• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
"Jezus die de zijnen in de wereld bemind had, gaf hun een bewijs van zijn liefde tot het uiterste toe". In tegenstelling tot de synoptische Evangelies, verhaalt het Evangelie van Johannes niet de instelling van de Eucharistie, waarover Jezus al gesproken had in Kapernaum Vgl. Joh. 6, 26-65 ; in plaats daarvan staat het stil bij de voetwassing. Zelfs meer dan een voorbeeld van nederigheid opgeofferd voor onze navolging, is deze daad van Jezus, waardoor Petrus van zijn stuk gebracht wordt, een openbaring van Gods radicale minzaamheid tegen ons. In Christus, heeft God "zich van zichzelf ontdaan" en "het bestaan van een slaaf" aangenomen, zelfs tot de dood aan het kruis (Fil. 2, 6), zodat de mensheid toegang zou vinden tot de diepte van Gods ware leven. De grote toespraken waarmee het Johannes-Evangelie de voetwassing volgt en het commentaar erop, dient als een inleiding op het mysterie van de Drieëenheid waartoe we worden geroepen door de Vader die ons laat delen in Christus door de gave van de Geest.

Deze eenheid moet beleefd worden overeenkomstig het nieuwe gebod: "gij moet elkaar liefhebben: zoals Ik u heb liefgehad, zo moet ook gij elkaar liefhebben" (Joh. 13, 34). Het is niet toevallig dat het priesterlijke gebed het hoogtepunt is van deze "mystagogy", daar het ons Christus toont in eenheid met de Vader, klaar om naar Hem terug te keren door Zijn Zelfverheerlijking, en alleen willend dat de Apostelen ook deze eenheid met de Vader kunnen delen: "Zoals Gij,Vader, in Mij en Ik in U, dat ook zij in Ons mogen zijn" (Joh. 17, 21).

Vanuit de kleine groep van leerlingen die de woorden hoorden is de gehele Kerk ontstaan, die vervolgens gegroeid is in tijd en ruimte als "een groep mensen bijeen gebracht door de eenheid van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest" H. Cyprianus van Carthago, De Dominica Oratione. 23.

Deze verheven eenheid van dit nieuwe volk betekent niet dat er geen verschillende en aanvullende taken in het leven zijn. Zij, wiens taak het is om in persona Christi opnieuw tegenwoordig te stellen wat Jezus deed tijdens het Laatste Avondmaal, toen Hij het Eucharistische Offer instelde, "bron en hoogtepunt van het gehele christelijke leven" 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 11 , zijn dus op een speciale manier verbonden met die eerste Apostelen. Het sacramentele karakter welke hen onderscheidt van de andere gelovigen krachtens hun ontvangst van de Heilige Wijding, bevestigt dat hun aanwezigheid en hun diensttaak uniek, onmisbaar en onvervangbaar zijn.

Bijna 2000 jaren zijn voorbij sinds dat moment. Hoeveel priesters hebben gedaan wat Jezus deed! Vaak waren zij voorbeeldige volgelingen, heiligen, martelaren. Hoe zouden we, in dit Jubeljaar, de vele priesters kunnen vergeten, die met hun leven van Christus hebben getuigd, zelfs met bloedvergieten? Zulk martelaarschap is gedurende de gehele geschiedenis van de Kerk aan de orde geweest; het heeft ook de afgelopen eeuw getekend, een eeuw gekenmerkt door verschillende dictatoriale regimes die vijandig tegenover de Kerk staan. Vanuit de Bovenzaal wens ik God te danken voor de moed van deze priesters. Laten wij naar hen kijken en hen volgen in de voetstappen van de Goede Herder die zijn leven geeft voor zijn schapen (Joh. 10, 11).

Document

Naam: EUCHARISTIE EN VERLOSSING
Brief aan de Priesters bij gelegenheid van Witte Donderdag 2000
Soort: H. Paus Johannes Paulus II - Brief
Auteur: H. Paus Johannes Paulus II
Datum: 23 maart 2000
Copyrights: © 2001, Stg. InterKerk, Poeldijk
Bewerkt: 10 december 2017

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2018, Stg. InterKerk, Schiedam