• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

TOT DE JONGEREN BIJ DE WELKOMSTCEREMONIE VAN DE 23E WYD (GEDEELTELIJK NEDERLANDS)
Barangaroo, East Darling Harbour Sydney

Zie ook: Nederlandstalige samenvatting

Volledige vertaling op deze plek volgt spoedig.

Beste jonge mensen,

Wat is het een vreugde om jullie te begroeten in Barangaroo, aan de kades van de schitterende haven van Sydney, met de beroemde brug en het Opera Huis. Velen van jullie komen van hier, van buiten de stad of vanuit de dynamische multiculturele gemeenschappen van de Australische steden. Anderen komen van de diverse eilanden van Oceanië, en anderen zelfs van Azië, het Midden Oosten, Afrika en de Amerika’s. Sommigen van jullie komen zelfs zo ver weg als dat ik gekomen ben, vanuit Europa! Waar jullie ook vandaan komen, we zijn uiteindelijk hier in Sydney. En samen zijn we in deze wereld als de familie van God, leerlingen van Christus, gesteund door de Geest om getuigen te zijn van Zijn liefde en waarheid voor iedereen!

Bron: Yahoo.com Ik wil eerst de oudsten van de Aboriginal dankzeggen voor hun welkom voordat ik aan boord ging van de boot bij Rose Bay. Ik ben diep geroerd om op uw land te mogen staan, en weet van uw lijden en onrechtvaardigheden die u gedragen heeft, maar ook bewust van de genezing en de hoop dat nu aan de gang is en dat terecht de trots terugbrengt bij alle Australische burgers. De jonge ingezetenen – Aboriginal en Torres Strait Islanders – en de the Tokelauans, zeg ik dank voor hun roerende welkom. Via jullie stuur ik mijn hartelijke groeten aan jullie volkeren.

Kardinaal Pell en Aartsbisschop Wilson dank ik voor hun warme woorden van welkom. Ik weet dat uw sentimenten naklinken in de harten van de jongeren die hier bijeen zijn vanavond en daarom dat ik u allen dank. Voor mij zie het levendige beeld van de universele Kerk. De variëteit van landen en volkeren waar u van sprak laat zien dat inderdaad Christus’ Goede Nieuws voor iedereen bedoeld is; het heeft de einden der aarde bereikt. Maar ik besef terdege dat velen van jullie nog steeds zoekende zijn naar een geestelijke thuishaven. Sommige van jullie, van harte welkom onder ons, zijn niet Katholiek of Christen. Andere van jullie leven aan de rand van de parochie en kerkelijk leven. Aan jullie wil bemoediging schenken: kom naar voren in de liefhebbende omhelzing door Christus; herken de Kerk als jullie thuis. Niemand hoeft buiten te blijven staan, want vanaf de dag van Pinksteren is de Kerk één en universeel.

Deze avond wil ik insluiten al degenen die hier niet aanwezig zijn. Ik denk in het bijzonder aan de zieken en geestelijk zieken, jonge mensen in de gevangenis, hen die worstelen in de marges van onze samenlevingen en aan hen, die om welke reden dan ook, zich verlaten voelen door de Kerk. Tot hen zeg ik: Jezus is dichtbij jullie! Voel Zijn genezende omhelzing, Zijn medelijden en barmhartigheid!

Bijna 2000 jaar geleden waren de Apostelen in de Bovenzaal bijeen met Maria Vgl. Hand. 1, 14 en een aantal gelovige vrouwen, waar ze vervuld werden van de Heilige Geest Vgl. Hand. 2, 4 . Op dat bijzondere moment, dat de geboorte was van de Kerk, verwarring en angst, waardoor de leerlingen bevangen waren, werd veranderd in een duidelijke overtuiging en doelgerichtheid. Zij voelden zich gedrongen om te spreken van hun ontmoeting met de verrezen Jezus, Die ze nu liefdevol aanspraken met de Heer. In veel opzichten ware de Apostelen heel gewone mensen. Niemand van hen kon zich voorstaan een volmaakte leerling te zijn. Zij waren niet in staat geweest Christus te herkennen Vgl. Lc. 24, 13-32 , ze schaamden zich voor hun eerzucht Vgl. Lc. 22, 24-27 en ze hebben Hem zelfs geloochend Vgl. Lc. 22, 54-62 . Maar toen de Heilige Geest hen vervuld had, waren ze door de waarheid van het Evangelie van Christus getroffen en voelden zich zo geïnspireerd, dat ze deze zonder angst verkondigden. Vrijmoedig riepen ze: Bekeert u, laat u dopen, ontvang de Heilige Geest Vgl. Hand. 2, 37-38 !Gegrondvest op de leer van de Apostelen , op hun geloofsgemeenschap, op het breken van het Brood en op het gebed Vgl. Hand. 2, 42 , trad de jonge christelijke gemeente naar voren, om zich teweer te stellen tegen de verdorvenheid van de hun omgevende cultuur Vgl. Hand. 2, 40 , om voor elkaar te zorgen Vgl. Hand. 4, 33 en de zieken te genezen Vgl. Hand. 5, 12-16 . En in gehoorzaamheid aan het gebod van de Christus zelf gingen ze uit en gaven getuigenis van de belangrijkste gebeurtenis van alle tijden: dat God een van ons was geworden, dat het goddelijke in de menselijke geschiedenis is binnengetreden, om het om te vormen en dat wij geroepen zijn, ons over te geven aan de reddende liefde van Christus, die over het kwaden en over de dood triomfeert. De Heilige Paulus heeft in zijn fameuze toespraak op de Areopaag de boodschap op deze manier voorgesteld: “ God geeft alles – aan iedereen leven en adem ... opdat de naties God zouden zoeken, of zij Hem misschien al tastende zouden vinden; Hij is immers niet ver van ieder van ons. Want door Hem hebben wij het leven, het bewegen en het zijn “ (Hand. 17, 25-28).
En sindsdien zijn mannen en vrouwen uitgegaan om dezelfde boodschap te vertellen, getuige van Christus waarheid en liefde en hebben bijgedragen aan de missie van de Kerk. Vandaag denken we aan de priesters, zusters en broeders die als pioniers aan deze kusten zijn gekomen en die van andere delen van de Pacific, vanuit Ierland, Frankrijk, Engeland en andere plaatsen in Europa. Het grootste gedeelte daarvan waren jongeren – sommige nog tieners – en wanneer zei vaarwel zeiden tot hun ouders, broers en zussen en hun vrienden en ze wisten dat het onwaarschijnlijk was dat bij hun terug zouden keren. Hun hele leven hebben ze zichzelf weggecijferd om getuige te zijn van Christus. Ze werden de nederige maar volhoudende bouwers van het grootste deel van de sociale en spirituele erfenis, dat deze landen tot op de dag van vandaag goedheid, medelijden en zingeving meedelen. En ze hebben de volgende generaties geïnspireerd. We denken hierbij spontaan aan het geloof dat de heilige Mary MacKillop in haar heldere besluit ondersteunde om vooral de armen onderwijs te geven en aan de zalige Peter To Rot met zijn vaste overtuiging, dat de leiding van een samenleving zich op het Evangelie moet richten. Denken jullie zelf aan jullie grootouders en ouders, die jullie het eerste het geloof hebben geleerd. Ook zij hebben uit liefde voor jullie talrijke offers van tijd en energie op zich genomen. Ondersteund door jullie pastoor en docenten, hebben zij die niet altijd eenvoudige, maar toch veel bevrediging gevende taak op zich genomen, om jullie door hun persoonlijk getuigenis – hoe zij ons christelijk geloof leren en leven – tot het goede en het ware te leiden.
{{van de rest volgt de vertaling nog}}

Bron: Yahoo.comToday, it is my turn. For some of us, it might seem like we have come to the end of the world! For people of your age, however, any flight is an exciting prospect. But for me, this one was somewhat daunting! Yet the views afforded of our planet from the air were truly wondrous. The sparkle of the Mediterranean, the grandeur of the north African desert, the lushness of Asia’s forestation, the vastness of the Pacific Ocean, the horizon upon which the sun rose and set, and the majestic splendour of Australia’s natural beauty which I have been able to enjoy these last couple of days; these all evoke a profound sense of awe. It is as though one catches glimpses of the Genesis creation story - light and darkness, the sun and the moon, the waters, the earth, and living creatures; all of which are "good" in God’s eyes (cf. Gen 1:1 - 2:4). Immersed in such beauty, who could not echo the words of the Psalmist in praise of the Creator: "how majestic is your name in all the earth?" (Ps 8:1).

And there is more – something hardly perceivable from the sky – men and women, made in nothing less than God’s own image and likeness (cf. Gen 1:26). At the heart of the marvel of creation are you and I, the human family "crowned with glory and honour" (Ps 8:5). How astounding! With the Psalmist we whisper: "what is man that you are mindful of him?" (Ps 8:4). And drawn into silence, into a spirit of thanksgiving, into the power of holiness, we ponder.

What do we discover? Perhaps reluctantly we come to acknowledge that there are also scars which mark the surface of our earth: erosion, deforestation, the squandering of the world’s mineral and ocean resources in order to fuel an insatiable consumption. Some of you come from island nations whose very existence is threatened by rising water levels; others from nations suffering the effects of devastating drought. God’s wondrous creation is sometimes experienced as almost hostile to its stewards, even something dangerous. How can what is "good" appear so threatening?

And there is more. What of man, the apex of God’s creation? Every day we encounter the genius of human achievement. From advances in medical sciences and the wise application of technology, to the creativity reflected in the arts, the quality and enjoyment of people’s lives in many ways are steadily rising. Among yourselves there is a readiness to take up the plentiful opportunities offered to you. Some of you excel in studies, sport, music, or dance and drama, others of you have a keen sense of social justice and ethics, and many of you take up service and voluntary work. All of us, young and old, have those moments when the innate goodness of the human person - perhaps glimpsed in the gesture of a little child or an adult’s readiness to forgive - fills us with profound joy and gratitude.

Yet such moments do not last. So again, we ponder. And we discover that not only the natural but also the social environment – the habitat we fashion for ourselves – has its scars; wounds indicating that something is amiss. Here too, in our personal lives and in our communities, we can encounter a hostility, something dangerous; a poison which threatens to corrode what is good, reshape who we are, and distort the purpose for which we have been created. Examples abound, as you yourselves know. Among the more prevalent are alcohol and drug abuse, and the exaltation of violence and sexual degradation, often presented through television and the internet as entertainment. I ask myself, could anyone standing face to face with people who actually do suffer violence and sexual exploitation "explain" that these tragedies, portrayed in virtual form, are considered merely "entertainment"?

There is also something sinister which stems from the fact that freedom and tolerance are so often separated from truth. This is fuelled by the notion, widely held today, that there are no absolute truths to guide our lives. Relativism, by indiscriminately giving value to practically everything, has made "experience" all-important. Yet, experiences, detached from any consideration of what is good or true, can lead, not to genuine freedom, but to moral or intellectual confusion, to a lowering of standards, to a loss of self-respect, and even to despair.

Dear friends, life is not governed by chance; it is not random. Your very existence has been willed by God, blessed and given a purpose (cf. Gen 1:28)! Life is not just a succession of events or experiences, helpful though many of them are. It is a search for the true, the good and the beautiful. It is to this end that we make our choices; it is for this that we exercise our freedom; it is in this – in truth, in goodness, and in beauty – that we find happiness and joy. Do not be fooled by those who see you as just another consumer in a market of undifferentiated possibilities, where choice itself becomes the good, novelty usurps beauty, and subjective experience displaces truth.

Christ offers more! Indeed he offers everything! Only he who is the Truth can be the Way and hence also the Life. Thus the "way" which the Apostles brought to the ends of the earth is life in Christ. This is the life of the Church. And the entrance to this life, to the Christian way, is Baptism.

This evening I wish therefore to recall briefly something of our understanding of Baptism before tomorrow considering the Holy Spirit. On the day of your Baptism, God drew you into his holiness (cf. 2 Pet 1:4). You were adopted as a son or daughter of the Father. You were incorporated into Christ. You were made a dwelling place of his Spirit (cf. 1 Cor 6:19). Baptism is neither an achievement, nor a reward. It is a grace; it is God’s work. Indeed, towards the conclusion of your Baptism, the priest turned to your parents and those gathered and, calling you by your name said: "you have become a new creation" (Rite of Baptism, 99).

Dear friends, in your homes, schools and universities, in your places of work and recreation, remember that you are a new creation! Not only do you stand before the Creator in awe, rejoicing at his works, you also realize that the sure foundation of humanity’s solidarity lies in the common origin of every person, the high-point of God’s creative design for the world. As Christians you stand in this world knowing that God has a human face - Jesus Christ - the "way" who satisfies all human yearning, and the "life" to which we are called to bear witness, walking always in his light (cf. ibid., 100).

The task of witness is not easy. There are many today who claim that God should be left on the sidelines, and that religion and faith, while fine for individuals, should either be excluded from the public forum altogether or included only in the pursuit of limited pragmatic goals. This secularist vision seeks to explain human life and shape society with little or no reference to the Creator. It presents itself as neutral, impartial and inclusive of everyone. But in reality, like every ideology, secularism imposes a world-view. If God is irrelevant to public life, then society will be shaped in a godless image, and debate and policy concerning the public good will be driven more by consequences than by principles grounded in truth.

Yet experience shows that turning our back on the Creator’s plan provokes a disorder which has inevitable repercussions on the rest of the created order (cf. 1990 World Day of Peace Message, 5). When God is eclipsed, our ability to recognize the natural order, purpose, and the "good" begins to wane. What was ostensibly promoted as human ingenuity soon manifests itself as folly, greed and selfish exploitation. And so we have become more and more aware of our need for humility before the delicate complexity of God’s world.

But what of our social environment? Are we equally alert to the signs of turning our back on the moral structure with which God has endowed humanity (cf. 2007 World Day of Peace Message, 8)? Do we recognize that the innate dignity of every individual rests on his or her deepest identity - as image of the Creator - and therefore that human rights are universal, based on the natural law, and not something dependent upon negotiation or patronage, let alone compromise? And so we are led to reflect on what place the poor and the elderly, immigrants and the voiceless, have in our societies. How can it be that domestic violence torments so many mothers and children? How can it be that the most wondrous and sacred human space – the womb – has become a place of unutterable violence?

My dear friends, God’s creation is one and it is good. The concerns for non-violence, sustainable development, justice and peace, and care for our environment are of vital importance for humanity. They cannot, however, be understood apart from a profound reflection upon the innate dignity of every human life from conception to natural death: a dignity conferred by God himself and thus inviolable. Our world has grown weary of greed, exploitation and division, of the tedium of false idols and piecemeal responses, and the pain of false promises. Our hearts and minds are yearning for a vision of life where love endures, where gifts are shared, where unity is built, where freedom finds meaning in truth, and where identity is found in respectful communion. This is the work of the Holy Spirit! This is the hope held out by the Gospel of Jesus Christ. It is to bear witness to this reality that you were created anew at Baptism and strengthened through the gifts of the Spirit at Confirmation. Let this be the message that you bring from Sydney to the world!

Mi rivolgo ora con affetto ai giovani di lingua italiana. Cari amici, anche questa volta avete risposto numerosi al mio invito, nonostante le difficoltà dovute alla distanza. Vi ringrazio, e voglio salutare anche i vostri coetanei che dall’Italia sono spiritualmente uniti a noi. Vi invito a vivere con grande impegno interiore queste giornate: aprite il cuore al dono dello Spirito Santo, per essere rafforzati nella fede e nella capacità di rendere testimonianza al Signore risorto. Arrivederci!

Chers jeunes francophones, poussés par le désir d’approfondir votre foi, vous êtes venus des extrémités de la terre pour vivre à Sydney l’expérience unique et communautaire d’une rencontre privilégiée avec le Seigneur. C’est l’Esprit Saint qui vous a rassemblés ici. Puisse-t-Il vous permettre de expérimenter sa présence dans votre cœur et vous pousser à rendre témoignage avec ardeur de Jésus-Christ mort et ressuscité pour vous!

Liebe Freunde, die ihr mich in meiner Muttersprache versteht, von Herzen grüße ich euch alle. Erweist euch überall als freudige Zeugen der frohmachenden Botschaft Jesu! Sprecht mutig von eurem Glauben, auch wenn ihr zuweilen auf Widerspruch stößt und das Kreuz der Ablehnung erfährt. Der Herr, der für uns ein größeres Kreuz getragen hat, wird euch beistehen. Gott schenke euch eine gute, gesegnete Zeit hier in Australien.

Queridos jóvenes de lengua española, la misión de ser testigos del Señor en todos los lugares de la tierra es una apasionante tarea, que exige acoger su Palabra e identificarse con Él, compartiendo con los demás la alegría de haber encontrado al verdadero amigo que nunca defrauda. Que este reto agrande vuestra generosidad. Un saludo muy cordial a todos.

Queridos amigos dos vários países de língua oficial portuguesa, bem-vindos a Sidney! A todos saúdo com afecto: os de perto e os de longe. Lá, na vossa Pátria, tereis ouvido Jesus segredar-vos: «Sereis minhas testemunhas... até aos confins do mundo» (Act 1, 8). A viagem mais ou menos longa que enfrentastes para chegar até aqui, à Austrália ou – de seu nome cristão completo – «Terra Austral do Espírito Santo», não deixou em vós a sensação de terdes chegado aos confins do mundo? Pois bem! É com grande alegria que o Papa vos acolhe para vos confirmar como testemunhas de Jesus, por Ele acreditadas com o dom do seu próprio Espírito.

Bron: www.vatican.va

Document

Naam: TOT DE JONGEREN BIJ DE WELKOMSTCEREMONIE VAN DE 23E WYD (GEDEELTELIJK NEDERLANDS)
Barangaroo, East Darling Harbour Sydney
Soort: Paus Benedictus XVI - Toespraak
Auteur: Paus Benedictus XVI
Datum: 17 juli 2008
Copyrights: © 2008, Libreria Editrice Vaticana
Vertaling vanuit het Engels, alineanummering en -verdeling: Redactie
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam