• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Deze ontmoeting besluit na het pontificaat van Johan­nes XXIII en het Tweede Vaticaans Concilie in zekere zin een lange periode, waarop men zich moet blijven be­zinnen om er passende lessen uit te trekken. Ongetwijfeld kan en mag men niet vergeten, dat de historische omstandigheden van het verleden heel verschillend wa­ren van die welke in de loop van de eeuwen moeizaam tot rijpheid zijn gekomen; met grote moeite is men tot de algemene aanvaarding gekomen van een rechtmatige pluralisme op sociaal, burgerlijk en godsdienstig plan. Het rekening houden met de eeuwenoude culturele be­paaldheden mag evenwel niet verhinderen te erkennen, dat de daden van discriminatie, van niet gerechtvaardig­de beperkingen van de godsdienstvrijheid, van onder­drukking ook op het vlak van de burgerlijke vrijheid te­genover de Joden, objectief ernstig te betreuren uitingen zijn geweest. Ja, nogmaals betreurt de Kerk door mij, met de woorden van de verklaring '2e Vaticaans Concilie - Verklaring
Nostra Aetate
Over de houding van de Kerk tegenover niet-christelijke godsdiensten
(28 oktober 1965)
' 2e Vaticaans Concilie - Verklaring
Nostra Aetate
Over de houding van de Kerk tegenover niet-christelijke godsdiensten
(28 oktober 1965)
, 'de haat, de ver­volgingen en de uitingen van antisemitisme die, wanneer en door wie ook, tegen de Joden zijn gericht'; ik herhaal: 'door wie ook'.

Nogmaals zou ik een woord van afschuw willen uitspre­ken tegenover de volkerenmoord, welke tijdens de laatste oorlog werd uitgevaardigd tegen het Joodse volk en geleid heeft tot de holocaust van miljoenen onschul­dige slachtoffers. Toen ik op 7 juni 1979 het kamp van Auschwitz bezocht en me inkeerde tot gebed voor de zo talrijke slachtoffers van verschillende naties, heb ik vooral stilgestaan voor de steen met de inscriptie in de Hebreeuwse taal en aldus de gevoelens van mijn gemoed uitgesproken: 'Dit opschrift roept de gedachtenis op aan het volk, waarvan de zonen en dochters bestemd waren voor de totale uitroeiing. Dat volk heeft zijn oorsprong in Abraham, die de vader is van ons geloof, zoals Paulus van Tarsus het uitdrukte. Juist dit volk, dat van God het gebod ontvangen had, 'gij zult niet doden', heeft op bij­zondere wijze in zichzelf ervaren wat doden betekent. Het is niemand toegestaan met onverschilligheid aan de­ze gedenksteen voorbij te gaan' H. Paus Johannes Paulus II, Homilie, Tijdens de Eucharistie in het concentratiekamp van Birkenau, Overwinning van het geloof en de liefde op de haat (7 juni 1979), 2.

Ook de Joodse gemeente van Rome betaalde een hoge bloedprijs. En het was ongetwijfeld een betekenisvolle daad dat, in de donkere jaren van de rassenvervolging, de deuren van onze kloosters, onze kerken, het Romeins seminarie, de gebouwen van de Heilige Stoel en Vaticaanstad zelf wijd open gingen om een toevlucht te bieden en veiligheid aan zovele Joden van Rome, die door de vervolgers werden opgejaagd.

Document

Naam: ONTMOETING MET DE JOODSE GEMEENSCHAP TIJDENS HET BEZOEK AAN DE SYNAGOGE VAN ROME
Soort: H. Paus Johannes Paulus II - Toespraak
Auteur: H. Paus Johannes Paulus II
Datum: 13 april 1986
Copyrights: © 1986, Archief van Kerken pag. 761-766
Bewerkt: 7 november 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam