De ecclesiologische grondslagen van het migrantenpastoraat zullen ook bijdragen tot het vorm geven aan een liturgie die groter aandacht heeft voor de historische en antropologische aspecten van de migraties, zodat de liturgische vieringen een levende uiting worden van de gemeenschap van gelovigen die hic et nunc de wegen van het heil bewandelen.

Hierbij komt ook de vraag aan de orde hoe de verhouding is van de liturgie tot het karakter, de traditie en de eigen aard van de verschillende culturele groepen, en hoe het pastoraat op de heel eigen sociale en culturele situatie van dergelijke groepen moet ingaan bij haar streven naar een speciaal op hen afgestemde liturgische vorming en dynamiek  1 , waardoor in de particuliere Kerk de actieve deelname van de gelovigen gestimuleerd wordt.  2 .