• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Leo, van wie het Liber Pontificalis getuigt dat hij "als zoon van Quintianus tot het volk der Etruriërs behoort" vgl. Liber Pontificalis, I, 238 Ed. Duchesne I, 238, is tegen het einde van de vierde eeuw geboren. Daar hij echter vanaf zijn prille jeugd te Rome heeft geleefd, heeft hij niet ten onrechte deze stad dan ook zijn vaderstad genoemd Vgl. H. Paus Leo I de Grote, Brieven, Epistulae. 31, 4; Migne PL. 54, 794; daar werd hij nog als jongeling ingeschreven onder de geestelijkheid van Rome en ontving er het diaconaat. In die tijd, tussen 430 en 439, bewees hij er uitstekende diensten aan Paus Sixtus III en hij maakte zich zeer nuttig in de kerkelijke aangelegenheden. Hij heeft daar allerlei vriendschapsbetrekkingen aangeknoopt, zoals met de H. Prosper, Bisschop van Aquitanië, en met Cassianus, de beroemde stichter van het monnikenklooster Sint Victor in Marseille; hij was de schrijver van het werk "De incarnatione Domini" H. Paus Leo I de Grote, De incarnatione Domini. Migne PL. 59, 9-272 tegen de Nestorianen. Van zijn kant heeft Cassianus Leo genoemd: "een sieraad van de Kerk en van het goddelijk ministerium" H. Paus Leo I de Grote, De incarnatione Domini. Migne PL. 50, 9; iedereen zal zonder moeite toegeven, dat deze lof inderdaad haast uitzonderlijk is, als men bedenkt dat deze wordt toegekend aan een eenvoudig diaken.

Toen de H. Leo in Gallië verbleef, waarheen hij op voorstel van het hof van Ravenna door de Paus was gezonden om het geschil tussen de patriciër Aetius en de prefect Albinus bij te leggen, overleed Xystus III. Toen heeft de Kerk van Rome gemeend aan niemand beter het Plaatsbekledersschap van Christus op aarde te kunnen toekennen dan aan de diaken Leo, die zij een even kundig theoloog als ervaren diplomaat had geacht.

Aldus is hij, na op 29 september 440 de H. Bisschopswijding te hebben ontvangen, tot het Romeins Pontificaat verheven, dat een van de langdurigste in de christelijke oudheid is geweest en zeker voor een van de schitterendste moet gehouden worden. Toen hij in november van het jaar 461 gestorven was, is zijn lichaam bijgezet onder de zuilengang van de Vaticaanse Basiliek; in het jaar 688 is het vervolgens op bevel van de H. Paus Sergius I overgebracht naar "de burcht van Petrus"; na de bouw van de nieuwe basiliek is het geplaatst onder het altaar, dat hem is toegewijd.

Indien men thans echter zou verlangen dat Wij de hoogtepunten van zijn leven enigszins bespreken, dan kunnen Wij niet nalaten om uitdrukkelijk te getuigen dat de Kerk van Christus zelden zulke triomfen op haar vijanden behaald heeft als ten tijde van Paus Leo de Grote, die in het midden van de 5de eeuw in de Kerk schittert als een duidelijke en zeer heldere ster.

Men zal op geen enkele wijze kunnen ontkennen dat dit de volledige waarheid is, wanneer men speciaal zijn aandacht vestigt op het doctrinaire terrein van het katholiek geloof; op dit gebied dient men inderdaad zijn naam te plaatsen naast die van de H. Augustinus van Hippo en van de H. Cyrillus van Alexandrië. Indien de H. Augustinus, zoals iedereen weet, tegen de ketterij van Pelagius heeft bewezen dat de goddelijke genade absoluut noodzakelijk is om christelijk te leven en om het eeuwig geluk te verkrijgen en indien de H. Cyrillus tegen de ketterse leer van Nestorius heeft verdedigd dat Jezus Christus God is en dat de Maagd Maria waarlijk de Moeder van God is, dan is de H. Leo onder zijn tijdgenoten verreweg de sterkste voorvechter van die waarheden geweest, die de grondslagen vormen van het katholieke geloof, nadat hij deze leer als erfgoed ontvangen had van deze beide grote geleerden, als het ware de schitterendste lichten van de Westerse en Oosterse Kerk.

En evenals in de gehele Kerk de H. Augustinus geëerd wordt als de "leraar van de goddelijke genade" en de H. Cyrillus als de "leraar van het mensgeworden Woord", zo wordt de H. Leo volgens de eensgezinde mening van allen beschouwd als de "leraar van de eenheid der Kerk".

Document

Naam: AETERNA DEI SAPIENTIA
Over de heilige Paus en Kerkleraar Leo I de Grote bij gelegenheid van zijn 1500ste sterfdag
Soort: H. Paus Johannes XXIII - Encycliek
Auteur: H. Paus Johannes XXIII
Datum: 11 november 1961
Copyrights: © 1962, Katholiek Archief, 17e jrg. nr. 2, p. 25 - 36
Bewerkt: 28 april 2020

Referenties naar dit document

 
Geen berichten gevonden!

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam