• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

Doordat wij bidden "onze" Vader, richten wij ons persoonlijk tot de Vader van onze Heer Jezus Christus. Daarmee verdelen wij de godheid niet - de Vader is er immers "de bron en de oorsprong" van -, maar wij belijden dat van eeuwigheid de Zoon door Hem wordt voortgebracht en dat uit Hem de Heilige Geest voortkomt. Evenmin vermengen wij de goddelijke personen; wij belijden immers dat wij in gemeenschap zijn met de Vader en zijn Zoon, Jezus Christus, in hun enige Heilige Geest. De Heilige Drie-eenheid is één in wezen en ondeelbaar. Wanneer wij bidden tot de Vader, aanbidden en verheerlijken wij Hem samen met de Zoon en met de Heilige Geest.

Alinea's in de marge van alinea 2789

Het apostolisch geloof betreffende de Geest is door het Tweede Oecumenische Concilie van Constantinopel in 381 als volgt beleden: "Wij geloven in de heilige Geest, die Heer is en het leven geeft; die voortkomt uit de Vader". 1e Concilie van Constantinopel, Credo van Nicea - Constantinopel (31 juli 381) De Kerk erkent daarmee de Vader "als de bron en de oorsprong van heel de godheid". 6e Synode van Toledo, De Drie-eenheid en de Zoon van God, de vleesgeworden Verlosser, De Trinitate et de Filio Dei Redemptore incarnato (9 jan 638), 1. vert. uit Lat. De eeuwige oorsprong van de Heilige Geest staat echter niet los van die van de Zoon: "De Heilige Geest die de derde persoon is van de Drie-eenheid, is God, één met en gelijk aan de Vader en de Zoon, met dezelfde substantie en dezelfde natuur (...). Toch zegt men niet dat Hij alleen de Geest van de Vader of alleen de Geest van de Zoon is, maar dat Hij de Geest is van zowel de Vader als de Zoon". 11e Synode van Toledo, Geloofsbelijdenis, Credo (7 nov 675), 10-11. vert. uit Lat. Het Credo van de Kerk, volgens het concilie van Constantinopel, belijdt: "Die met de Vader en de Zoon tezamen wordt aanbeden en verheerlijkt". 1e Concilie van Constantinopel, Credo van Nicea - Constantinopel (31 juli 381). vert. uit Lat.

Het dogma van de Heilige Drie-eenheid

De Drie-eenheid is één. Wij belijden geen drie goden, maar één God in drie personen: "de Drie-eenheid die één in wezen is". 2e Concilie van Constantinopel, 8e Zitting - Canones, Sessio VIII - Canones (2 juni 553). DS 421, vert. uit Gr. De goddelijke personen verdelen het ene goddelijke wezen niet onder elkaar, maar elk van hen is geheel God: "De Vader is hetzelfde wat de Zoon is, de Zoon hetzelfde wat de Vader is, de Vader en de Zoon zijn hetzelfde wat de Heilige Geest is, d.w.z. één God van nature". 11e Synode van Toledo, Geloofsbelijdenis, Credo (7 nov 675), 25. DS 530, vert. uit Lat. "Elk van de drie personen is deze werkelijkheid, d.w.z. goddelijke substantie, essentie of natuur". 4e Concilie van Lateranen, Hfd 2. Over de dwalingen van abt Joachim de Fiore, Caput 2. De errore Abbatis Ioachim (11 nov 1215), 2. vert. uit Lat.

Document

Naam: CATECHISMUS VAN DE KATHOLIEKE KERK
Soort: Catechismus-Compendium
Datum: 15 augustus 1997
Copyrights: © 1997, Libreria Editrice Vaticana
waarin verwerkt niet officiële aanpassing aan de "editio typica"
Bewerkt: 12 augustus 2021

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam