het geloof verscheen, wordt nu als zijn eigenlijke en juiste uitleg voorgesteld, waartegenover niet alleen de Catechismus-Compendium
Catechismus van de Katholieke Kerk
(15 augustus 1997)
, maar ook Luthers geloofservaring als middeleeuwse dwaling moet worden gezien, die Luther in zijn tijd zich natuurlijk nog kon veroorloven; maar die ons niet meer betaamt.

Ons probleem is niet meer de ervaring van de last van onze zonde, maar de afwezigheid van zonde-ervaring, die dan weer op de afwezigheid van God en zijn onverschilligheid tegenover ons berust. Omdat het godsbeeld grondig is veranderd en uitgehold, is zonde een vreemd woord geworden, dat men liever niet gebruikt. Over zonde als niet meer gebruikt woord vgl. J. Pieper, Über den Begriff der Sünde, München 1977. Onze vraag is daarom ook niet: hoe vind ik vergeving, hoe vind ik een genadige God?, maar: hoe kom ik met mijzelf en de wereld terecht? Vermits God geen handelende en op mij persoonlijk betrokken God meer is, maar een regulatieve idee, daarom is met de vraag van de zonde ook die naar de genade zon­der voorwerp geworden. Om die reden breidt zich ook in de theologie zienderogen de mening uit dat het onzinnig is van een verzoeningsdood van Christus te spreken, van een genoegdoening, die Hij voor ons gerealiseerd heeft en die ons als gerechtigheid wordt aangerekend. Zijn dood is alleen nog een laatste liefdesdaad, niet meer en niet minder. Het pro nobis ("voor ons") heeft geen zin meer, omdat wij toch al geen verzoening meer nodig hebben, omdat Gods eer niet gekwetst werd, door mensen in geen geval kan gekwetst worden. Nogmaals: onze vraag is derhalve niet meer: hoe verkrijg ik een genadige God?, maar: wat heeft mijn leven met God van doen? Heeft God eigenlijk iets met mij te maken? En dan moet natuurlijk toch de vraag opduiken: hoe kan schuld overwonnen worden, hoe kan ik van de last van mijn schuld bevrijd worden? Hoe is het mogelijk dat ik mijzelf en de anderen en de wereld en zelfs God aanvaard? De God, die toch Auschwitz toegelaten heeft en die mij naar alle schijn in mijn lijden alleen laat, kan Hij mij wel genezen? Wil Hij het? 

Document

Naam: DE CONSENSUS OVER DE RECHTVAARDIGINGSLEER
Soort: Joseph Kardinaal Ratzinger
Auteur: Joseph Kardinaal Ratzinger
Datum: 4 november 1999
Copyrights: © 2000, International Katholiek Tijdschrift 'Communio', jrg. 25, nr. 6, p. 433-448
Vert. uit het Duits: P. Gilis; alineaverdeling en -nummering: redactie
Bewerkt: 7 november 2019

Referenties naar dit document

 
Geen documenten gevonden!
 
Geen berichten gevonden!

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam