• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x

De kerk, het huis van God, is voor de parochiegemeenschap de eigenlijke plaats van het liturgische gebed. De kerk is ook bij voorkeur de plaats van de aanbidding van de werkelijke aanwezigheid van Christus in het Heilig Sacrament. De keuze van een gunstige plaats speelt wel degelijk een rol in de waarachtigheid van het gebed:

- voor het persoonlijke gebed kan dit een "gebedshoekje" zijn, met de heilige Schrift en met ikonen, opdat men "daar, in het verborgene" voor onze Vader kan treden. Vgl. Mt. 6, 6 In een christelijk gezin begunstigt een dergelijke kleine huiskapel het gemeenschappelijke gebed;

- in de gebieden waar kloosters liggen, zijn de kloostergemeenschappen geroepen om de viering van het getijdengebed samen met de gelovigen, te bevorderen en om de eenzaamheid die nodig is voor een inniger persoonlijk gebed, mogelijk te maken; Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de vernieuwing en aanpassing van het religieuze leven, Perfectae Caritatis (28 okt 1965), 7

- de bedevaarten roepen het beeld op dat we op aarde een weg moeten afleggen naar de hemel. Dat zijn van oudsher de momenten bij uitstek van de herleving van het gebed. De heiligdommen zijn voor de pelgrims die op zoek zijn naar hun levende bronnen, bevoorrechte plaatsen om "als kerk" de verschillende vormen van het christelijke gebed te beleven.

Alinea's in de marge van alinea 2691

"Het huis van gebed, waarin de heilige Eucharistie wordt gevierd en bewaard, waarin de gelovigen samenkomen en waarin de tegenwoordigheid van de Zoon van God, onze Verlosser, die voor ons op het altaar is geofferd, wordt vereerd tot hulp en troost van de gelovigen, moet er verzorgd uitzien en geschikt zijn voor het gebed en de heilige diensten". 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over het leven en dienst van de priester, Presbyterorum Ordinis (7 dec 1965), 5 Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de heilige liturgie, Sacrosanctum Concilium (4 dec 1963), 122-127. vert. uit Lat. De echtheid en de harmonie van de tekens maken dit "huis van God" tot wat het is. Zij moeten Christus, die in dit oord aanwezig is en handelt, zichtbaar maken. Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de heilige liturgie, Sacrosanctum Concilium (4 dec 1963), 7

God aanbidden betekent: in eerbied en volledige onderdanigheid erkennen "hoe nietig het schepsel is", want het bestaat enkel door God. God aanbidden betekent: Hem loven en prijzen en zichzelf vernederen, zoals Maria in haar lofzang, terwijl men met dankbaarheid erkent dat Hij grote dingen heeft gedaan en dat zijn naam heilig is. Vgl. Lc. 1, 46-49 De aanbidding van de ene God bevrijdt de mens van zelfgenoegzaamheid, van de slavernij van de zonde en van de verafgoding van de wereld.

Het tabernakel was eerst bedoeld om op waardige wijze de Eucharistie (de heilige Reserve) te bewaren opdat zij, buiten de mis, gebracht zou kunnen worden naar de zieken en afwezigen. Door de verdieping van het geloof in de werkelijke tegenwoordigheid van Christus in zijn Eucharistie heeft de Kerk de zin ontdekt van de stilzwijgende aanbidding van de Heer, aanwezig onder de eucharistische gedaanten. Daarom moet het tabernakel een bijzonder waardige plaats krijgen in het kerkgebouw; het moet zodanig gemaakt zijn dat het de waarheid van de werkelijke tegenwoordigheid van Christus in het heilig Sacrament onderstreept en zichtbaar maakt.
Het getijdengebed is bestemd om het gebed van het hele Volk van God te worden. Hiermee zet Christus zelf "zijn priesterlijk werk voort door zijn Kerk": 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de heilige liturgie, Sacrosanctum Concilium (4 dec 1963), 83. vert. uit Lat. een ieder neemt er volgens zijn eigen plaats in de Kerk en zijn levensomstandigheden aan deel:
De volksvroomheid

Afgezien van de sacramentele liturgie en de sacramentalia moet de catechese ook rekening houden met de uitingen van volksdevotie en volksreligiositeit. In alle tijden heeft de godsdienstzin van het christenvolk haar uitdrukking gevonden in allerlei godvruchtige praktijken die het sacramentele leven van de Kerk begeleiden, zoals de verering van relieken, het bezoek aan heiligdommen, bedevaarten, processies, de kruisweg, religieuze dansen, de rozenkrans, en medailles. Vgl. 2e Concilie van Nicea, Actus 7a - De definitie aangaande heilige afbeeldingen, Actus 7a - Definitio de sacris imaginibus (13 okt 787), 1.3 Vgl. Concilie van Trente, 25e Zitting - Decreet over de verering van relikwieën van heiligen en over de afbeeldingen van heiligen, Sessio XXV - De invocatione, veneratione et reliquiis Sanctorum et sacris imaginibus (3 dec 1563), 2

Document

Naam: CATECHISMUS VAN DE KATHOLIEKE KERK
Soort: Catechismus-Compendium
Datum: 15 augustus 1997
Copyrights: © 1997, Libreria Editrice Vaticana
waarin verwerkt niet officiële aanpassing aan de "editio typica"
Bewerkt: 10 september 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam