• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

We vinden een samenvattend antwoord in de Catechismus-Compendium
Catechismus van de Katholieke Kerk
(15 augustus 1997)
: "de Kerk die over de wereld verspreid is, heeft één enkel geloof, één enkel sacramenteel leven, één enkele apostolische opvolging, een gemeenschappelijke hoop, dezelfde liefde. Het is een mooie definitie, duidelijk, die ons goed oriënteert. Eenheid in geloof, hoop en liefde, eenheid in de sacramenten, in het ambt: het zijn pijlers die samen het grote bouwwerk van de Kerk ondersteunen en samenhouden. Waar wij ook gaan, zelfs in de kleinste parochie, in de meest verloren hoek van deze aarde, vinden wij de ene Kerk; wij zijn thuis, in familie, onder broeders en zusters." En dat is een grote gave Gods! De Kerk is de ene voor iedereen. Er is geen Kerk voor Europeanen, één voor Afrikanen, één voor Amerikanen, één voor Aziaten en een andere voor wie in Oceanië leven, het is overal dezelfde. Het is zoals in een familie: men kan ver zijn, verspreid over de wereld, maar de hechte banden die alle leden van een familie verenigen, blijven stabiel wat de afstand ook is.

Ik denk aan de ervaring van de Wereldjongerendagen in Rio de Janeiro: in deze eindeloze Paus Franciscus - Homilie
Gaat - zonder angst - om te dienen
Tijdens de afsluitende H. Mis van de WJD 2013 - Strand van Copacabana
(28 juli 2013)
, hoorde men vele talen, zag men zeer verschillende gelaatstrekken, herkende men verschillende culturen en nochtans was er diepe eenheid, men vormde één enkele Kerk, wij waren één en dat was voelbaar. Vragen wij ons allen af: en ik, voel ik die eenheid als katholiek? Beleef ik die eenheid van de Kerk als katholiek? Of interesseert mij dat niet omdat ik mij opsluit in mijn groepje of in mezelf? Maak ik deel uit van hen die de Kerk “privatiseren” voor hun eigen groepering, hun eigen volk, hun eigen vrienden? Het is droevig, een “geprivatiseerde” Kerk omwille van egoïsme en gebrek aan geloof. Het is droevig! Wanneer ik hoor hoeveel Christenen in de wereld lijden, ben ik dan onverschillig of is het alsof iemand van mijn familie lijdt? Als ik bedenk of hoor dat veel Christenen vervolgd worden en hun leven geven omwille van hun geloof, raakt dat mijn hart of niet? Sta ik open voor die broeder of zuster van mijn familie die zijn leven geeft voor Jezus Christus? Bidden wij voor elkaar? Ik stel u een vraag maar u hoeft niet luidop te antwoorden, wel in uw hart: hoevelen onder u bidden voor de vervolgde Christenen? Hoevelen? Dat ieder in zijn hart antwoordt. Bid ik voor die broeder, voor die zuster die het moeilijk heeft om zijn of haar geloof te belijden en te verdedigen? Het is belangrijk over zijn eigen omheining te kijken, te voelen dat men Kerk is, de ene familie van God!

Document

Naam: GEEF ONS, NOOIT EEN INSTRUMENT VAN VERDEELDHEID TE ZIJN
Soort: Paus Franciscus - Audiƫntie
Auteur: Paus Franciscus
Datum: 25 september 2013
Copyrights: © 2013, Libreria Editrice Vaticana / Stg. InterKerk
Vert. vanuit Franse versie (Zenit.org): Maranatha-Gemeenschap;
alineaverdeling en -nummering: redactie
Bewerkt: 29 september 2013

Referenties naar dit document

 
Geen documenten gevonden!
 
Geen berichten gevonden!

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam