• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Bijzondere inzet voor de Evangelisatie
Eerbiedwaardige Broeders,
en geliefde Zonen en Dochters,
heil en Apostolische Zegen!

Zich inzetten voor de verkondiging van het Evangelie aan de mensen van deze tijd, die bezield worden door hoop maar tegelijkertijd dikwijls geplaagd door vrees en angst, is ongetwijfeld een dienst aan de christelijke gemeenschap maar ook aan heel de mensheid.

Vandaar de plicht de broeders te bevestigen, die wij tegelijk met de taak van opvolger van Petrus Vgl. Lc. 22, 32 ontvangen hebben van de Heer, en die voor ons een "dagelijkse bekommernis" (2 Kor. 11, 28) is, een programma van leven en werk, en een fundamentele inzet van ons Pontificaat.

Deze plicht lijkt ons nog des te edeler en ook noodzakelijker waar het er om gaat onze broeders in hun zending als evangeliserenden te bemoedigen, opdat zij in deze tijden van onzekerheid en verwarring die zending met steeds groter liefde, ijver en vreugde vervullen.

Naar aanleiding van drie gebeurtenissen

Dat is nu juist wat wij hier willen doen, aan het einde van dit Heilig Jaar, in de loop waarvan de Kerk - "met heel haar kracht strevend naar de verkondiging van het evangelie aan alle mensen" Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de missie-activiteit van de Kerk, Ad Gentes Divinitus (7 dec 1965), 1 - niets anders heeft willen doen dan haar eigen taak te vervullen als brengster van de Blijde Boodschap van Jezus Christus, verkondigd krachtens twee fundamentele opdrachten: "Bekleed u met de nieuwe mens" Vgl. Ef. 4, 24 Vgl. Ef. 2, 15 Vgl. Kol. 3, 10 Vgl. Gal. 3, 27 Vgl. 2 Kor. 5, 17 , en "Laat u met God verzoenen". (2 Kor. 5, 20)

We willen het doen bij deze tiende verjaardag van de sluiting van het Tweede Vaticaans Concilie, waarvan de doelstellingen zich uiteindelijk in één enkele laten samenvatten: de Kerk van de twintigste eeuw steeds geschikter maken om het Evangelie te kunnen verkondigen aan de mensheid van de twintigste eeuw.

We willen het doen één jaar na de Derde Algemene Vergadering van de Bisschoppensynode - gewijd, zoals bekend, aan de evangelisatie - te meer omdat ons dit gevraagd is door de Synodevaders zelf. Aan het eind van die gedenkwaardige Vergadering hebben dezen inderdaad besloten de vrucht van hun arbeid in groot vertrouwen en eenvoud neer te leggen bij de Herder van de universele Kerk, en daarbij verklaard dat zij van de Paus een nieuwe impuls verwachtten die nieuwe tijden van evangelisatie zou kunnen doen aanbreken, in een Kerk die nog meer in de kracht en blijvende mogelijkheden van Pinksteren geworteld is. Vgl. H. Paus Paulus VI, Toespraak, Aan het einde van de 3e Gewone Bisschoppensynode over "Evangelisatie in de moderne wereld" (26 okt 1974)

Een thema al dikwijls onderstreept tijdens ons Pontificaat

Van dit thema van de evangelisatie hebben wij al veel eerder dan de viering van de Synode bij herhaling het belang onderstreept. "De omstandigheden van de huidige samenleving - zo zeiden wij op 22 juli 1973 tot het Heilig College van Kardinalen - verplichten ons allen de methodes te herzien en met alle middelen te trachten de vraag te bestuderen hoe aan de moderne mens de christelijke boodschap gebracht kan worden, waarin deze - en daarin alleen - het antwoord kan vinden op zijn vragen en tevens de kracht voor zijn inzet voor menselijke solidariteit" H. Paus Paulus VI, Toespraak, Tot het College van Kardinalen (22 juni 1973), 25 En wij voegden er aan toe dat, om een geldig antwoord te kunnen geven volgens de eisen die het Concilie stelt, en die voor ons een uitdaging zijn, het absoluut noodzakelijk is dat wij ons er rekenschap van geven dat we met een geloofserfgoed te maken hebben, waarvan de Kerk de plicht heeft het in ongerepte zuiverheid te bewaren, maar ook om het voor zover mogelijk op een begrijpelijke en overtuigende manier te presenteren aan de mensen van onze tijd.

In de lijn van de Synode van 1974

Deze trouw aan een boodschap waarvan wij de dienaren zijn, en aan de mensen aan wie wij haar ongeschonden en levend moeten overbrengen, vormt de centrale as van de evangelisatie. Zij stelt drie brandende vragen die de Synode van 1974 voortdurend voor ogen heeft gehad:

  • Hoe staat het vandaag de dag met deze verborgen energie van de Blijde Boodschap, die in staat is het geweten van de mens diep te raken?
  • Tot op welke hoogte en hoe is deze evangelische kracht in staat de mens van deze eeuw echt te veranderen?
  • Welke methodes moeten gevolgd worden bij de verkondiging van het Evangelie, wil deze evangelische kracht ook haar uitwerking hebben?

Eigenlijk brengen deze vraagstellingen in feite die ene fundamentele vraag tot uitdrukking die de Kerk zich vandaag de dag stelt en die men als volgt zou kunnen vertalen: Voelt de Kerk zich na het Concilie en dankzij het Concilie, dat voor haar op dit keerpunt van de geschiedenis "een uur van God" is geweest, wel of niet beter toegerust om het Evangelie te verkondigen en het met overtuiging, in vrijheid van geest en doeltreffend, de mens in het hart te leggen?

Uitnodiging tot bezinning

We zien allemaal hoe dringend noodzakelijk het is om op deze vraag een eerlijk, nederig en moedig antwoord te geven, en om daarnaar dan ook te handelen. In onze "zorg voor alle kerken" (2 Kor. 11, 28) zouden wij onze broeders en onze zonen en dochters willen helpen deze vragen te beantwoorden. Mogen onze woorden die, vertrekkend vanuit de rijkdom van de Synode, een bezinning willen zijn op de evangelisatie, heel het Volk van God dat in de Kerk verzameld is uitnodigen tot zo'n zelfde bezinning, en mogen zij allen een nieuwe impuls geven, speciaal degenen "die zich belasten met prediking en onderricht" (1 Tim. 5, 17), opdat ieder van hen een "getrouwe uitdeler van het woord van de waarheid" (2 Tim. 2, 15) mag zijn, het werk mag verrichten van een prediker van het Evangelie, en op volmaakte wijze het eigen dienstwerk mag uitoefenen.

Zo'n aansporing leek ons van kapitaal belang, omdat de presentatie van de evangelische boodschap voor de Kerk geen vrijblijvende bijdrage is: het is de verplichting die op haar rust krachtens een mandaat van de Heer Jezus, opdat de mensen kunnen geloven en gered worden. Ja, deze boodschap is noodzakelijk. Zij is uniek. Zij is onvervangbaar. Zij verdraagt geen onverschilligheid, noch vermenging, noch aanpassing. Het heil van de mensen staat op het spel. Zij vertegenwoordigt de schoonheid van de Openbaring. Zij brengt een wijsheid met zich die niet van deze wereld is. Zij is in staat uit zichzelf het geloof te wekken, een geloof dat steunt op de kracht van God. Vgl. 1 Kor. 2, 5 Zij is de Waarheid. Zij is het waard dat de Apostel er al zijn tijd aan wijdt, heel zijn werkkracht, en er indien nodig zijn eigen leven voor offert.

Document

Naam: EVANGELII NUNTIANDI
Over de Evangelisatie in de Moderne Wereld
Soort: H. Paus Paulus VI - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Auteur: H. Paus Paulus VI
Datum: 8 december 1975
Copyrights: © 1975, Libreria Editrice Vaticana
Vert.: 2005, Pastoor Chr. van Buijtenen, pr.
Bewerkt: 30 juni 2020

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam