 |
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Aan de Bisschoppen Over de christelijke hoop |
|||||||||||||||||||||||||
| 1 |
Inleiding “SPE SALVI facti sumus” – “In hoop zijn wij gered”, zegt Paulus tegen de Romeinen en ons (Rom. 8, 24). De “redding”, het heil, is volgens het christelijk geloof niet zo maar aanwezig. Redding is ons zo gegeven, dat ons hoop geschonken is, een betrouwbare hoop, van waaruit wij ons heden aankunnen: het heden, ook het moeilijke heden, kan geleefd en aanvaard worden, als het naar een doel leidt en als wij van dat doel zeker kunnen zijn, als dat doel zo groot is dat het de inspanning van de weg rechtvaardigt. Nu dringt zich meteen de vraag op: van welke aard is dan deze hoop, die het toestaat te zeggen dat wij vanuit haar en omdat zij er is, verlost zijn? En wat voor soort zekerheid hebben wij daarin? |
||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
© 2007, Libreria Editrice Vaticana
Werkvertaling vanuit de Duitstalige grondversie, gecontroleerd met de officiële Italiaanse, Franse en Engelse vertalingen: Past. Chr. van Buijtenen, pr.