• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Mozes en het gebed van de middelaar

Wanneer de belofte werkelijkheid begint te worden (Pasen, de uittocht, de gave van de wet en het sluiten van het verbond) is het gebed van Mozes op aangrijpende wijze model voor het gebed van bemiddeling, dat zijn voltooiing zal krijgen in "de ene middelaar tussen God en de mensen, de mens Christus Jezus" (1 Tim. 2, 5).

Hier opnieuw komt God het eerst naar de mens toe. Hij roept Mozes vanuit de brandende doornstruik. Vgl. Ex. 3, 1-10 Die gebeurtenis zal een van de basispatronen van het gebed blijven in de spirituele traditie van joden en christenen. En inderdaad, als "de God van Abraham, van Isaak en van Jakob" zijn dienaar Mozes roept, dan doet Hij dat als de levende God die het leven van de mensen wil. Hij openbaart zich om hen te redden, maar Hij wil dit niet alleen doen en Hij wil hen ook niet redden tegen hun wil: Hij roept Mozes om hem te zenden, om hem deelgenoot te maken van zijn medelijden, van zijn heilswerk. Er is in deze zending als het ware een goddelijke smeekbede vervat en pas na een lange woordenwisseling brengt Mozes zijn wil in overeenstemming met die van de reddende God. Maar in de dialoog waarin God Mozes in vertrouwen neemt, leert deze ook bidden: hij zoekt uitvluchten, hij maakt tegenwerpingen, maar boven alles vráágt hij en als antwoord op zijn vraag vertrouwt de Heer hem zijn onuitsprekelijke naam toe, die zich zal openbaren in zijn grote daden.

"De Heer sprak toen tot Mozes van aangezicht tot aangezicht, zoals een mens met zijn medemens spreekt" (Ex. 33, 11). Het gebed van Mozes is kenmerkend voor het beschouwende gebed waaraan de dienaar van God de trouw aan zijn zending te danken heeft. Mozes heeft vaak en langdurig een onderhoud met de Heer, waarbij hij het gebergte beklimt om naar Hem te luisteren en Hem te smeken en dan weer afdaalt naar het volk om het de woorden van zijn God mee te delen en het te leiden. "Hij is mijn vertrouweling, in heel mijn huis. Met hem spreek Ik van mond tot mond, duidelijk" (Num. 12, 7-8), want "Mozes was een zeer bescheiden man, de bescheidenste van alle mensen op aarde" (Num. 12, 3).

Uit deze vertrouwelijke omgang met de trouwe God, lankmoedig en vol liefde, Vgl. Ex. 34, 6 heeft Mozes de kracht en de volharding van zijn voorspraak geput. Hij bidt niet voor zichzelf, maar voor het volk dat God zich verworven heeft. Al tijdens het gevecht met de Amalekieten Vgl. Ex. 17, 8-13 of wanneer hij de genezing van Mirjam probeert te bewerkstelligen, Vgl. Num. 12, 13-14 is Mozes pleitbezorger. Maar vooral na de afvalligheid van het volk "komt Mozes tussenbeide" ten overstaan van God (Ps. 106, 23) om het volk te redden. Vgl. Ex. 32, 1-34, 9 De argumenten waarmee hij bidt (de voorspraak is ook een geheimzinnige strijd) zullen later de stoutmoedigheid van de grote bidders inspireren niet alleen in het joodse volk maar ook in de Kerk: God is liefde, Hij is dus rechtvaardig en trouw; Hij kan zichzelf niet tegenspreken, Hij moet zich zijn wonderbaarlijke daden herinneren, zijn heerlijkheid staat op het spel, Hij kan het volk dat zijn naam draagt, niet in de steek laten.

Document

Naam: CATECHISMUS VAN DE KATHOLIEKE KERK
Soort: Catechismus-Compendium
Datum: 15 augustus 1997
Copyrights: © 1997, Libreria Editrice Vaticana
waarin verwerkt niet officiële aanpassing aan de "editio typica"
Bewerkt: 12 april 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam