• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

In het begin van het secularisatieproces van het instituut van het huwelijk betrof het vooral en bijna uitsluitend het bruidspaar, dwz. de wijze waarop de bruiloft werd voltrokken, tenminste in de katholieke westerse landen. Ondanks alles bleef gedurende een bepaalde tijd zowel in het bewustzijn van de bevolking als in de seculiere juridische systemen de fundamentele principes van het huwelijk bestaan, principes zoals de kostbare waarde van de onontbindbaarheid van het huwelijk, en in het bijzonder de absolute onontbindbaarheid van het sacrament van het huwelijk dat tussen twee gedoopte personen gesloten en geconsumeerd is. Vgl. H. Paus Johannes Paulus II, Toespraak, Tot de leden van de Rechtbank van de Romeinse Rota ter gelegenheid van de opening van het gerechtelijk jaar 1997 - Sala Clementina, Opnieuw bevestigen dat het gesloten en voltrokken huwelijk nooit kan worden ontbonden, zelfs niet door de macht van de Paus (21 jan 2000) De wijdverbreide invoering in de diverse wetgevende systemen, die het Tweede Vaticaanse Concilie kwalificeert als "de echtscheidingsepidemie", die zich vertaalt in een progressieve achteruitgang, in het sociale bewustzijn van de waarde van deze grote menselijke strijd door de eeuwen heen. De vroegchristelijke Kerk had niet geprobeerd het Romeinse concept van het huwelijk als heilig te vereren of te verchristelijken, maar had zich tevreden gesteld aan dit instituut de betekenis toe te kennen van zijn oorspronkelijke schepping volgens de uitdrukkelijke wens van Jezus Christus. Ongetwijfeld bemerkte de vroegchristelijke Kerk reeds duidelijk dat vanaf de oorsprong door de Schepper het natuurlijke karakter van het huwelijk bedoeld was als teken van liefde van God voor zijn volk, en na de komst van de volheid der tijden, als teken van liefde van Christus voor zijn Kerk. Inderdaad de eerste keus die zij deed, geleid door het Evangelie en de uitdrukkelijke lessen van Christus, zijn Heer, het huwelijk terug te brengen naar zijn grondbeginsels, zich ervan bewust dat "God zelf de schrijver is van het huwelijk, dat zelf de waarden en verscheidene oogmerken bezit." 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk in de wereld van deze tijd, Gaudium et Spes (7 dec 1965), 48 Anderzijds was zij zich bewust van het feit dat dit natuurlijke instituut "buitengewoon belangrijk is voor de continuïteit van de mensheid, voor de persoonlijke vooruitgang en de eeuwigdurende lotsbestemming van elk gezinslid, voor de waardigheid, de stabiliteit, voor de vrede en voorspoed van het gezin en de gehele samenleving." 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk in de wereld van deze tijd, Gaudium et Spes (7 dec 1965), 48 Gewoonlijk kunnen en willen degenen die trouwen volgens de gevestigde regels (door de Kerk en de Staat al naar gelang het geval is) een echt huwelijk aangaan. De strekking van de echtverbintenis is ingeschapen in de mens en uit deze beslissing ontspruiten het juridische aspect van het echtverbond en het ontstaan van een ware huwelijksband.

Document

Naam: GEZIN, FAMILIE EN "DE FACTO VERBINTENISSEN"
Soort: Pauselijke Raad voor het Gezin
Auteur: Pauselijke Raad voor het Gezin
Datum: 26 juli 2000
Copyrights: © 2001, Stg. InterKerk
Bewerkt: 23 september 2020

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2020, Stg. InterKerk, Schiedam