Terwijl U in uw rapporten de moeilijkheid hebt onderstreept om als christen te leven midden in een samenleving die aan geheugenverlies schijnt te lijden, hebt U toch ook de aandacht getrokken op tekenen die wijzen op een mogelijke opleving: de nieuwe uitstraling van de bedevaarten, de aantrekkingskracht van de stilte in de kloosters, de opmerkelijke stijging van het aantal volwassen catechumenen, de actieve participatie van talrijke leken aan het reilen en zeilen van de parochiale gemeenschappen en bij velen onder hen de hernieuwde zin voor een authentiek geestelijk leven.

Met de psalmist kunnen we zeggen: "Degene die in tranen zaait, zal blij zingend de oogst binnenhalen. Degene die in tranen op weg gaat, de zaaizak om de schouder, zal blij zingend naar huis teruggaan met schoven op zijn rug." (Ps. 125, 5-6). De hoop in het hart van de gelovige, uitgezongen bij de terugkeer uit de Babylonische ballingschap, brengt licht in het leven van de gelovige leken. In de belangrijke debatten die de huidige Belgische samenleving animeren, wordt hun een dubbel getuigenis gevraagd. dat van de profetische taal, in ondubbeizinnige stellingnamen die stroken met de eisen van het Evangelie, waar het Magisterium van de Kerk trouwens "te pas en te onpas"  1  steeds opnieuw op wijst, maar ook, midden in de vreugden en moeilijkheden van het gewone dagelijkse leven, het getuigenis van de daad, gegeven door mannen en vrouwen in hun leven als echtpaar en in hun gezin, in hun beroepsleven en in het dragen van verantwoordelijkheid op sociaal of politiek viak, vol aandacht voor hun medemensen en delend in hun vreugden en verwachtingen  2  , gedreven door het verlangen om voor hen te getuigen van de grenzeloze en onvoorwaardelijke liefde van Christus. Bemoedig en ondersteun de promotoren van een gezinspastoraal die uitgaat van de adel van het christelijke huwelijk en de weelde van het ouderschap, een pastoraal die tevens aan degenen die gekwetst werden bij de vervulling van hun levensproject, hulp kunnen bieden, zodat ze hun plaats kunnen vinden binnen de kerkelijke gemeenschap.

Het geloof van de psalmist brengt ook licht in het dagelijkse werk van de priesters, totaal toegewijd aan hun pastorale zending, maar die op bepaalde ogenblikken dreigen te bezwijken onder de vermoeidbeid en de ontmoediging veroorzaakt door de talloze moeilijkheden die ze ondervinden. Mogen zij beseffen hoe de Paus hun nabij is, die God dankt voor de soms verborgen vruchtbaarheid van hun zwoegen en Hem vraagt dat ze steeds inniger verbonden mogen zijn met Christus, hun Meester en Heer. Mijn dank betuig ik ook aan de permanent diakens. In gemeenschap met de bisschoppen en samenwerkend met de priesters, zijn ze door hun zelfgave een verwijzing naar de trouwe en nederige liefde van Christus. "in het vaste vertrouwen dat het paasmysterie voor altijd ons deel zal zijn"  3 , vertrouwen geput aan de bron van het eucharistische offer, ontvangt U, bisschoppen van België, elke dag opnieuw de kracht om aan degenen die de Heer U in zijn Kerk toevertrouwd heeft, bemoediging en ondersteuning te geven en voor hen tevens licht en begeleider te zijn. Wees voor hen profeten, getuigen en dienaars van de hoop, "want de hoop is, vooral in tijden van groeiende ongelovigheid en onverschilligheid, een onschatbare steun voor het geloof en een kostbare stimulans voor de liefde. De hoop put haar kracht uit de zekerheid van Gods universele heilswil  4  en van de bestendige aanwezigheid van de Heer Jezus, de Emmanuel die steeds met ons zal zijn alle dagen tot aan de voleinding van de wereld  5 ".  6 

Moge de Maagd Maria, die in haar schoot de hoop van de hele mensheid gedragen heeft, met liefde waken over de noden van de Kerk in België, moge zij, zoals op de bruiloft van Kana, het hart van alle gelovigen verwijzen naar haar Zoon: "Doe al wat Hij u zeggen zal" (Joh. 2, 5)!

Aan U allen geef ik een hartelijke apostolische zegen, die ik volgaarne uitbreid tot de priesters en de diakens, de mannelijke en vrouwelijke religieuzen en al de gelovige leken van uw bisdommen.

Paus Johannes Paulus II