• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Als we terugkijken naar wat Johannes Paulus II heeft bereikt, dan zijn de ‘grote gebeurtenissen’ vermengd met de herinnering aan eenvoudige gebedsmomenten, die een verrassing bleken, zelfs voor zijn medewerkers. Ik zal er slechts twee noemen, uit twee verschillende perioden in zijn leven. In de jaren zeventig was ik studentenkapelaan op de Katholieke Universiteit in Lublin. Aan het begin van het studiejaar kwam de toenmalige kardinaal van Krakow deelnemen aan de Eucharistie in de universiteitskerk, de officiële opening in de grote zaal, en de lunch. Daarna zou de kardinaal teruggaan naar Krakow. De rector van de universiteit, Vader Krapiec, begeleidde hem naar de auto, maar stopte om even te praten met een andere gast, totdat ze te laat bij de auto waren. Maar zie! De kardinaal was ‘verdwenen’! De tien seconden die ze stonden te wachten leken wel tien eeuwen. De rector, gewend om alles onder controle te hebben, wist niet waar de kardinaal heen zou kunnen zijn gegaan. Hij vroeg mij: “Waar is Wojtyla? De kardinaal is verdwenen! Waar is hij!” Met een licht spottende glimlach, nam ik de tijd om te antwoorden, gewoon om hem een beetje te pesten. Toen vertelde ik hem: “Hij is waarschijnlijk naar de kerk gegaan.” Daar gingen we, en we vonden de kardinaal, geknield in gebed voor de Kruisweg.

De andere herinnering komt uit 1999, tijdens zijn zevende apostolische reis in Polen. Die duurde 13 dagen, met 22 plaatsen op het programma, van het noorden naar het zuiden van het land. Een programma dat voorbij ging aan de lichamelijke mogelijkheden van de Paus. Eén van die dagen was er – volgens het programma – een zegening van de schrijn in Lichen, de Eucharistie in Bydgoszcz, dan een ontmoeting met mensen van de universiteit, de liturgie van het Heilig Hart, verbonden aan de zaligverklaring van Pastoor Frelichowski in weer een andere stad, Torun, dan terug naar Lichen voor de overnachting. Een meer dan drukke dag! En zo, na het avondeten, ging het pauselijk gezelschaop meteen naar bed. Maar de Paus sloot zichzelf op in de kapel voor een lang, heel lang gebedsmoment. We waren nog maar met zijn drieën: Bisschop Krapiec die aan het hoofd stond van de planning van het bezoek namens de bisschoppen; ikzelf, als ‘assistent’, en de beroemde Camillo Cibin, hoofd van de Vaticaanse veiligheidsdienst. Eindelijk kwam de Paus de kapel uit om naar zijn slaapkamer te gaan. Cibin zei me: “Vader Andrea, brengt u me een stoel. Een harde van hout, geen sofa, twee koppen koffie, sterke koffie, en een appel.” Dit alles om hem te helpen de hele nacht de wacht te houden bij de duer van de pauselijke slaapkamer, die niet helemaal dicht was, alsof zeker te zijn dat als de Paus – niet alleen moe, maar ook op hoge leeftijd – normaal ademde, en of hij enige hulp nodig had. De persoonlijke heiligheid van de Paus was iets dat de waardering die hij onder nabije medewerkers genoot oversteeg, en dat was zeer belangwekkend.

Document

Naam: DECREET VOOR DE ZALIGVERKLARING VAN JOHANNES PAULUS II
Soort: Congregatie voor de Zalig- en Heiligverklaringen
Datum: 14 januari 2011
Copyrights: © 2011, Libreria Editrice Vaticana
Vert.: incaelo.wordpress.com
Bewerkt: 7 november 2019

Referenties naar dit document

 
Geen documenten gevonden!
 
Geen dossiers gevonden!
 
Geen berichten gevonden!

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam