• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Evangelisatie en onderscheiding
Deze dimensie van luisteren en leerling zijn, die inherent is aan het werk van de evangelisatie, erkennen is, behalve om de zojuist aangegeven reden van dank en beschouwing van de mirabilia Dei, om een tweede reden belangrijk voor de Kerk. De Kerk erkent dat zij, behalve handelende persoon in deze evangelisatie, de vrucht ervan, omdat zij ervan overtuigd s dat de regie in dit hele proces niet in haar handen ligt, maar in die van God die haar in de geschiedenis leidt door zijn Geest. Zoals de heilige Paulus dit goed laat voelen in de tekst die aan deze inleiding voorafgaat, weet de Kerk dat de regie van de evangelisatie de Heilige Geest toekomt: aan Hem vertrouwt zij zich toe om de instrumenten, de tijden en de ruimten te herkennen van die verkondiging, die zij geroepen is te beleven. De heilige Paulus wist goed dat zij op een ogenblik van sterke verandering zoals dat het ontstaan van de Kerk, niet alleen “theoretisch”, maar ook “praktisch” dit primaatschap in de organisatie en het ontwikkelen van de evangelisatie aan God toekent; en zij slaagt erin de redenen voor dit primaatschap te documenteren met verwijzing naar de Schriften, nauwkeuriger gezegd de profeten.

De apostel Paulus kent dit primaatschap toe aan de werking van de Geest op een zeer intens en veelbetekenend ogenblik voor de Kerk die ontstaat: het komt de gelovigen immers voor dat de wegen die men moet inslaan, anders zijn; de eerste christenen tonen zich onzeker met betrekking tot enkele fundamentele keuzes die moeten worden gemaakt. Het proces van evangelisatie verandert in een proces van onderscheid; de verkondiging vereist dat er eerst een ogenblik is van luisteren, begrip, interpretatie.

Onze tijden lijken in dezen zeer op de situatie die de heilige Paulus meemaakt: ook wij bevinden ons als christenen in een periode van sterke historische en culturele veranderingen, zoals wij verder nog nader zullen kunnen zien. Ook voor ons vereist de activiteit op het gebied van de evangelisatie een analoog, symmetrisch en eigentijds handelen van het onderscheid. Meer dan veertig jaar geleden zei het Tweede Vaticaans Concilie al: “Heden ten dage betreedt de mensheid een nieuw tijdperk in zijn geschiedenis, waarin diep ingrijpende en snelle veranderingen zich geleidelijk over de gehele aardbol verbreiden”. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk in de wereld van deze tijd, Gaudium et Spes (7 dec 1965), 4 Deze veranderingen waarover het concilie ons spreekt, hebben zich vermenigvuldigd in de periode na het houden ervan en anders dan in die jaren leiden zij niet alleen tot hoop, wekken zij niet alleen utopische verwachtingen, maar zij doen ook angst ontstaan en zaaien scepticisme. Ook het eerste decennium van deze nieuwe eeuw/dit nieuwe millennium is het toneel geweest van veranderingen die onuitwisbaar en in meer dan één geval op dramatische wijze de geschiedenis van de mensen hebben gekenmerkt.

Wij beleven een historisch ogenblik dat rijk is aan veranderingen en spanningen, aan verlies van evenwicht en referentiepunten. Deze tijd dwingt ons ertoe steeds meer te leven onder de druk van het heden en de tijdelijkheid, waardoor het luisteren en het doorgeven van de menselijke herinnering en het delen van waarden waarop men de toekomst van de nieuwe generaties kan bouwen, steeds moeilijker wordt. In dit kader wordt er tegen de aanwezigheid van de christenen, het actief zijn van hun instellingen op een minder natuurlijke wijze en met grotere achterdocht aangekeken; in de laatste decennia zijn de kritieke vragen aan de Kerk en de christenen, aan het beeld van God, die wij verkondigen, talrijker geworden. De taak van de evangelisatie staat voor nieuwe uitdagingen, die gevestigde praktijken ter discussie stellen, vaste en intussen gestandaardiseerde wegen verzwakken; in één woord, zij verplichten de Kerk zich op een nieuwe wijze vragen te stellen over de betekenis van haar activiteiten op het gebied van het verkonden en het doorgeven van het geloof. De Kerk komt echter niet onvoorbereid voor deze uitdaging te staan: zij heeft zich hierover al gebogen in de vergaderingen die de bisschoppensynode specifiek heeft gewijd aan het thema van het verkondigen en het doorgeven van het geloof, zoals de apostolische exhortaties die deze afsluiten – H. Paus Paulus VI - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Evangelii Nuntiandi
Over de Evangelisatie in de Moderne Wereld
(8 december 1975)
en H. Paus Johannes Paulus II - Postsynodale Apostolische Exhortatie
Catechesi Tradendae
Catechese geven in onze tijd
(16 oktober 1979)
- getuigen. De Kerk heeft bij deze twee gebeurtenissen een belangrijk ogenblik beleefd van revisie en revitalisering van de eigen opdracht tot evangelisatie.

Document

Naam: LINEAMENTA "NIEUWE EVANGELISATIE VOOR HET OVERDRAGEN VAN HET CHRISTELIJK GELOOF"
Voor de 13e Gewone Bisschoppensynode - oktober 2012
Soort: Bisschoppensynodes
Auteur: Msgr. Nikola Eterovic
Datum: 2 februari 2011
Copyrights: © 2011, Libreria Editrice Vaticana / SRKK, Utrecht
Vert: drs. H.M.G. Kretzers; alineaverdeling en -nummering: redactie
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam