• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

De liturgie “is”, zoals het Tweede Vaticaans Concilie verklaart, “het hoogtepunt waarnaar de Kerk in al haar handelen streeft en tevens de bron waaruit al haar kracht voortvloeit” 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de heilige liturgie, Sacrosanctum Concilium (4 dec 1963), 10. In het bijzonder brengt de goddelijke liturgie in alle oosterse Kerken haar centraliteit tot uitdrukking, onder andere door een ruime en rijke verscheidenheid in de vormen van de eredienst. Het zoeken naar harmonie in de riten, die het Tweede Vaticaans Concilie van harte aanbeveelt Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de heilige liturgie, Sacrosanctum Concilium (4 dec 1963), 34, kan een nauwgezette overweging van dit thema, dat zo belangrijk is in het Christelijke oosten, verhelderen. Juist omdat de liturgie een aspect is dat zo sterk is geworteld in de oosterse cultuur, kan men tegenwoordig haar vermogen om het geloof van de gelovigen levend te houden en ook de belangstelling te wekken bij hen die zich hebben verwijderd, of zelfs van hen die niet geloven, niet onderschatten.

Wat dit betreft, komt uit niet weinig antwoorden de wens naar voren om zich in te spannen voor een vernieuwing die, hoewel zij sterk geworteld blijft in de traditie, rekening houdt met de moderne wijze van voelen en de huidige spirituele en pastorale behoeften. Andere antwoorden laten enkele gevallen van vernieuwing zien door middel van het instellen van een commissie van deskundigen voor de hervorming van de liturgie.

Het belangrijkste aspect van de liturgische vernieuwing die men tot nu toe heeft gerealiseerd, bestaat in de vertaling in de landstaal, voornamelijk het Arabisch, van de liturgische teksten en de devotionele gebeden, opdat het volk kan deelnemen aan de viering van de geloofsgeheimen. Wat dit betreft, is het passend op te merken dat de overgrote meerderheid van mening is aan de oorspronkelijke taal de landstaal toe te voegen, terwijl er weinigen zijn die de voorkeur eraan geven de oorspronkelijke liturgie te handhaven.

Uit de antwoorden komt ook de noodzaak naar voren om zich in tweede instantie in te zetten voor een aanpassing van de liturgische teksten die zouden moeten worden gebruikt voor de vieringen met jongeren en kinderen. In deze zin zou het doel zijn het vocabulaire te vereenvoudigen door het op een geschikte wijze aan te passen aan de wereld en de beelden van deze categorieën gelovigen. Daarom zou het niet eenvoudig het vertalen van de oude teksten betreffen, maar het zich daardoor laten inspireren om deze te herformuleren overeenkomstig een diepgaande kennis van het ontvangen cultische erfgoed, waarbij dan rekening wordt gehouden met een bijgewerkt beeld van de huidige wereld. Zoals terecht wordt aangegeven, zou deze taak moeten worden verricht door een interdisciplinaire groep, waarvoor liturgisten, theologen, sociologen, herders en leken die betrokken zijn bij de de liturgische pastoraal, worden bijeengeroepen.

De meningen ten gunste van een liturgische vernieuwing strekken zich ook uit tot het gebied van de volksvroomheid. Immers, enkele antwoorden wijzen erop dat het goed is de devotionele gebeden te herzien en wel zo dat zij worden verrijkt met theologische en Bijbelse teksten, hetzij uit het Oude, hetzij uit het Nieuwe Testament. In deze zin zou de betreffende rijke ervaring en de gedane inspanning in de Latijnse Kerk een grote hulp kunnen zijn.

Ten slotte zou een eventuele hervorming van de liturgie rekening moeten houden met de oecumenische dimensie. In deze zin zou de liturgie, zoals door verschillende antwoorden die naar de Bisschoppensynodes
Lineamenta voor de Bijzondere Bisschoppensynode over het Midden-Oosten (8 december 2009)
]
verwijzen Vgl. Bisschoppensynodes, Lineamenta voor de Bijzondere Bisschoppensynode over het Midden-Oosten (8 dec 2009), 60, een vruchtbare plaats voor een geregelde samenwerking kunnen worden tussen katholieken en orthodoxen. In het bijzonder stellen enkele antwoorden inzake de netelige kwestie van de communicatio in sacris de vorming voor van een gemengde katholieke-orthodoxe commissie om de weg naar een oplossing te vinden. Wat dit thema betreft, dient de geldende canonieke wetgeving niet te worden verwaarloosd

Document

Naam: DE KATHOLIEKE KERK IN HET MIDDEN-OOSTEN: GEMEENSCHAP EN GETUIGENIS - ‘DE MENIGTE DIE HET GELOOF HAD AANGENOMEN WAS ééN VAN HART EN ééN VAN ZIEL’ (HAND. 4, 32)
Instrumentum Laboris voor de Bijzondere Bisschoppensynode voor het Midden-Oosten
Soort: Bisschoppensynodes
Auteur: Msgr. Nikola Eterovic
Datum: 6 juni 2010
Copyrights: © 2010, Algemeen Secretariaat van de Bisschoppensynode en Libreria Editrice Vaticana / SRKK, Utrecht
Vert.: drs. H.M.G. Kretzers
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam