• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Samen met het natuurlijk erfgoed is er een historisch, artistiek en cultureel erfgoed, dat evenzeer wordt bedreigd. Het maakt deel uit van de gemeenschappelijke identiteit van een plaats en is een basis om een bewoonbare stad te bouwen. Het gaat er niet om iets te vernietigen en nieuwe, hypothetisch meer ecologische, steden te creëren, waar het niet altijd wenselijk lijkt om te leven. Men moet de geschiedenis, de cultuur en de architectuur van een bepaalde plaats integreren en daarbij de oorspronkelijke identiteit ervan waarborgen. Daarom vraagt ecologie ook om zorg voor de culturele rijkdommen van de mensheid in ruimste betekenis van het woord. Meer direct vraagt zij aandacht te besteden aan de lokale culturen op het ogenblik dat er kwesties in verband met het milieu worden geanalyseerd, en daarbij een dialoog tot stand te brengen tussen technologische taal en taal van het volk. Wanneer men opnieuw nadenkt over de relatie van de mens met het milieu, mag cultuur niet uitgesloten worden, namelijk alleen als monumenten van het verleden, maar vooral in haar levende, dynamische en participatieve betekenis.

De consumptistische visie op de mens, die door het raderwerk van de geglobaliseerde economie wordt begunstigd, neigt ertoe de culturen homogeen te maken en de immense culturele verscheidenheid te verzwakken, die een schat van de mensheid is. Beweren dat men alle moeilijkheden door uniforme normenstelsels of met technische ingrepen oplost, leidt daarom ertoe dat de complexiteit van de lokale problemen, die om een actieve deelname van de bewoners vragen, wordt verwaarloosd. De nieuwe processen in voorbereiding kunnen niet altijd worden geïntegreerd in modellen die van buitenaf worden bepaald, maar uit de lokale cultuur zelf voortkomen. Zo moet, evenals het leven en de wereld dynamisch zijn, de zorg van de wereld flexibel en dynamisch zijn. Puur technische oplossingen dreigen te kijken naar symptomen, die niet met de diepste problemen overeenkomen. Het is noodzakelijk zich het perspectief van de rechten van de volken en de culturen eigen te maken en zo te begrijpen dat de ontwikkeling van een maatschappelijke groepering een historisch proces binnen een culturele context veronderstelt en vraagt om een prominente rol van de lokale maatschappelijke acteurs uitgaande van hun eigen cultuur. Evenmin kan men het begrip kwaliteit van leven opdringen, maar moet dit begrepen worden binnen de wereld van symbolen en gewoonten die aan iedere menselijke groepering eigen zijn.

Veel vormen van intense exploitatie en verval van het milieu kunnen niet alleen de lokale middelen van bestaan uitputten, maar ook de maatschappelijke hulpbronnen die een levenswijze hebben toegestaan die een culturele identiteit en een zin van het bestaan en samenleven lange tijd hebben ondersteund. Het verdwijnen van een cultuur kan even ernstig of nog ernstiger zijn dan het verdwijnen van een dier- of een plantensoort. Het opleggen van een naar hegemonie strevende levensstijl die verbonden is met een wijze van produceren, kan even schadelijk zijn als de aantasting van de ecosystemen.

In deze zin is het onontbeerlijk in het bijzonder aandacht te besteden aan de oorspronkelijke gemeenschappen met hun culturele tradities. Het zijn niet eenvoudig één van de minderheden onder de andere, maar zij moeten veeleer de belangrijkste gesprekspartners worden, vooral op het ogenblik dat men overgaat tot grote projecten die hun gebieden betreffen. Voor hen is immers de grond geen economisch goed, maar een gave van god en van de voorouders, die daarin rusten, een heilige ruimte waarmee zij interactie moeten hebben om hun identiteit en waarden te voeden. Wanneer zij in hun gebieden blijven, zijn zij het die het beste hiervoor zorgen. In verschillende delen van de wereld zijn zij het onderwerp van druk om hun gebieden te verlaten en deze vrij te laten voor ontginnings-, landbouw en veeteeltprojecten die geen aandacht besteden aan het verval van natuur en cultuur.

Document

Naam: LAUDATO SI'
'Wees geprezen' - over de zorg voor het gemeenschappelijke huis
Soort: Paus Franciscus - Encycliek
Auteur: Paus Franciscus
Datum: 24 mei 2015
Copyrights: © 2015 Libreria Editrice Vaticana / Stg InterKerk
Werkvertaling uit het Italiaans: drs. H.M.G. Kretzers i.s.m. dr. L.J.M. Hendriks, pr. en de redactie; trefwoordenlijst: redactie
Bewerkt: 6 juni 2020

Referenties naar dit document

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam