• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

. Het eerste doel van de dialoog is om de wederzijdse kennis van Joden en christenen te verdiepen. Men kan alleen leren lief te hebben wat men gaandeweg heeft leren kennen, en men kan alleen kennen wat men werkelijk en diepgaand liefheeft. Deze diepe kennis gaat gepaard met wederzijdse verrijking, waarbij de partners in dialoog tot ontvangers van giften worden. De Concilieverklaring ‘Bisschoppensynodes
Inleidende Relatio op het Instrumentum Laboris voor de 14 Algemene Gewone Bisschoppensynode
1e plenaire vergadering - Nieuwe Synodehal
(5 oktober 2015)
’ spreekt van het rijke spirituele erfgoed dat stap voor stap verder ontdekt moet worden door middel van Bijbelse en theologische studies en door dialoog. Vanuit christelijk perspectief bekeken is het opdelven van de geestelijke schatten die voor christenen in het Jodendom verborgen liggen een belangrijk doel. Men moet hierbij bovenal de interpretatie van de heilige Schrift noemen. In het voorwoord van kardinaal Joseph Ratzinger op het document van de Pauselijke Bijbelcommissie, ‘Pauselijke Bijbelcommissie
Het Joodse volk en zijn heilige geschriften in de Christelijke Bijbel (24 mei 2001)
’ uit 2001, wordt het respect van Christenen voor de Joodse interpretatie van het Oude Testament benadrukt. Het voorwoord onderstreept dat “de Christenen veel kunnen leren van de Joodse exegese die meer dan 2000 jaar werd beoefend. Van de andere kant mogen Christenen hopen dat Joden hun voordeel kunnen doen met het wetenschappelijk onderzoek van de christelijke exegese.” Op het gebied van de exegese werken vandaag de dag vele Joodse en christelijke geleerden samen, en zij ervaren hun samenwerking als voor beide kanten vruchtbaar, juist omdat ze tot verschillende religieuze tradities behoren.

Deze wederzijdse manier van kennisverwerving dient niet beperkt te blijven tot de specialisten alleen. Om deze reden is het van belang dat katholieke opleidingsinstituten, in het bijzonder die voor de opleiding van priesters, zowel ‘2e Vaticaans Concilie - Verklaring
Nostra Aetate
Over de houding van de Kerk tegenover niet-christelijke godsdiensten
(28 oktober 1965)
’ als de daarop volgende documenten van de Heilige Stoel over de uitvoering van de Concilieverklaringen in hun curricula integreren. De Kerk is ook dankbaar voor de vergelijkbare inspanningen binnen de Joodse gemeenschap. De fundamentele veranderingen in de relatie tussen Christenen en Joden die werden geïnitieerd door ‘2e Vaticaans Concilie - Verklaring
Nostra Aetate
Over de houding van de Kerk tegenover niet-christelijke godsdiensten
(28 oktober 1965)
’ moeten ook bekend worden bij de toekomstige generaties en door hen worden geaccepteerd en verspreid.

Een belangrijk doel van de Joods-christelijke dialoog bestaat zeker in de gezamenlijke inzet wereldwijd voor rechtvaardigheid, vrede, behoud van de schepping, en verzoening. In het verleden is het wellicht zo geweest dat de verschillende religies - tegen de achtergrond van eng gedefinieerde aanspraken op de waarheid en een daarmee gepaard gaande intolerantie - hebben bijgedragen aan het aanzetten tot conflicten en confrontatie. Maar heden ten dagen zouden religies geen onderdeel van het probleem moeten zijn, maar onderdeel van de oplossing. Alleen wanneer religies betrokken zijn bij een succesvolle dialoog met elkaar, en op die manier bijdragen aan de wereldvrede, kan dit ook op sociaal en politiek niveau worden gerealiseerd. Godsdienstvrijheid, gegarandeerd door burgerlijke overheden, vormt de voorwaarde voor een dergelijke dialoog en vrede. In dit verband is de lakmoesproef de manier waarop religieuze minderheden worden behandeld, en welke van hun rechten gegarandeerd worden. In de Joods-christelijke dialoog is de situatie van christelijke gemeenschappen in de staat Israël bijzonder relevant, aangezien daar - zoals nergens anders ter wereld - een christelijke minderheid te maken heeft met een Joodse meerderheid. Vrede in het Heilig Land - een vrede die ontbreekt en waarvoor voortdurend gebeden wordt - speelt een belangrijke rol in de dialoog tussen Joden en Christenen.

Een ander belangrijk doel van de Joods-Katholieke dialoog bestaat in het gezamenlijk bestrijden van alle uitingen van rassendiscriminatie tegen Joden en van alle vormen van antisemitisme. Die zijn zeker nog niet uitgeroeid en komen op verschillende manieren en in verschillende contexten opnieuw op. De geschiedenis leert ons waartoe zelfs de kleinst zichtbare vormen van antisemitisme kunnen leiden: de menselijke tragedie van de Shoah waarbij twee derde van het Europese Jodendom werd vernietigd. Beide geloofstradities zijn geroepen samen onverminderd waakzaam te zijn en deze gevoeligheid te behouden, ook in de sociale sfeer. Vanwege de sterke vriendschapsband tussen Joden en Katholieken voelt de Katholieke Kerk zich in het bijzonder verplicht samen met onze Joodse vrienden al het mogelijke te doen om antisemitische tendensen in te dammen. Paus Franciscus heeft herhaaldelijk benadrukt dat een Christen nooit een antisemiet kan zijn, in het bijzonder vanwege de Joodse wortels van het Christendom.

Rechtvaardigheid en vrede mogen binnen de dialoog niet domweg abstracties zijn, maar zouden op concrete wijze gestalte moeten krijgen. Sociaal werk en liefdadigheid vormen een rijk werkterrein, aangezien zowel de Joodse als de christelijke ethiek de oproep behelst om armen, misdeelden en zieken te steunen. Zo werkte de Commissie van de Heilige Stoel voor Religieuze Betrekkingen met de Joden in 2004 samen met het Internationaal Joods Comité voor Interreligieuze Consultaties (IJCIC) tijdens de financiële crisis in Argentinië. Voor armen en daklozen werden gaarkeukens opgezet en aan arme kinderen werden maaltijden verstrekt, zodat zij hun school konden blijven bezoeken. De meeste christelijke kerken hebben grote liefdadigheidsorganisaties, en in het Jodendom bestaan soortgelijke organisaties. Zij zouden samen kunnen werken om menselijke nood te verlichten. Het Jodendom leert dat het gebod ‘’in zijn wegen te wandelen’ (Deut. 11, 22) de navolging van de Goddelijke Eigenschappen (‘imitatio Dei’) betekent, door middel van zorg voor de kwetsbaren, de armen en voor hen die lijden. Babylonische Talmoed, Sota 14a Dit principe komt overeen met de opdracht van Jezus om degenen die in nood verkeren te helpen. Vgl. Mt. 25, 35-46 Joden en Christenen kunnen armoede en menselijk lijden niet simpelweg accepteren; veeleer moeten zij ernaar streven deze problemen te overwinnen.

Wanneer Joden en Christenen door concrete humanitaire hulp een gezamenlijke bijdrage leveren aan rechtvaardigheid en vrede in de wereld, getuigen zij van de liefdevolle zorg van God. Niet langer in confrontatie tegenover elkaar, maar in samenwerking, zij aan zij, moeten Joden en christenen naar een betere wereld streven. In zijn H. Paus Johannes Paulus II - Toespraak
Tot vertegenwoordigers van de Joodse gemeenschap in West-Duitsland
Mainz
(17 november 1980)
, riep de heilige paus Johannes Paulus II op tot een dergelijke samenwerking: “Joden en Christenen zijn als kinderen van Abraham geroepen een zegen te zijn voor de wereld door zich samen in te zetten voor vrede en rechtvaardigheid onder alle mensen en volken, met de volheid en diepte die God zelf ons toebedacht heeft, en met de bereidheid tot de opoffering die dit doel van ons zou kunnen eisen.” H. Paus Johannes Paulus II, Toespraak, Mainz, Tot vertegenwoordigers van de Joodse gemeenschap in West-Duitsland (17 nov 1980), 4

10 december 2015

Kardinaal Kurt Koch,
voorzitter

Mgr. Brian Farrell,
vicevoorzitter

Pater Norbert Hofmann SDB,
secretaris

Document

Naam: "WANT GOD KENT GEEN BEROUW OVER ZIJN GENADEGAVEN NOCH OVER ZIJN ROEPING" (ROM. 11, 29)
Reflecties over theologische kwesties met betrekking tot de Katholiek-Joodse relaties ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van Nostra Aetate (nr. 4)
Soort: Pauselijke Raad ter bevordering vd Eenheid vd Christenen - Commissie voor religieuze betrekkingen met de Joden
Auteur: Kurt Kardinaal Koch
Datum: 10 december 2015
Copyrights: © 2015, Librera editrice Vaticana / SRKK / Nederlandse Bisschoppenconferentie
Vert.: Kerkelijke Documentatie 2017, nr. 1, 81-112
Bewerkt: 10 oktober 2018

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2018, Stg. InterKerk, Schiedam