• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Tenslotte is Maria de “offerende Maagd” . Dit treedt duidelijk aan het licht bij de opdracht van Jezus in de tempel Vgl. Lc. 2, 22-35 . In deze gebeurtenis heeft de Kerk, geleid door de Heilige Geest, een heilsmysterie bespeurd, dat verder reikte dan de voltooiing en de beëindiging van de wetten omtrent de toewijding van de eerstgeborene aan de Heer Vgl. Ex. 13, 11-16 en de reiniging van de moeder Vgl. Lev. 12, 6-8 . Deze gebeurtenis had betrekking op de geschiedenis van het heil zelf.

De Kerk heeft daaruit in feite begrepen, dat die eerste offerande van zichzelf aan de Vader, die het Woord deed toen Het ons vlees aannam en onze wereld binnentrad Vgl. Hebr. 10, 5-7 , zonder onderbreking heeft voortgeduurd.

Evenzeer heeft de Kerk begrepen, dat hier het heil van alle mensen werd aangekondigd; want toen Simeon het Jezuskind begroette als “ een licht dat voor de heidenen straalt en een glorie voor Israël” (Lc. 2, 32), erkende hij Het als de Messias en de Zaligmaker van allen.

Tenslotte heeft de Kerk eveneens erkend, dat deze gebeurtenis een profetische verwijzing inhield naar het Lijden van Christus. Want Simeon legde in zijn woorden een onderling verband tussen de profetie omtrent de Zoon als ” een teken van tegenspraak” (Lc. 2, 34) en omtrent de Moeder, wier ziel door een zwaard doorboord zou worden Vgl. Lc. 2, 35 . Hij verenigde beide uitspraken tot één enkele voorspelling, die op de Calvarieberg verwezenlijkt werd.

Wij staan hier dus voor een heilsmysterie met verschillende aspecten, waarvan dit het eigene is, dat de opdracht van Christus in de tempel verwijst naar het heilsgebeuren van het Kruis.

Overigens heeft de Kerk zelf, vooral vanaf de middeleeuwen, in de gesteltenis van de heilige Maagd, die haar Zoon naar Jeruzalem bracht om Hem aan de Heer toe te wijden Vgl. Lc. 2, 22 , als bij intuïtie een wil tot opdracht of liever (zoals men zegt) een “offerwil” gezien, die uitging boven de gewone betekenis van de ritus. Van deze innerlijke aanschouwing ontmoeten wij een getuigenis in deze liefdevolle aansporing, die St. Bernardus tot Maria richt: ”Offer uw Zoon, o heilige Maagd, en bied de gezegende vrucht van uw schoot aan de Heer aan. Draag het heilige, aan God welgevallige slachtoffers op voor de verzoening van ons allen” H. Bernardus van Clairvaux, In purificatione B. Mariae, Sermones. III, 2: PL 183, 370; Sancti Bernardi Opera, ed. J. Leclercq-H. Rochais, IV, Romae 1966, blz. 342.

Dit verenigd-zijn van Moeder en Zoon in het werk van de Verlossing Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 57 bereikte zijn hoogtepunt op de Calvarieberg, waar Christus ”zichzelf aan God heeft opgedragen als een smetteloos offer” (Hebr. 9, 14) en waar Maria, staande bij het Kruis Vgl. Joh. 19, 25 , “hevig met haar Eniggeborene heeft mede-geleden en zich met haar Moederhart bij Zijn offer heeft aangesloten, liefdevol instemmend met de slachting van het offerlam, dat uit haar was geboren” 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 58; en ook Zijzelf heeft dit offerlam aan de hemelse Vader opgedragen Vgl. Paus Pius XII, Encycliek, Over het mystieke lichaam van Christus en over de vereniging die wij daarin bezitten met Christus, Mystici Corporis Christi (29 juni 1943), 111.

Om dit Kruisoffer in de loop der eeuwen te bestendigen, heeft de goddelijke Zaligmaker van de mensen het eucharistisch offer ingesteld, het plechtig aandenken aan zijn dood en verrijzenis. Hij heeft dit toevertrouwd aan de Kerk, zijn bruid Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de heilige liturgie, Sacrosanctum Concilium (4 dec 1963), 47; en deze roept de gelovigen, vooral des zondags, samen om het Pasen des Heren te vieren totdat Hij komt Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de heilige liturgie, Sacrosanctum Concilium (4 dec 1963), 102.106. Dit nu volbrengt de Kerk in gemeenschap met de heilige Hemelingen, en op de eerste plaats met de heilige Maagd “... meminisse dignare omnium eorum, qui a saeculo placuerunt tibi, patrum sanctorum, patriarcharum, prophetarum, apostolorum (...) et sanctae et gloriosae genitricis Dei Mariae et omnium sanctorum (...) memenerint miseriae et paupertatis nostrae, et offerant tibi nobiscum sacrificium hoc tremendum et incruentum” : Anaphora Iacobi fratris Domini syriaca: Prex Eucharistca, ed. A. Hänggi-I. Pahl, Fribourg, Editions Universitaires, 1968, blz. 274, wier brandende liefde en ongeschokt geloof zij navolgt.

Document

Naam: MARIALIS CULTUS
Over de vernieuwing van de Maria-verering in liturgie en persoonlijke beleving
Soort: H. Paus Paulus VI - Apostolische Exhortatie
Auteur: H. Paus Paulus VI
Datum: 2 februari 1974
Copyrights: © 1976, R.K. Initiatief-Comité Amsterdam
Bewerkt: 12 november 2018

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam