• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
De genade is eerst en vooral de gave van de heilige Geest zelf die ons rechtvaardigt en heiligt. De genade omvat echter ook de gaven die de heilige Geest ons schenkt om ons te betrekken bij zijn werkzaamheid, om ons bekwaam te maken tot medewerking aan het heil van anderen en aan de groei van het lichaam van Christus, de Kerk. Het zijn de sacramentele genaden , gaven die eigen zijn aan de verschillende Sacramenten. Het zijn bovendien de bijzondere gaven, die men ook charismata noemt naar de Griekse term die gebruikt wordt door de heilige Paulus en die betekent: gunst, onverschuldigde gave, weldaad. Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 12 Wat hun aard ook moge zijn, soms buitengewoon zoals de gave der wonderen of van de talen, de charismata zijn altijd gericht op de heiligmakende genade en ze hebben het algemeen welzijn van de kerk tot doel. Ze staan ten dienste van de liefde die de Kerk opbouwt. Vgl. 1 Kor. 12

Alinea's in de marge van alinea 2003

De gemeenschap van de Heilige Geest

In elke liturgische handeling is het einddoel van de zending van de Heilige Geest gemeenschap te stichten met Christus om zijn lichaam te vormen. De Heilige Geest is als het sap van de wijnstok van de Vader, die vrucht draagt in zijn ranken. Vgl. Joh. 15, 1-17 Vgl. Gal. 5, 22 In de liturgie verwezenlijkt zich de meest innige samenwerking tussen de Heilige Geest en de Kerk. Hij, de Geest van gemeenschap, verblijft onophoudelijk in de Kerk, en daardoor is de Kerk het grote sacrament van de goddelijke gemeenschap die de verspreide kinderen Gods verzamelt. De vrucht van de Geest in de liturgie is zowel gemeenschap met de Heilige Drie-eenheid als gemeenschap met elkaar, als broeders en zusters, twee aspecten die niet te scheiden zijn. Vgl. 1 Joh. 1, 3-7

Als de Sacramenten op waardige wijze in geloof gevierd worden, verlenen zij de genade die zij aanduiden. Vgl. Concilie van Trente, 7de Zitting - Decreet over de Sacramenten, Sessio VII - Decretum de Sacramentis (3 mrt 1547), 5-6 Zij zijn werkzaam, omdat het Christus zelf is die erin aan het werk is: Hij is het die doopt, Hij is het die in zijn Sacramenten handelt om de genade, door het sacrament aangeduid, mee te delen. De Vader verhoort steeds het gebed van de Kerk van zijn Zoon, die in de epiklese van elk Sacrament haar geloof in de kracht van de Geest uitdrukt. Zoals het vuur alles wat het aanraakt, in zichzelf omvormt, zo vormt de heilige Geest alles wat aan zijn kracht onderhevig is, om in goddelijk leven.
De charismata
Of charismata nu uitzonderlijk of eenvoudig en bescheiden zijn, het zijn genadegaven van de heilige Geest die, direct of indirect, een kerkelijk nut hebben, omdat zij bestemd zijn voor de opbouw van de Kerk, tot welzijn van de mensen en voor de noden van de wereld.
Een gemeenschappelijke bron...

"Ze zijn onderling nauw verbonden en hebben deel aan elkaar. Want beide, voortkomend uit dezelfde goddelijke bron, vloeien als het ware in elkaar over en zijn gericht op hetzelfde doel". 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Goddelijke openbaring, Dei Verbum (18 nov 1965), 9. vert. uit Lat. Beide stellen in de Kerk het mysterie van Christus tegenwoordig, die beloofd heeft bij de zijnen te blijven "alle dagen tot aan de voleinding der wereld" (Mt. 28, 20), en ze maken dit vruchtbaar.

Document

Naam: CATECHISMUS VAN DE KATHOLIEKE KERK
Soort: Catechismus-Compendium
Datum: 15 augustus 1997
Copyrights: © 1997, Libreria Editrice Vaticana
waarin verwerkt niet officiële aanpassing aan de "editio typica"
Bewerkt: 1 april 2021

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2021, Stg. InterKerk, Schiedam