• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Het gezin
De grote vreugde, waarmee in Milaan gezinnen uit de hele wereld elkaar hebben ontmoet, toont aan dat het gezin, ondanks veel aanwijzingen die het tegendeel doen vermoeden, ook vandaag nog sterk en levendig is. Maar onbestrijdbaar is toch ook de crisis, die het gezin - in het bijzonder in de Westerse wereld - tot in haar fundamenten bedreigt. Het was indrukwekkend dat de Synode herhaaldelijk de betekenis van het gezin aangaf als de aangewezen plaats waar de basisvormen van het menselijk bestaan worden doorgegeven. Die worden geleerd doordat ze met elkaar geleefd en ook geleden worden. Zo werd duidelijk, dat het bij de vraag naar het gezin niet alleen om een bepaalde sociale vorm gaat, maar om de vraag naar de mens zelf - om de vraag, wat de mens is en hoe men dat doet, op juiste wijze mens zijn. De uitdagingen, waar het om gaat zijn complex. Ten eerste is er de vraag naar het bindend vermogen of gebrek aan bindend vermogen van de mens. Kan hij zich levenslang binden? Is dat overeenkomstig zijn wezen? Weerspreekt dat niet zijn vrijheid en de breedte van zijn zelfverwerkelijking? Wordt de mens niet eerder zichzelf, als hij bij zichzelf blijft en met anderen slechts betrekkingen aangaat, die hij ieder gewenst moment weer kan afbreken? Is zich levenslang binden niet het tegendeel van vrijheid? Is de binding ook waard om er voor te lijden? De afwijzing van de menselijke binding, die is gebaseerd op een verkeerd begrip van vrijheid en zelfverwerkelijking, zoals ze zich in de vlucht voor het geduld met betrekking tot het lijden meer en meer uitbreidt, betekent, dat de mens in zichzelf blijft en zijn ego uiteindelijk voor zichzelf behoudt en niet echt overschrijdt. Maar alleen in het geven van zich zelf komt de mens tot zichzelf, en alleen als hij zich voor de ander, voor de anderen, de kinderen, het gezin opent, alleen als hij zichzelf door het lijden laat veranderen, ontdekt hij de volle breedte van het mens zijn. Met de afwijzing van deze binding verdwijnen ook de basiselementen van het menselijk bestaan: vader, moeder, kind, en vallen wezenlijke manieren van ervaren van het mens zijn weg.

Document

Naam: ‘PROPE EST IAM DOMINUS VENITE, ADOREMUS!’ - ‘DE HEER IS NABIJ, KOMT, LATEN WIJ HEM AANBIDDEN!’
Kersttoespraak tot de Romeinse Curie - Sala Clementina
Soort: Paus Benedictus XVI - Toespraak
Auteur: Paus Benedictus XVI
Datum: 21 december 2012
Copyrights: © 2012, Libreria Editrice Vaticana
Vert.: drs. Willie Bierman; alineaverdeling en -nummering en tussentitels: redactie
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam