• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Centrale positie van het gezin
Een onderwerp van grote zorg voor ons allen is in dit verband de plaats van het gezin binnen de samenleving. Kardinaal George zei al dat u de komende jaren onder meer prioriteit wil geven aan de versterking van het huwelijk en gezinsleven. In de Paus Benedictus XVI - Boodschap
De mensenfamilie, een vredesgemeenschap
Wereldvredesdag 2008
(8 december 2007)
van dit jaar sprak ik over de essentiële bijdrage die een gezond gezinsleven kan leveren aan de vrede in en tussen landen. In het gezin ervaren we “een aantal fundamentele elementen van vrede: rechtvaardigheid en liefde tussen broeders en zusters, het gezag dat door de ouders wordt uitgeoefend, de liefdevolle zorg voor de gezinsleden die zwakker zijn door hun jonge leeftijd of door ziekte of ouderdom, onderlinge hulp bij wat nodig is in het leven, de bereidheid om anderen te accepteren en zo nodig te vergeven”. Paus Benedictus XVI, Boodschap, Wereldvredesdag 2008, De mensenfamilie, een vredesgemeenschap (8 dec 2007), 3 De familie is ook de belangrijkste plaats voor de evangelisatie, de plaats om het geloof door te geven en jonge mensen te helpen begrijpen wat het belang is van religieuze gebruiken en de kerkgang op zondag. Het is ontstellend hoeveel minder het gezin de hoeksteen van Kerk en samenleving vormt. Echtscheiding en ontrouw zijn toegenomen en veel jonge mannen en vrouwen kiezen ervoor om het huwelijk uit te stellen of zelfs helemaal niet te trouwen. Voor sommige jonge katholieken lijkt de sacramentele verbintenis van het huwelijk nauwelijks een andere betekenis te hebben dan een burgerlijke verbintenis of zelfs een puur informele en vrijblijvende afspraak om met een ander samen te leven. We zien dan ook een alarmerende afname van het aantal katholieke huwelijken in de Verenigde Staten, en een toename van samenlevingsvormen waarbij de op Christus geïnspireerde toewijding aan de ander, bezegeld door de publiekelijk gedane belofte om te leven naar de eisen van een onverbrekelijke, levenslange verbintenis, simpelweg ontbreekt. In dergelijke omstandigheden wordt kinderen de veilige omgeving ontzegd die zij nodig hebben om als mens tot bloei te komen, en de samenleving ontbreekt het op deze manier aan de stevige bouwstenen die zij nodig heeft om de sociale cohesie en morele focus van de gemeenschap in stand te houden.

Mijn voorganger, paus Johannes Paulus II, leerde: “De bisschop is de eerst verantwoordelijke voor de gezinspastoraal in het bisdom. ... Hij moet daaraan zonder ophouden zorg, tijd, personeel en hulpbronnen wijden, maar vooral persoonlijke steun aan de gezinnen en aan allen die hem ... helpen in de gezinspastoraal.” H. Paus Johannes Paulus II, Postsynodale Apostolische Exhortatie, Over de taken van het christelijk gezin in de wereld van deze tijd, Familiaris Consortio (22 nov 1981), 73 Het is uw taak om heel duidelijk de argumenten vanuit het geloof en de rede aan te voeren die pleiten voor het instituut huwelijk, als de levenslange verbintenis tussen een man en een vrouw, die openstaan voor de overdracht van het leven. Die boodschap moet opnieuw weerklinken onder de mensen, omdat het ten diepste een onvoorwaardelijk ‘ja’ tegen het leven is, een ‘ja’ tegen de liefde en een ‘ja’ tegen de aspiraties die de kern van onze gemeenschappelijke menselijkheid vormen, in ons diepe verlangen naar verbondenheid met anderen en met de Heer.

Seksueel misbruik van kinderen
Eén van de dingen die lijnrecht tegenover het Evangelie staan in het leven zoals we dat zien in Amerika en in andere landen, en die reden geeft tot grote schaamte, is het seksueel misbruik van minderjarigen. Velen van u hebben met mij gesproken over de intense pijn die uw gemeenschappen hebben geleden wanneer een geestelijke zijn priesterlijke verplichtingen en taken verraden bleek te hebben met zulk diep immoreel gedrag. U kunt zich, terwijl u er alles aan doet om dit kwaad uit te bannen wanneer het zich voordoet, verzekerd weten van de gebedssteun van Gods volk in heel de wereld. U geeft terecht voorrang aan hulp en zorg aan de slachtoffers. Het is uw van God gegeven verantwoordelijkheid als herders om de wonden te verbinden die door een vertrouwensbreuk geslagen zijn, om genezing en verzoening te bevorderen en hen die op zo’n ernstige manier beschadigd zijn, met liefdevolle zorg te omringen.

Het is niet gemakkelijk geweest om met deze situatie om te gaan en zoals de voorzitter van uw Bisschopsconferentie al aangaf, “soms is het echt verkeerd aangepakt”. Nu de ernst en schaal van het probleem duidelijker is, hebt u gerichtere herstel- en disciplinaire maatregelen kunnen nemen en een veilige omgeving kunnen creëren waarin jonge mensen beter beschermd zijn. Hoewel we voor ogen moeten houden dat de overgrote meerderheid van de geestelijken en religieuzen in Amerika uitnemend werk verrichten in de verkondiging van de bevrijdende boodschap van het Evangelie aan de mensen die aan hun zorg zijn toevertrouwd, is het van cruciaal belang dat de kwetsbaren altijd beschermd worden voor hen die kwaad willen. In dat opzicht werpen uw inspanningen om mensen te genezen en te beschermen niet alleen hun vruchten af voor hen die onder uw pastorale zorg vallen, maar voor heel de samenleving.

Het beleid en de programma’s die u hebt opgesteld moeten echter in een bredere context worden geplaatst om het beoogde doel volledig te bereiken. Kinderen verdienen het om op te groeien met een gezond begrip van seksualiteit en de rol daarvan in menselijke relaties. Zij moeten beschermd worden voor de onwaardige uitingen en grove manipulatie van de seksualiteit die we tegenwoordig om ons heen zien. Zij hebben het recht om opgevoed te worden in authentieke morele waarden die hun grondslag hebben in de waardigheid van de menselijke persoon. Dat brengt ons terug op de centrale rol van het gezin en de noodzaak om het Evangelie van het leven te verspreiden. Wat heeft het voor zin om over kinderbescherming te praten als pornografie en geweld bij zoveel mensen de huiskamer binnenkomen door de media waarover we tegenwoordig beschikken? We moeten dringend opnieuw de waarden bepalen die de grondslag van onze samenleving vormen, zodat zowel jonge mensen als volwassenen een goede morele vorming kan worden geboden. Hierin heeft iedereen een taak – niet alleen ouders, religieuze leiders, docenten en catecheten, maar ook de media en de entertainmentindustrie. Alle leden van de maatschappij kunnen een steentje bijdragen aan de morele vernieuwing en er zelf van profiteren. Als we werkelijk geven om onze jongeren en om de toekomst van onze beschaving, moeten we onze verantwoordelijkheid nemen om de authentieke morele waarden die als enige de mens in staat stellen om tot bloei te komen, uit te dragen en voor te leven. Het is uw taak, als pastores naar het voorbeeld van Christus, de Goede Herder, om deze boodschap luid en duidelijk te verkondigen en daarmee de zonde van seksueel misbruik in de bredere context van de seksuele mores aan de kaak te stellen. Bovendien kunt u door dit probleem waar nodig binnen de Kerk aan de orde te stellen, anderen daarin voorgaan, aangezien deze gesel niet alleen wordt gevoeld in uw diocesen, maar in alle sectoren van de samenleving. Dat vraagt om een vastberaden, collectief antwoord.
Ook priesters hebben behoefte aan uw leiding en nabijheid in deze moeilijke tijd. Zij schamen zich voor wat er is gebeurd en sommigen hebben het gevoel dat zij aan vertrouwen en waardering hebben ingeboet. Velen voelen zich nauw verbonden met Christus in zijn Lijden, in hun worsteling met de gevolgen van deze crisis. De bisschop kan hen als vader, broeder en vriend van zijn priesters, helpen om geestelijk vruchten te plukken van deze verbondenheid met Christus door hen bewust te maken van de troostende aanwezigheid van de Heer te midden van hun lijdenden en door hen aan te moedigen om met de Heer de weg van de hoop te gaan. Vgl. Paus Benedictus XVI, Encycliek, Liefde in Waarheid - Over de Christelijke hoop, Spe Salvi (30 nov 2007), 39 Zoals paus Johannes Paulus II zes jaar geleden al zei, “moeten we erop vertrouwen dat deze periode van beproeving de gehele katholieke gemeenschap zal louteren” en zal leiden tot “een heiliger priesterschap, een heiliger episcopaat en een heiliger Kerk”. H. Paus Johannes Paulus II, Toespraak, Tot de kardinalen van de Verenigde Staten (23 apr 2002), 4 Er zijn vele tekenen die erop wijzen dat in de tussenliggende periode inderdaad sprake is geweest van een loutering. De tegenwoordigheid van Christus te midden van onze lijdenden brengt langzaam aan licht in onze duisternis: alle dingen worden nieuw gemaakt in Christus Jezus, onze hoop.

In deze fase is het een essentieel onderdeel van uw taak om de banden met uw geestelijken te versterken, met name in gevallen waarin tijdens deze crisis spanning is ontstaan tussen priesters en hun bisschop. Het is belangrijk dat u uw betrokkenheid blijft tonen, dat u hen blijft steunen en hen voorgaat. Op die manier zult u hen zeker helpen om de levende God te ontmoeten en hen de weg wijzen naar de transformerende hoop waarover het Evangelie spreekt. Als u zelf leeft naar het voorbeeld van Christus, de Goede Herder, die zijn leven heeft gegeven voor zijn schapen, zult u uw medepriesters inspireren om zich weer helemaal te wijden aan hun kudde, met dezelfde overgave als Christus. Een scherpere focus op de navolging van Christus in de heiligheid van het leven is precies wat we nodig hebben om voorwaarts te gaan. We moeten weer ontdekken wat een vreugde het schenkt om Christus in het centrum van ons leven te plaatsen, de deugden te oefenen en onszelf onder te dompelen in het gebed. Als de gelovigen weten dat hun pastor een man is die bidt en leeft om hen te dienen, zullen zij daar met warmte en genegenheid op reageren en dat zal het leven van de gehele gemeenschap voeden en ondersteunen.

Tijd die aan het gebed wordt besteed, is nooit verspild, hoe dringend de taken die van alle kanten op ons afkomen ook zijn. De verering van Christus onze Heer in het heilig Sacrament verlengt en intensiveert de verbondenheid met Hem die tot stand komt in de viering van de Eucharistie.Vgl. Paus Benedictus XVI, Boodschap, 42e Wereldcommunicatiedag 2008, De media: op het kruispunt van zelfpromotie en dienstbetoon. Zoeken naar de waarheid om haar met anderen te delen (24 jan 2008), 66 Contemplatie van de geheimen van de Rozenkrans heeft een bevrijdende uitwerking en vormt ons naar, verenigt ons met en heiligt ons tot Jezus Christus. Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Apostolische Brief, Over de allerheiligste Rozenkrans, Rosarium Virginis Mariae (16 okt 2002), 11.15 Het volgen van het Getijdengebed zorgt ervoor dat heel onze dag geheiligd is en herinnert ons voortdurend aan de noodzaak om gericht te blijven op het doen van Gods werk, hoezeer wij ook afgeleid kunnen raken of de druk voelen van de taak waar we mee bezig zijn. Zo helpt onze devotie ons om in persona Christi te spreken en te handelen, om de gelovigen in de naam van Jezus te onderwijzen, te leiden en te heiligen, om zijn verzoening, zijn genezing en zijn liefde te brengen aan al zijn beminde broeders en zusters. Deze radicale omvorming naar het voorbeeld van Christus, de Goede Herder, vormt de kern van ons pastorale ambt, en als we onszelf in het gebed openstellen voor de kracht van de heilige Geest, zal Hij ons de gaven schenken die we nodig hebben om onze zware taak uit te voeren, zodat wij niet bezorgd hoeven te zijn over wat we moeten doen of zeggen Vgl. Mt. 10, 19 .

Tot besluit van mijn woorden tot u hier vanavond wil ik de Kerk in uw land opdragen aan de moederlijke zorg en voorspraak van de Onbevlekte Maagd Maria, beschermvrouwe van de Verenigde Staten. Moge zij, die de hoop van alle landen in haar schoot gedragen heeft, de voorspraak zijn voor het volk van dit land, zodat alles nieuw wordt in Jezus Christus, haar Zoon. Dierbare medebisschoppen, weet u allen verzekerd van mijn warme vriendschap en mijn medeleven in uw pastorale zorgen. Ik schenk u allen en uw geestelijken, religieuzen en lekengelovigen mijn apostolische zegen als teken van blijdschap en vrede in de verrezen Heer.

Document

Naam: "DE MENSEN VAN DIT LAND ZIJN BEKEND OM HUN GROTE VITALITEIT EN CREATIVITEIT"
Tot de Bisschoppen van de Verenigde Staten van Amerika in de Basiliek van de Nationale Schrijn van de Onbevlekte Ontvangenis, Washington
Soort: Paus Benedictus XVI - Toespraak
Auteur: Paus Benedictus XVI
Datum: 16 april 2008
Copyrights: © 2008, Libreria Editrice Vaticana
Vert. vanuit het Engels (voor delen: SRKK, drs. P.C. de Die), alineanummering, -indeling en -titels: redactie
Bewerkt: 29 november 2017

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam