• Database vol kerkelijke documenten
  • Geloofsverdieping
  • Volledig in het Nederlands
  • Beheerd door vrijwilligers

Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

x
Christus heeft zijn apostelen uitgezonden, opdat zij "in zijn naam bekering tot vergiffenis van de zonden prediken onder alle volken" (Lc. 24, 47). "Maakt alle volkeren tot mijn leerlingen en doopt hen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest" (Mt. 28, 19). De zending om te dopen, de sacramentele zending dus, ligt vervat in de zending om het evangelie te verkondigen, omdat het sacrament voorbereid wordt door het woord van God en door het geloof dat instemt met dit woord:
Het Volk van God wordt op de allereerste plaats bijeengebracht door het woord van de levende God. (... ) De verkondiging van het woord is onontbeerlijk met name voor de bediening van de Sacramenten, die immers Sacramenten zijn van het geloof, dat uit het woord ontstaat en erdoor wordt gevoed. 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over het leven en dienst van de priester, Presbyterorum Ordinis (7 dec 1965), 4. vert. uit Lat.
"De Sacramenten hebben tot doel de heiliging van de mensen, de opbouw van het lichaam van Christus en tenslotte de eredienst die wij God moeten brengen; maar als tekenen dienen zij ook voor onderrichting. Niet alleen veronderstellen zij het geloof, maar zij voeden het, versterken het, brengen het tot uitdrukking door woorden en zaken; daarom worden zij dan ook Sacramenten van het geloof genoemd". 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de heilige liturgie, Sacrosanctum Concilium (4 dec 1963), 59. vert. uit Lat.
Het geloof van de Kerk gaat vooraf aan het geloof van de gelovige, die uitgenodigd wordt ermee in te stemmen. Wanneer de Kerk de Sacramenten viert, belijdt zij het geloof dat zij van de apostelen ontvangen heeft. Vandaar het oude gezegde: "Lex orandi, lex credendi" (of: "Legem credendi lex statuat supplicandi" volgens Prosper van Aquitanië: "De wet van het gebed is de wet van het geloof, de Kerk gelooft zoals zij bidt" Prosper van Aquitanië, Indiculus. 5de eeuw. De liturgie is een constituerend bestanddeel van de heilige en levende Overlevering. Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Goddelijke openbaring, Dei Verbum (18 nov 1965), 8

Daarom ook mag geen enkele sacramentele rite naar het goeddunken van de bedienaar of de gemeenschap gewijzigd worden of het voorwerp worden van manipulatie. Zelfs het hoogste gezag in de Kerk mag kan (non potest) Vert. vanuit het Latijn v.d. redactie. de liturgie niet naar eigen goeddunken veranderen. Zij mag dit slechts doen in geloofsgehoorzaamheid en met religieuze eerbied voor het mysterie van de liturgie.

Bovendien is, omdat in de Kerk de Sacramenten de eenheid van het geloof uitdrukken en ontwikkelen, de lex orandi een van de wezenlijke criteria voor de dialoog die de eenheid van de christenen wil herstellen. Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de oecumene, Unitatis Redintegratio (21 nov 1964), 2.15
Als de Sacramenten op waardige wijze in geloof gevierd worden, verlenen zij de genade die zij aanduiden. Vgl. Concilie van Trente, 7de Zitting - Decreet over de Sacramenten, Sessio VII - Decretum de Sacramentis (3 mrt 1547), 5-6 Zij zijn werkzaam, omdat het Christus zelf is die erin aan het werk is: Hij is het die doopt, Hij is het die in zijn Sacramenten handelt om de genade, door het sacrament aangeduid, mee te delen. De Vader verhoort steeds het gebed van de Kerk van zijn Zoon, die in de epiklese van elk Sacrament haar geloof in de kracht van de Geest uitdrukt. Zoals het vuur alles wat het aanraakt, in zichzelf omvormt, zo vormt de heilige Geest alles wat aan zijn kracht onderhevig is, om in goddelijk leven.
Dit is dan ook de betekenis van de volgende uitspraak van de Kerk: Vgl. Concilie van Trente, 7de Zitting - Decreet over de Sacramenten, Sessio VII - Decretum de Sacramentis (3 mrt 1547), 8 de Sacramenten werken ex opere operato (letterlijk: "door het feit zelf dat de handeling verricht is"), dit wil zeggen: krachtens het heilswerk van Christus, dat eens voor altijd volbracht werd. Hieruit volgt dat "het Sacrament niet verwezenlijkt wordt door de gerechtigheid van de mens die het toedient of ontvangt, maar door de kracht van God". H. Thomas van Aquino, Summa Theologiae. III,68,8, vert. uit Lat. Wanneer dus een Sacrament in overeenstemming met de intentie van de Kerk gevierd wordt, werkt de kracht van Christus en zijn Geest erin en erdoor, onafhankelijk van de persoonlijke heiligheid van de bedienaar. De vruchten van de sacramenten zijn evenwel ook afhankelijk van de gesteltenis van wie ze ontvangt.
De Kerk verklaart dat de Sacramenten van het Nieuwe Verbond heilsnoodzakelijk zijn voor de gelovigen. Vgl. Concilie van Trente, 7de Zitting - Decreet over de Sacramenten, Sessio VII - Decretum de Sacramentis (3 mrt 1547), 4 De "sacramentele genade" is de genade van de heilige Geest, geschonken door Christus en eigen aan elk Sacrament. De Geest geneest hen die het Sacrament ontvangen en vormt hen om door hen gelijkvormig te maken aan de Zoon van God. De vrucht van het sacramentele leven bestaat hierin dat de Geest van het kindschap Gods de gelovigen vergoddelijkt Vgl. 2 Pt. 1, 4 door een levensgemeenschap te stichten met de enige Zoon, de Verlosser.
De Kerk viert het mysterie van haar Heer "totdat Hij komt" (1 Kor. 11, 26) en "God alles in allen is" (1 Kor. 15, 28). Sinds de apostolische tijd wordt de liturgie op haar doel gericht door de verzuchting van de Geest in de kerk: "Marana tha!" (1 Kor. 16, 22). Op deze wijze heeft de liturgie deel aan het verlangen van Jezus: "Vurig heb ik verlangd dit paasmaal met u te eten (... ) totdat het zijn vervulling vindt in het rijk Gods" (Lc. 22, 15-16). In de Sacramenten van Christus ontvangt de Kerk reeds het onderpand van haar erfdeel, heeft zij al deel aan het eeuwig leven, terwijl "wij uitzien naar de zalige vervulling van onze hoop, de openbaring van de heerlijkheid van onze grote God en Heiland Jezus Christus" (Tit. 2, 13). "De Geest en de bruid zeggen: Kom! Kom, Heer Jezus!" (Openb. 22, 17.20).
De heilige Thomas vat de verschillende dimensies van het sacramentele teken op de volgende wijze samen: "Het Sacrament is het teken dat gedenkt wat voorafgegaan is, te weten het lijden van Christus; het stelt in het licht wat in ons bewerkt wordt door het lijden van Christus, te weten de genade; het voorspelt, ik wil zeggen het kondigt op voorhand de komende heerlijkheid aan". H. Thomas van Aquino, Summa Theologiae. III,60,3
De Sacramenten zijn werkzame tekenen van de genade, ingesteld door Christus en toevertrouwd aan de Kerk, waardoor ons het goddelijk leven verleend wordt. De zichtbare riten waarmee de sacramenten gevierd worden, duiden de genade aan die elk Sacrament eigen is, en verwezenlijken die. Ze dragen vrucht in wie ze in de vereiste gesteltenis ontvangen.

Document

Naam: CATECHISMUS VAN DE KATHOLIEKE KERK
Soort: Catechismus-Compendium
Datum: 15 augustus 1997
Copyrights: © 1997, Libreria Editrice Vaticana
waarin verwerkt niet officiële aanpassing aan de "editio typica"
Bewerkt: 2 juni 2019

Opties

Internetadres
Print deze pagina
Dit document bestellen
Startpagina van dit document
Inhoudsopgave van dit document
Referenties naar dit document
Referenties vanuit dit document
Trefwoordenlijst voor dit document
 
|
Pagina delen: 
RK Documenten wordt mogelijk gemaakt door donaties van gebruikers.
© 1999 - 2019, Stg. InterKerk, Schiedam